De verloren generatie


Ben jij net als ik geboren in de jaren 60? Oh oh..wij zijn een een verloren generatie



Weetjes over de Verloren Generatie

 

De Verloren Generatie (1955-1970) komt na na de babyboomers (1945-1955). Socioloog Henk Becker noemt deze groep ook wel ‘late babyboomers’. Andere naam: generatie Nix. Nix? Schandalig vond ik het!

Ruim een vijfde van de Nederlanders behoort tot de Verloren Generatie. Waarom werden wij eigenlijk'verloren' geacht? De vooruitzichten heetten uiterst somber door twee opeenvolgende oliecrisissen. Jeugdwerkloosheid en heroïneverslaving zag je op straat. Typische vaderlandse popsongs uit die tijd: 'Koos werkeloos' en 'Totdat de bom valt'.  Ken je het liedje nog? Ik wel!

Gemiddelde levensverwachting (destijds) van Verloren Generatie Vrouw: 73,4 Man 70,7.  Ook dat is al aan het veranderen. 

Het Supertrio populaire meisjesnamen handhaaft zich probleemloos bij Nix: 1. Maria, 2. Johanna en 3. Anna. Bij de jongens: 1. Johannes, 2. Jan en 3. Cornelis. Namen verdwijnen over het algemeen pas na tien tot twintig jaar, maar niet dit oer-Nederlandse zestal. 

Mijn naam kwam in de jaren 60 niet veel voor, en jouw naam? 

Het grootste wapenfeit van deze generatie was de demonstratie van het Komitee Kruisraketten Nee. In 1983 kwamen circa 550.000 demonstranten op de been tegen de plaatsing van 48 Tomahawk-kruisvluchtwapens (kruisraketten) met kernkoppen in Woensdrecht. Twee jaar eerder waren er al 400.000 demonstranten geweest. 



Onze helden

Elke generatie heeft zijn helden. Dit zijn er drie van de Verloren Generatie.

Elvis Presley: Aanbeden adonis in zijn jonge jaren, later zwaarlijvig maar voor eeuwig ‘The King’. Veroverde harten met hartverscheurende pop- , blues- en gospelvertolkingen. Vrouwelijke fans wilden na een optreden de zaal niet verlaten. Een omroeper sprak de beroemde woorden: ‘Dames en heren, Elvis heeft het gebouw verlaten’. Dat werd een gezegde om aan te geven dat iets toch echt is afgelopen.

Geweldige mooie zanger die veel te vroeg is weg gegaan! 



Monique van der Ven: Brabantse polderbeauty. Vaderlands erfgoed door die ene rol van Olga in verfilming boek Turks Fruit. Gevraagd op haar twintigste terwijl ze nog op toneelschool in Maastricht zat. Iedereen die het zag kreeg kippenvel: Olga en Eric (Rutger Hauer) pasgetrouwd op de fiets door Amsterdam, Olga op een rode beddensprei onder een opgehangen spiegel, beiden in de stromende regen op de stoep.

Ik vond dat toen een enorme gewaagde film. Zeker omdat het best nog een preutse tijd was. De 1 was geshockeerd en de ander vond het geweldig.  

You hate it or you love it!.



Ach! Clint Eastwood: Superster. Bekend als televisiecowboy Rowdy Yates, stoere veedrijver in serie Rawhide. Promoveerde naar de ongeschoren spaghettiwesterns van Sergio Leone. Daarna Dirty Harry, cynische politie-inspecteur in San Francisco met iconische .44 Magnum Smith & Wessonrevolver. Grimmig voorkomen en altijd peinzende ogen. Geprezen als regisseur. Won Oscars voor klassiekers: Unforgiven en Million Dollar Baby. Ook nog even burgemeester van Carmel (Califonië).


Ik vond hem toendertijd woest aantrekkelijk! LOL



Onze muziek

Elvis werd bij ons wel geluisterd, maar niet echt veel. Roy Orbison wel. Die man met de zwarte bril en ik vroeg me altijd af waarom hij die altijd op had. Oh Simon and Grafunkel..mooi mooi!. The Ronettes! Leuk!! 

En zo zijn er nog veel meer artiesten die toen bekend waren en grote hits hadden. 

De verloren generatie in tijden van de recessie

Nederland was na de oliecrisis van 1979 in recessie, wat grote gevolgen had voor de werkloosheid. In de periode 1981-1982 bereikt het totale bedrag aan uitkeringen een recordhoogte


Ik weet dat mijn vader nog benzinebonnen moest kopen.

Toen waren de problemen wat werkeloosheid betreft er ook al. En nog niks zijn we ermee opgeschoten en zal alleen maar erger worden. 

Herken jij dit? Heb jij er ooit iets van gemerkt vanuit thuis? 

Ik vond het vroeger als kind zo zonder zorgen, niet wetende dat er computers kwamen en mobiele telefoons. Ik mis die tijd, en nee, ik weet, het komt niet meer terug, maar soms wou ik dat ik nog even terug kon gaan. Buiten balletje trap spelen, op de belletjes drukken van de buren en dan hard weg rennen, schaatsen in de straat. Ja, dat kon bij ons, want die straat stond altijd blank. 

En zo zijn er nog 1001 dingen die ik mis.