De zwart-witte nederlaag

De zwart-witte nederlaag


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

In trance kijkt ze naar de wirwar van zwarte en witte lijntjes. Ze slaakt af en toe verrukte kreetjes en haar ogen stralen op een heel bijzonder manier. Ik sla haar glimlachend gade. Wanneer ze zo blij en gelukkig is, is het beter verteerbaar dat ze af en toe flagrant in zichzelf gekeerd is. Het duurt een paar minuten voor ik haar voorzichtig pols.

'Vind je het mooi?'

Haar blik blijft gefixeerd op de afbeelding. Ze kan zich er overduidelijk nog niet van losmaken. Net als ik besluit haar droomtoestand maar niet te verstoren, wappert ze even met haar handen.

'Mam, heb jij een kijkje in mijn hoofd genomen?'

'Hoezo lieverd?'

'Die tekening. Het is net alsof je mijn gedachten erin afbeeld.'

'Ik heb het niet zelf gemaakt, schat, het is een kunstwerkje van Dinie de Zeeuw.'

'En waarom heb jij het dan op je scherm staan?'

'Het is niet mijn keuze, maar die van Ingrid, die ook graag dit soort krabbeltjes maakt.'

'O.'

'Ze heeft mij gevraagd om er een verhaaltje bij te schrijven. Met steekwoorden. En ik zit nu te peinzen en te piekeren hoe ik het aan moet pakken.'

'Maar mam, je meent het niet! Met steekwoorden kan jij toch altijd wel iets fabriceren?'

Ze kijkt over mijn schouder mee naar de woorden die op mijn laptop staan. Middenweg, zwart, wit en verder zelf verzinnen aub.

'De eerste drie zijn logisch, de volgende vier zijn een beetje algemeen, dus ook makkelijk, maar ik begrijp je wel heel goed. Ik zou met het laatste woordje me ook geen raad weten.'

Mijn glimlach negeert ze en ze praat gewoon door.

'De priemende kraalogen van de verborgen vogels houden alles scherp in de gaten. Ze lijken te speuren naar een mogelijkheid om te ontsnappen uit de wirwar van mijmeringen. Het zwart staat voor negatieve gedachten en het wit voor vrolijkheid, autisten hebben moeite met daar een middenweg in te vinden. Ik weet het zelf als geen ander. Ik kan niet verder kijken dan mijn gedachtegang dat toestaat. De mogelijkheid van het verzinnen van uitvluchten is niet voor mij weggelegd. Ik zit vastgeroest in een beperkt stramien van patronen.'

Gebiologeerd luister ik naar mijn bijzondere dochter zonder haar te onderbreken.

'Maar dat laatste woordje nekt me. Ik weet niet eens wat dat betekend. Wanneer er nu nog puntjes tussen zouden staan zou het voor een afkorting door kunnen gaan, maar van aub heb ik nooit gehoord.'

'Ja, precies, dat woordje nekt mij ook. Ik denk dat ik mijn nederlaag maar toe ga geven. Ik kom er niet uit.'


Afbeeldingen: Dinie de Zeeuw

Tekst: Dana Martens

Keuze afbeelding + gegeven steekwoorden: Ingrid 

Samen samenwerken

Heb jij ook zin om een keuzeafbeelding door te geven, lees hier hoe.

Zwart-Wit

Dinie de Zeeuw
signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (9 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Heel mooi ontroerend verhaal
| 10:18 |
Met een grote glimlach en bewondering gelezen!
| 16:27 |
Het zijn ook bijzondere bewonderenswaardige mensen, leer voortdurend hoe het ook kan
| 21:33 |
Heel mooi geschreven en vanaf deze kant ook bekend met autisme ;)
| 08:19 |
Ik heb me ingeleefd in mijn dochter, dit is wat zij gezegd zou kunnen hebben (denk ik)
| 15:24 |
Dat is iets wat moeders heel goed kunnen #herkenbaar
| 18:58 |
:-)
| 21:30 |
hij is weer goed gelukt. Ik kan niet te lang naar deze tekening kijken dan begint het te draaien. Maar knap is die weer gemaakt!!
| 23:15 |
Ik kan er zelf ook niet te lang naar kijken, maar net lang genoeg om de diepe betekenis erachter te omschrijven
| 15:23 |
Ik had het aan Dinie gevraagd of zij daar geen last van had. Maar zij consentreerd zich op 1 ding dus dat gaat goed.
| 19:27 |
Ja, zo kijkt mijn dochter er ook naar, totale gerichte focus
| 21:37 |
knap van haar. Van Dinie snap ik want zij is dan met dat ene ding bezig. Ik wil gewoon het geheel kijken.
| 22:57 |
Fantastisch zoals jij kunt schrijven.
| 20:50 |
Dank je wel, Jolande
| 21:34 |
Wauw, wauw en nog eens Wauw!
| 20:13 |
Wat een uitgebreide vocabulaire, dank je wel, E...chris (grinnik) Die voor jou ben ik nog mee bezig, gaat niet zo goed lukken dus denk dat ik er morgen maar mee verder ga.
| 20:44 |
Neem je tijd.... de tekening en ik lopen niet weg
| 21:16 |
Lol! Met een big big smile gelezen! Dank je wel!!! En ik weet al wat je nu gaat zeggen: "Aub"...
| 17:47 |
Dat heb je dan mooi mis, ik ga het niet zeggen, maar schrijven: "Aub"...
| 19:41 |
Lol lol lol
| 20:43 |
GE WEL DIG! En voor je dochter: geweldig.
| 17:22 |
Heel attent, Dinie, dat je ook met mijn dochter rekening houdt
| 19:40 |
Ben een beetje bekend met autisme ;)
| 20:39 |
Geweldig gedaan, met een grote grijns gelezen!
| 17:17 |
Hier nog een!
| 17:48 |
Jij? Grijnzen? Ik dacht dat je alleen glimlachen kon
| 19:40 |
Je moest eens weten...
| 20:44 |
Dank je, was best even zweten hoor, ben niet gewend aan nederlagen
| 19:39 |
Dat snap ik :-)
| 22:31 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen