Duurzaam mondmasker beter voor je portemonnee dan wegwerpmondmasker


Duurzaam mondmasker beter voor je portemonnee dan wegwerpmondmasker

Zoals ik al aangegeven heb in mijn vorige blog ga ik VOOR mondmaskertjes voortaan. Nu was ik al begonnen met mondmaskertjes maken die dubbellaags zijn en waar je een filter in kunt doen maar aangezien ik niet van naaien houdt en ik er flink wat moet hebben i.v.m. grote gezin besloot ik om toch ook maar eens te kijken naar een alternatief. Duurzaam en herbruikbaar zijn een eis en natuurlijk ook bescherming. Meer bescherming dan een wegwerpmondmasker. Ik heb het niet zo op die wegwerpdingen. Daarbij vind ik ze vrij prijzig dus liever een investering die uiteindelijk goedkoper is. Wil je lezen wat mij over de streep getrokken heeft om toch voor het gebruik van een mondmasker te gaan lees dan even de onderstaande blog: 

Ik stuitte in eerste instantie op het volgende mondkapje van The Fashion Filter. The Fashion Filter is een online pop-upwinkel die is geïnitieerd door de Fashion Tech Farm, LABELEDBY., By-wire.net. Ondersteund door TU / e, Vlisco en Big Impact. Ze willen bijdragen aan de sociale acceptatie van het dragen van gezichtsmaskers in kritieke tijden als deze. En ik moet bekennen dat zij mooie mondmaskers maken. Wat ik ook wel belangrijk vond was dat zij produceren op bestelling, wat resulteert in: Geen overstock, Geen extra afval, Aanpasbare ontwerpen. Zij adviseren om het buitenmasker minimaal elke dag op 60 graden te wassen en om het binnenfilter weg te gooien! (Dat laatste is minder vind ik) The Fashion Filter gezichtsmaskers zijn ontwikkeld in het Material Experience lab op de Fashion Tech Farm en lokaal zijn geproduceerd in Eindhoven. Dit is natuurlijk wel een goede zaak.

duurzamemondmaskers

Ik vind het echt hele mooie maskers. Maar ze zijn voor mij iets te prijzig. Ik moet er minimaal 14 hebben (zodat ik voor elk persoon in mijn huishouden er 2 heb) en bij een prijs van 35,95 euro per masker wordt dat wel een heel duur grapje. 3 filterinzetstukken voor eenmalig gebruik voor het Fashion Filter gezichtsmasker kosten 9,95 euro. 

"De materialen voor het Fashionfilter en de inserts zijn zorgvuldig geselecteerd en getest. We vonden de perfecte combinatie van hydrofobe en hydrofiele materialen, waarvan bewezen is dat ze beter zijn dan katoen. Het inzetstuk is opgebouwd uit 3 lagen non-woven (PP80, Viscose, PP20). Het buitenste non-woven materiaal van de insert heeft dezelfde functionaliteiten als medische maskers, maar kan vanwege de beige kleur niet gebruikt worden voor de medische sector. Zo maken we gebruik van de beste materialen, zonder gebruik te maken van materialen bestemd voor de medische sector."

Maar als ik er niet zoveel nodig zou hebben dan zou ik echt wel voor zo'n maskers gaan (eentje dan) want laten we eerlijk zijn, de prijs haal je er door veelvoudig gebruik echt wel uit. De foto's hierboven komen van de site van The Fashion Filter en mocht jij willen zien wat ze nog meer hebben klik dan even HIER.

Wat ik ook absoluut een mooi mondmasker vind zijn de maskers van Captain Cork. Deze maskers zijn 100 procent vegan zijn en bestaan uitsluitend uit kurk. Deze mondmaskers zijn waterresistant, luchtig, wasbaar of af te koken, ecologisch en handgemaakt, diervriendelijk en duurzaam en je kunt er een filter in doen. Ze kosten 19 euro per stuk en een extra wasbaar filter kost 2,5 euro per stuk. Dat is te doen toch?! Dit filter zou je misschien ook wel kunnen gebruiken in het mondmasker van The Fashion Filter. Ik zou het in elk geval wel proberen/uitzoeken.  Als je er 10 besteld dan betaal je 171 euro. 

duurzamemondmaskers

Het leuke van deze maskers vind ik dat ze in meerdere kleuren beschikbaar zijn. Op de site zijn ook youtube filmpjes te bekijken waarin men laat zien hoe je het filter erin moet doen en hoe je ze kunt uitkoken.  Heel handig en niet verkeerd als je bedenkt dat dit toch een nieuwe materie is voor veel mensen incl. mijzelf. Captain Cork is een Belgisch bedrijf. 19 euro voor een masker dat je kunt hergebruiken is een prijs die te doen is en ze zien er nog leuk uit ook. Dat het filter ook uit te koken is vind ik een absoluut pluspunt. Dus voor 21,50 euro ben je in principe klaar (excl. verzendkosten). 

