Het eerste deel (Deel 6 en tevens slot, vervolgverhaal schrijfuitdaging April 2018)


Lees wat voorafging.

Het eerste deel (Vervolgverhaal Schrijfuitdaging April 2018)

onder elk deel staat een link naar het volgende

De greep van de bruut verslapte, Philip dook weg en in no-time werd de schurk overmeesterd door vier agenten.

'Tattoo Theo, je zit op de verkeerde verdieping te spoken,' zei één van de agenten en tegen Philip vervolgde hij: 'Sorry voor de overlast, dit ruige rapalje heeft hier helemaal niets te zoeken, we nemen hem mee.'

'Nee, laat me los, laat me gaan, verdulleme,' protesteerde het stuk schorem, maar zonder verder enig gehoor aan zijn gesputter te geven, voerden de agenten Theo weg.

 Philip zat nog te trillen toen er een oogverblindende schoonheid over de drempel het appartement binnenstapte. Hij slikte een druppeltje kwijl naar binnen. Zulke mooie welgevormde poten zag je niet zo vaak. Hij was dus toch niet helemaal gek geweest toen hij meende high heals te horen, dacht Philip toen hij bewonderend keek naar de lamge zilverkleurige stilettohakken. 

De beauty nam de chaos in de kamer even in zich op en richtte zich daarna tot Philip. 'Zo, dat was handig gedaan van mezelf al zeg ik het zelf. Die getatoeëerde gek kwam precies op het juiste moment. Hij had niet eens door dat ik hem naar de verkeerde verdieping verwees. Ik zelf had die deur nooit open kunnen breken. Nou tussen ons, moet je mij toch eens vertellen wat je in de flat van mijn vader te zoeken hebt.'

'Ik weet het niet. Echt niet. Ik keek naar de klok. Het was exact acht uur en precies op dat moment hoorde ik het belsignaal van mijn telefoon. Ik nam op.' Philip poogde het voor zichzelf op een rijtje te zetten en vertelde de schoonheid dat iemand hem vroeg of zijn naam begon met PH en of hij het losgeld al afgeleverd had.

'Ja, daarom was ik ook naar hier gekomen, ze hadden mijn vader wijsgemaakt dat ze zijn dochter hadden, maar ze hebben gelogen...'

'En dan vragen ze mij om losgeld? Ik ken je helemaal niet.'

'Ze dachten natuurlijk dat jij mijn vader was. Daarom vroegen ze of je naam begon met ph.'

Philip duizelde het. Hij snapte de logica niet. Zijn naam begon toch zeker met Ph? 'Je vader heette toch Alfons?'

'Ja, dat is zijn naam nog steeds. Maar hij kort het graag af tot Fons, met ph zei hij altijd tegen iedereen omdat hij er een pestpokkenhekel aan had dat ze hem verwarden met De Fons van Happy Days.'

'Een deel van het raadsel is hiermee opgelost, maar ik blijf nog wel met een hele hoop vragen zitten,' zei Philip triest.

De schoonheid haalde haar schouders op en zei: 'Ik vrees dat je daarvoor zult moeten wachten tot een volgende uitdaging. Dit verhaal eindigt hier, het draagt niet voor niets de titel 'Het eerste deel.'

Einde

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!