De taboe rond 'Fangirls'


Fangirls. Gillende tienermeisjes. Geobsedeerd. Stalkers. Bakvissen. Huilen. Flauwvallen. Kunnen over niets anders praten. Onrealistische dromers.

En blijf zo maar doorgaan met de vooroordelen die het woord 'Fangirls' teweeg brengt. Maar zijn deze allemaal wel zo terecht? Is het wel eerlijk om elk meisje dat ergens fan van is een bakvis te noemen? Dat is iets dat ik graag in deze blog wil tegenspreken.

Bakvissen

Niet enkel tienermeisjes zijn 'fangirls'. De mensen die zoveel jaar geleden fan waren van bijvoorbeeld Justin Bieber, zijn niet nog steeds twaalf jaar oud, zoals wel vaak word gezegd. Ook zij worden ouder. Ik zelf ben ondertussen 21 jaar, en zeg trots dat ik nog steeds een fangirl ben. Hierin ben ik zeker niet de enige.

En toch blijven mensen, vaak volwassenen, steevast zeggen dat enkel twaalfjarige fan zijn van iets. En steeds weer zijn het enkel jonge meisjes die er voor worden veroordeeld om fan van iets of iemand te zijn.

Maar zijn huilende meisjes bij een concert van hun idool, dan echt zoveel verschillend van huilende mannen bij een voetbalmatch? Dacht het niet. Maar omdat het mannen zijn, is het oké. Want mannen die huilen zijn emotioneel. Maar huilende meisjes? Not done. Dat zijn bakvissen. Einde verhaal.

Het is tijd dat de wereld in ziet dat de cultuur van jonge mensen zo erg is veranderd, en dat het helemaal oké is om een fangirl te zijn. Je mag best huilen als je eindelijk je idool die je leven heeft veranderd ziet, en je mag best gek worden als je ziet hoe ver je idool is gekomen en er trots op zijn.

Ook, zijn niet enkel meisjes fangirls. Er zijn ook best veel jongens die fan zijn van iets of iemand en hier voor uit komen. En waarom ook niet?

Fanboys komen steeds vaker voor, en lijken soms net nog hardere kritiek te krijgen dan fangirls.

Is dit omdat ze nog minder vaak voorkomen? Omdat de maatschappij het lastig heeft om personen die 'anders' zijn te aanvaarden? 

Maar dit brengt ons iets te ver weg van het onderwerp. 

Niet enkel 'Beliebers' en 'Directioners'

Fangirls zijn niet enkel meisjes of jonge vrouwen die fan zijn van Justin Bieber en One Direction. Nee, het 'Fangirl zijn' stopt daar niet. Je kan van alles en iedereen fan zijn. Of het nu een TV-serie is, een film, een acteur of actrice, zanger of zangeres, (boy)bands, ... Het kan allemaal!
Er zijn meer fandoms dan je zou verwachten. En in elk fandom is het feest! Je kan met mede fans praten over de laatste aflevering, het laatste liedje van iemand of je kan helemaal losgaan met edits.

In elk fandom heb je verschillende soorten fans, om het zo maar even te zeggen. Je hebt fans die een echte kei zijn in het schrijven van fanfictie, andere maken dan weer geweldige edits, tekenaars die prachtige portretten maken, en ga zo maar door! Het is haast een plek waar je al je creativiteit kwijt kunt, en waar alles is toegelaten, hoe gek ook! Fandoms is een soort tweede thuis, een thuis waar niemand je veroordeeld en je helemaal jezelf kan zijn. En dat is toch iets wat de laatste tijd lastig te vinden is.

Geobsedeerde stalkers.

Het is helemaal niet zo dat Fangirls enkel over hun idolen kunnen praten. Laat staan, dat we allemaal stalkers zijn die nog nooit hebben gehoord van het begrip 'persoonlijke ruimte'. 

Natuurlijk zijn er altijd personen die erg extreem gaan, maar zo zijn we niet allemaal. We gaan niet bij hun huis staan in de hoop een glimp van hun op te vangen, sturen niet allemaal creepy fanmail en we gaan ook niet allemaal opzoek naar de telefoonnummers van onze idolen. 

We snappen misschien net beter als anderen hoe belangrijk persoonlijke ruimte is, hoe onze idolen soms gek worden van de constante aanwezigheid van paparazzi's en hoe ze aandringende fans wel even kunnen missen op zulke momenten. 

Ook kunnen we best over andere dingen praten, zeker als we merken dat onze gesprekspartner niet onze passie deelt. Meestal dan toch. Soms kan het inderdaad sterker zijn dan onszelf, maar dit is geen reden om ons ruwweg af te kappen. Je kan het best op een vriendelijke manier aanbrengen dat je er niet echt interesse in hebt. 

We zijn uiteindelijk ook maar gewoon mensen, die gewoon een iets andere passie hebben.