Ik mis wel wie ik was...

Ik sprak enige tijd terug met een oudere dame over haar leven.
Een leven vol veranderingen die diepe sporen hadden nagelaten...
Verlangend naar vroeger: naar jeugd en vitaliteit, naar gezondheid en onafhankelijkheid, naar relaties en maatschappelijke betrokkenheid, naar betekenisvolle momenten en vooral ook juist naar de vroegere simpliciteit.

Ja en als ik daar allemaal over nadenk dan denk ik: "Ik begrijp haar wel."

Ik heb voor haar een gedicht geschreven en wens dat het een boodschap mag dragen van hoop en herontdekking.

Het is mijn verlangen dat deze vrouw, maar wie weet, wellicht ook jij, te midden van allerlei worstelingen, de mogelijkheid weet te vinden om de ware identiteit in Christus te (her)ontdekken.

Het gedicht heet:

Ik mis wie ik was...

Verandering en verlies, zelfontdekking en acceptatie, wie kent het niet.
Het leven is voor iedereen een persoonlijke reis, vol vreugde, maar helaas vooral ook vol verdriet.

Emoties en herinneringen weven beetje bij beetje wie we zijn.
Soms verlangend naar het verleden, maar toch ook altijd weer met de noodzaak om vooruit te gaan, ondanks pijn.

Omstandigheden kunnen veranderingen creëren en beïnvloeden zelfs onze identiteit.
Heel soms kun je denken: "Wie ben ik nou eigenlijk nog" en ben je alles heel even een beetje kwijt.

"Ik mis vaak wie ik was, maar het is niet meer wie ik ben."

Jouw woorden zijn meer dan herkenbaar voor mij en ze raken mij dan ook vol in het hart.
Jouw woorden tonen onrust, onmacht, onzekerheid, het heeft je allemaal een beetje verward.

En daarom...
Omarm de persoon die je nu bent en probeer het heden te accepteren.
Ongeacht jouw hoge leeftijd, we kunnen echt tot onze laatste adem altijd nog leren.

Ga in het volste vertrouwen en blijf hier ook altijd naar streven.
Ik weet namelijk zeker dat God ook aan jou antwoorden zal geven.

Jouw ware identiteit is in Christus en die is onveranderlijk, dus vecht vandaag door vast te houden aan wie je volgens Hem bent.
Hij die jou heeft geschapen, Hij die jou reeds ver voor je geboorte al heeft gekend.

De tijd die ons nog rest mogen wij door en vooral met Hem beleven.
Hoe mooi en hoe waardevol is het om een klein beetje van Zijn liefde door te mogen geven.

Lieve, oudere dame, jouw levensstijd zal geen jaren meer bekleden... Het is dan ook de hoogste tijd, dat je je eigen identiteit weer opnieuw gaat betreden.

Ik wens je heel veel zegen op de weg die je nog moet gaan en mijn boodschap is: "Blijf zo dicht mogelijk, ja zo dicht mogelijk als je kan en zelfs tot je allerlaatste levensadem, héél dicht bij Jezus staan!"

door: een Stem van Gedachten

#Ouderdom #Identiteit #Verlangen #Troost #Reflectie #Hoop #Verlies #Ouderen #Wijsheid #Gedichten #Jezus #Levensreis #Zelfontdekking #Herontdekking #Liefde #Tijdloos #Bemoediging #Spiritualiteit #Kracht #Inspiratie #geloof

De diepte van verandering: Een Gedicht over Identiteit en Geloven

2 comments