×

Yoors


Inloggen
×

Yoors














#

0 volgers
notifications_noneadd
Een afschrikwekkende hobby?

Een afschrikwekkende hobby?


Wat vooraf ging:

Blij dat ik al zoveel obstakels in de afvalemmer heb weten te kieperen, voel ik me onoverwinnelijk. Nu lukt het me zeker, denk ik overmoedig en totaal in mijn nopjes. Maar wanneer ik met het voorwiel van mijn fiets al over de drempel van de hobbykamer ben, blijven mijn zijwieltjes achter de deurpost haken en vallen er pardoes af.  In een reflex schiet mijn voet naar beneden, om de fietsstandaard uit te schoppen. Helaas, iets te wild. De pin voor de bevestiging schiet eruit en de standaard vliegt net even buiten de kamer op de grond.

Er zit niets anders op dan met een judorol mezelf te redden, ik duik tegen de vlakte en blijf daar even roerloos liggen. Wat is er gebeurd? Heb ik dan zo'n foute inschatting gemaakt van de breedte van de deur? Tijgerend op mijn buik verlaat ik de kamer, ik neem de schade aan de standaard op en zie dat die niet meer te gebruiken is. De wieltjes zijn nog wel intact maar van het plakband is niets meer over. Dan maar kruipend schoonmaken?   Houden mijn knieën dat wel zo lang vol?

Niet opgeven, doorzetten, volhouden, je kan het, spreek ik mezelf streng toe. Voor mijn eigen veiligheid kijk ik nog even goed rond om er volkomen zeker van te zijn dat het niet wordt opgenomen. Een filmpje zou me zomaar een 'Lekker Snugger Bokaal' opleveren. Op de tafel staat wel een microfoon en een bandrecorder. Nergens een camera.

Ik realiseer me, dat ik nog nooit deze hobbykamer van binnen heb gezien, hield het verkeersbord me altijd al tegen of was het een gebrek aan belangstelling?  Dat laatste moet het wel zijn. Andermans hobby's boeien me nooit en nu ik er goed over nadenk, weet ik niet eens wat mijn man met zijn vrije tijd doet.

In de hoek staat een bedbank. Er liggen lakens op, en kussens, maar geen deken. Aan een dunne rafelige wollen draad hangen allerlei lichtbronnen, schemerlampen, knijpkatten, peertjes, kaarsen, spotjes, bureau- en hanglampen, maar geen lantaarns. Gek, dat hij daar een viltig wol voor gebruikt heeft, en niet iets wat meer stevigheid biedt, zoals bijvoorbeeld een waslijn.  In een hoek staat een gevlochten korf, ik kijk erin, niets, zelfs geen verrassingsdoosje.

Dan sijpelt de akelige waarheid bij me binnen en dringt de gruwel tot me door. Geen enkel steekwoord is hier te vinden. De liefhebberij van mijn man staat lijnrecht tegenover mijn grootste  passie.






marijke
nou dan zijn jullie mooi in evenwicht toch!!
14-12-2018 00:32
14-12-2018 00:32 • Reageer
Els Vergaerde
Wat nu Dana? 
13-12-2018 21:48
13-12-2018 21:48 • Reageer
FrutselenindeMarge
Of ze zijn goed opgeruimd
13-12-2018 19:39
13-12-2018 19:39 • Reageer
wakeupkitty
Een mens maakt wat mee, hoe groot is die afvalemmer?
13-12-2018 19:28
13-12-2018 19:28 • Reageer
Hans van Gemert
Geen steekwoorden, wat een verschrikking!
13-12-2018 18:25
13-12-2018 18:25 • Reageer
lekkerereceptenvoor2
Ah. Dat is de rauwe werkelijkheid. Maar niet getreurd. Je kan wel lekker zelf aan de slag gaan met de steekwoorden. Je hoeft je verhalen niet aan te passen aan de grillen van anderen. 
13-12-2018 15:01
13-12-2018 15:01 • Reageer
Encaustichris
Oei! Als dat maar goed komt... (dertien)
13-12-2018 14:28
13-12-2018 14:28 • Reageer
Dewaputra
Geen wonder dat die zijwieljes eraf vielen, er zat te weinig plak in het plakband.
13-12-2018 14:14
13-12-2018 14:14 • Reageer