×

Yoors


Inloggen
Registreren
×

Yoors










Het therapiekoetsje

Het therapiekoetsje


Het therapiekoetsje is tot stand gekomen door twee uitdagingen te combineren. De steekwoordenuitdaging van januari op Yoors (waar dit mijn achttiende invulling nog maar van is, zucht) en de 'schrijfeenverhaaltjebijeenplaatje uitdaging van schrijvelarij op Facebook.


Het eerste obstakel heb ik uit eigen kracht al overwonnen, met een sierlijk sprongetje passeer ik de mat. Maar bij de rest ben ik vast afhankelijk van hem: Mijn psychiater. Hij staat heel goed bekend, het lukt hem vrijwel om iedere dwaas te helpen, dus waarom mij niet?

'Dana?'  Hij klinkt verrast of zou het maar een act zijn?

'Yep, ik zie ze weer eens vliegen, dokter.'

'Wat is er aan het handje, vertel! Heb je je bekeerd ?'  Hij wijst naar mijn hoofd waarom ik een kleurrijke doek gewikkeld heb.

'Nee, ik kom net bij de kapper vandaan. Hij heeft de tondeuse gebruikt.'

'Helemaal eraf? Je had juist zo'n leuke haardos.'

'Ziet u, ik kon niet het risico lopen dat hij een schaar pakte, voor je het weet ben ik weer aan het schrijven, dus dacht in  door mijn hoofd kaal te laten scheren, dat triggerwoord maar te omzeilen.'

'Mmm,' zegt de psych, en bladert in mijn dossier. 'Is het weer eens zover? Steekwoordenuitdaging?'

'Ja, en als het nu ongebruikelijke woorden waren, maar deze maand zitten er woorden bij die je in het dagelijks leven talrijke malen tegenkomt. Het is een ware crime. Het beïnvloed mijn hele doen en laten. Mijn man ondervindt er ook al hinder van.'

'O ja? Hoezo? Hij  geeft je toch alle vrijheid tegenwoordig?'

'Ziet u, hij moet de boodschappen doen, omdat als ik ze zelf nog haal, winkel in, winkel uit ga.'

'Oké,'  hij fronst zijn wenkbrauwen, het is hem nog niet helemaal duidelijk, waarschijnlijk heeft hij  meerdere voorbeelden nodig.

'Om te voorkomen dat ik lucifers ga gebruiken heb ik mijn gasfornuis bij het grof vuil gezet en met spoed een hypermoderne elektrische oven met inductiekookplaat besteld en gister heb ik alle tandpastatubes uit de badkamer verwijderd en ze in de kliko gegooid. We spoelen onze monden nu grondig met desinfecterend mondwater, poetsen met zout en ragen er op los. Het gaat goed, maar is wel even wennen voor onze dochter.'  Tranen wellen op in mijn ogen wanneer ik eraan denk hoe mijn gezinnetje hier echt onder lijdt. 'Zelfs haar lievelingsvlaflip moest eraan geloven, het was een heel gepruts om daar de yoghurt van de rest te scheiden, maar het moest, het dreigende gevaar was te groot dat ik weer obsessief los zou gaan. De vlaflip is nu echter te zoet voor haar geworden. Ik heb de balans in haar toetje verstoord.' Ik slik een opkomende brok in mijn keel weg.

'Ja ja, ik geloof dat het me nu wel duidelijk is.'  

'Dokter, kunt u me helpen? Is er nog hoop?'

'Hopen hoop,' verzekert hij me. 'Je hebt geluk, ik heb net een nieuwe behandelkoets binnengekregen.  Het therapiekoetsje is bij uitstek geschikt voor dwangmatige  personen.'

Nog wat aarzelend volg ik de psychiater naar de patio.

'Moet ik daarin gaan zitten of liggen? Wat is de bedoeling?'

'We gaan samen een vlucht maken, gaat u voor,'  met een elegante buiging opent de dokter de deur voor me, en helpt me over de dorpel in het koetsje te stappen.

'Ooo,' roep ik enthousiast. 'Het is net alsof ik in een sprookjeswereld ben gestapt.'

De koets stijgt op tot ver boven de nok van het gebouw en vaart door de lucht. Ik vergeet mijn zorgen. Weg zijn de ellendige steekwoorden, ik geniet met volle teugen, dit is nog eens een ideale therapie. De wolken drijven voorbij,  de  dagelijkse beslommeringen zakken weg uit mijn herinnering, enkel dromen bestaan.

'O, kijk daar nou,' kir ik en wijs door het raampje. 'Een vliegend tapijt.'

'Nee,' spreekt de dokter me tegen; 'Dat is een vliegend tafelkleed.'

Ik krijg een schok, tafelkleed, tafelkleed, o hoe wreed. Maar hoe vreemd, de obsessieve neiging om meteen een onzinverhaaltje neer te kladden ontbreekt. Een merkwaardige rust daalt erin me neer. Eindelijk, eindelijk voel ik me bevrijd van de dwangmatigheid. Het is klaar. Het is uit mijn systeem. Dankbaar kijk ik de psychiater aan.

'Ben ik genezen in slechts één therapie?'

'Ik denk het niet, zodra de koets de grond weer raakt is de betovering verdwenen, maar ik weet zeker dat als je het hele programma volgt, dat je dan stuk voor stuk de nare woorden gewoon weer in je dagelijkse patroon toe kunt passen.'

De koets daalt weer terug op de binnenplaats en ik kijk obsessief uit naar de volgende vlucht. 


signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




expand_less

Meest gestemde posts



expand_less

Recente posts



expand_less

Volgers



expand_less

Collecties