×

Yoors


Inloggen
×

Yoors











Mijn poepramp op een Canadees toilet (Een menselijk verhaal)

Mijn poepramp op een Canadees toilet (Een menselijk verhaal)


Opeens moest ik denken aan een blunder van 25 jaar geleden. December, Ontario en het was -30 buiten met een gevoelstemperatuur van -60.

Dag 2 op bezoek bij een vriendin in Canada en op bezoek bij haar Indische schoonouders in een bizar kelderappartement in een kast van een huis.

Zeer vriendelijke, beschaafde, intelligente nette mensen. Het weer werd zo slecht dat we bleven slapen, plek zat!

De volgende ochtend was ik bij het krieken van de dag wakker en de peristaltische beweging van mijn darm joeg me de badkamer in alwaar een echte Amerikaanse plee (zo eentje waar je echt je goudvis uren in kunt bewaren of een rotjochie koppie onder kunt duwen) lachte mij smiechterig tegemoet. Het is dus net alsof je op een flinke emmer vol water zit. Ik poepte met verwarde darmen de grootste drol van mijn leven, een plons water dat opspatte tegen mijn billen zei me dat de drol los was en na met een beschaafd stukje papier te hebben afgeveegd trok ik door.

De plee brulde, voegde water toe maar daar schrok ik niet van want dat deed het monster de dag ervoor ook. Langzaam kwam een soort draaikolk in het water die het begin inluidde van een spectaculaire verdwijntruc van water, pies en poep. Maar ditmaal nog even niet, de draaikolk zette niet door.

Mijn drol tolde als een verzopen kat als een wilde in het rond en nog steeds steeg het waterlevel. De draaikolk stopte en de watertoevoer hield nog steeds niet op...

Ik raakte pas in paniek op het moment dat het water echt richting rand begon te stijgen. In blinde paniek ben ik gaan hozen, met de beker die op de wastafel stond. Als een razende loosde ik bekers water in de wastafel en mijn ogen zochten wanhopig naar de knop om de watertoevoer te stoppen... NIKS! De drol dobberde nu rond en gaf soms de rand een kopje. Ik was 24 en had geen idee wat ik moest doen.

Die Canadezen waren te Amerikaans of on-Nederlands om de deur open te gooien en met de moed der wanhoop te roepen dat er een verstopping was en mijn bruine duikbootje onwelriekend rondvoer op wilde golven van spoelwater en pies. Nederlandse humor was ze te hard, te direct en niet subtiel genoeg, dat had ik na 48 uur al wel door... Dit waren mensen met smetvrees, die voor, tijdens en na het eten warme vochtige doekjes met tangen uitdeelden om je even op te frissen en in de avond verwachtten dat iedereen nog een paar maal de handen ging wassen, en hier stond ik, de visite uit Nederland, met het meest vieze gedoe dat mogelijk was...

De vader bonkte op de deur en riep dat er maar één toilet was, de vriend van mijn vriendin riep dat ik beter eerst iedereen naar de plee kon laten gaan en dan verder met mijn ochtendritueel en make up... Make up?? Ik gebruikte helemaal geen make up!

Ik heb uiteindelijk de drol gepakt en in bijna een hele rol wc papier gewikkeld. Het was echt een drol van een dikke kilo en er zat niks anders op dan het ding in de badjas in de plooi van de stof tegen mijn borst te leggen. In een kelder appartement zijn namelijk geen raampjes om iets uit te smijten...

Ik heb de bruine puntjes van de plee gepoetst waar de drol gebotst had en ben zo waardig mogelijk, en vreselijk snel en doodongelukkig, naar de woonkamer gehold en heb vanuit de deuropening en dus op veilige afstand gemeld dat de wc niet doorspoelde en het water erg hoog stond. Het viel stil... Ik riep dat ik me aan ging kleden en holde met de drol knus tegen me aan naar de logeerkamer en heb het monster in een plastic tasje gedaan en die stevig dichtgebonden in mijn koffer gedaan.

Ik heb me half huilend half hysterisch lachend aangekleed en heb de badjas terug gehangen aan de haak aan de deur. De drolsappen bleken toch lichtjes door het wc papier gekomen te zijn, er waren wat lichte bruinige vlekken te zien die ik zo goed mogelijk verborgen heb door hogere badjas-origami-aan-de-haak.

Na even moed verzameld te hebben ben ik aangekleed en in een wolk van parfum weer de woonkamer ingegaan. Ik zweer dat iedereen me aankeek maar ik speelde de vermoorde onschuld. En kom op mensen, het was een ONGELUKJE en jullie wisten de helft niet!

Ze waren vriendelijk maar afstandelijk en vertelden dat de afvoer weer bevroren bleek en dat iemand zo stom geweest was de stekker van de afvoerverwarming (wow!!!) eruit te trekken. Dat was ik niet! Mijn vriendin schrok en biechtte op dat zij de schuldige was met haar elektrische tandenborstel en toen keken ze niet meer raar naar mij, godzijdank.

De vader stond op en ging de badkamer in en ik denk dat jullie het wel snappen als ik zeg dat ik begon te kokhalzen toen ik hoorde dat hij zijn tanden aan het poetsen was en ik aan de beker dacht... Oeps.....

Even voor de duidelijkheid, de drol op de foto is niet de mijne...