Een veilige haven


Er staat een huis in het Overijsselse Vriezenveen

het is rumoerig en toch ook heel stil

er heerst een rust, zo puur en sereen

dat je nimmer nooit voor minder gaan wil

 

Het simpel codewoord luidt regelmaat

en door opvolgen van dagelijkse  klussen

plus het respect voor de bewoners in welke staat

ze ook mogen verkeren, ondertussen

 

De begeleiders, in al hun onschuld

lijken over zeeën tijd te beschikken

maar met veel aanleg en nog meer geduld

moeten ze toch veel vuiligheid slikken

 

Geen moeite is hen vreemd, zo roerend

gaan ze voor een ieder door het vuur

door streng menig gesprek voerend

over lief grommend, grauw zacht en ook zuur

 

En noemen ze medelogés soms debiel

dan schudt het huis ruig door elkaar

maar het is als een rots, staat stevig stabiel

en bewoners zijn uiteind'lijk  lief voor elkaar