D e foto's hiernaast zijn van de site van Captain Cork gehaald en wil jij de maskers bekijken of de filmpjes bekijken kijk dan even HIER.

Ikzelf heb gekozen voor de mondmaskers van modemaker Luc De Maeght, bekend van kledingzaak Machteld en van zijn eigen ‘Share The Passion’-merk. Okay, dit klinkt heel chique maar als je nog nooit van Luc De Maeght gehoord hebt dan is dat helemaal niet erg, dat had ik ook niet namelijk. Wat mij prikkelde was toen ik het volgende las tijdens mijn zoektocht: “Het prikkelde me om op zoek te gaan naar een duurzaam en in Europa geproduceerd mondmasker. We weten intussen dat we zo’n maskers zullen nodig hebben voor een langere periode, om ons te beschermen tegen het virus. Voor mij was de uitdaging om een kwalitatief product te ontwikkelen, dat in Europa geproduceerd wordt en ook op het milieu een positieve impact heeft” zegt Luc de Maeght op HLN.be. De modeontwerper sprak daarop een textielbedrijf in Portugal aan, dat al langer ervaring heeft met textielproducten op basis van bamboe. “Het is een natuurlijk product, een grassoort die zich makkelijk voortplant en dus in ruime hoeveelheden beschikbaar is. Bovendien kan je textiel uit bamboe aan het einde van de levenscyclus gewoon composteren. Het is volledig biologisch afbreekbaar en dus een echt circulair product.” Dit is iets waar ik persoonlijk helemaal voor ben. En wat mij uiteindelijk over de streep trok waren twee punten. Het eerste punt was dat de mondmaskers een antivirale en antibacteriële nano-coating krijgen . “De ultrafijne laag zorgt ervoor dat ons Share The Passion-mondmasker voldoende doorlatend is om te kunnen ademen en tegelijk levert het een perfecte bescherming tegen het coronavirus”, zegt hij. “Dankzij de hoogwaardige kwaliteitseigenschappen van bamboe mag je dit masker tot 100 keer wassen in de wasmachine en kan je het steeds veilig blijven hergebruiken.” Of zoals zij het zelf samenvatten: Niet toxisch, Zeer effectieve bescherming, Compartiment voor extra filter, Eco vriendelijk, Oeko-Tex standaard, Gepatenteerde bio nano coating, Bio nano coating werkt ook anti viraal, Dermatologisch getest, Zacht, fris comfortabel draagcomfort, Pijnvrij ter hoogte van de oren, Permanente geur controle, Hygiënisch, Biologisch afbreekbaar, Made in Portugal with Love, WHO goedgekeurde anti bacteriële behandeling & Wasbaar op 60°c. Tsja, dan ben ik al halverwege hoor met deze termen.

duurzamemondmaskers

De mondmaskers zijn beschikbaar in twee kleurvarianten: ecru en zwart, met daarop het Share The Passion-logo. Nu heb ik zelf even getwijfeld over dat logo maar aangezien de maskers ook voor mijn kinderen zijn (5 pubers) leek me dit voor hen toch wel leuk. En wat mezelf aangaat. Wie wil de passie nou niet delen - grinnik - oftewel ik vond het toch niet zo erg als ik in eerste instantie dacht.

Het tweede punt dat mij over de streep trok was de prijs. De maskers worden per 5 verkocht en kostten 47,50 euro en het verzenden naar Nederland kost 9 euro. Ik heb 2 pakken besteld (dus 10 stuks) en heb daarvoor incl. verzendkosten 104 euro betaald.


Echter las ik op de site het volgende: "We zijn blij met jullie interesse voor de Share the Passion by Luc De Maeght mondmaskers. Talrijke consumenten en bedrijven kiezen voor duurzame mondmaskers. We worden overrompeld met vragen en bestellingen, en proberen deze zo snel mogelijk te behandelen. Ook het Portugese bedrijf dat onze maskers vervaardigt, kan de vraag nauwelijks nog aan. Het heeft nieuwe stofvoorraden moeten inkopen en zag zich geconfronteerd met hogere prijzen. Als gevolg hiervan, moeten we ook onze prijs voor de mondmaskers aanpassen. Voor elk nieuw order bedraagt de prijs nu 55 euro per pak (btw Inclusief), 11 euro/ stuk." Persoonlijk vind ik de prijsverhoging nog wel meevallen. 5 mondkapjes voor de prijs van 64 euro incl. verzendkosten is te doen voor een herbruikbare beschermende mondkapjes.

De foto's hierboven zijn van de site van Share The Passion gehaald en wil jij deze mondmaskers bekijken kijk dan even HIER.

Er zijn online heel veel herbruikbare mondmaskers te vinden maar deze 3 hadden om de redenen die ik hierboven beschrijf mijn voorkeur. Als je ze vaker gaat dragen dan mogen ze 1. best leuk zijn en 2. is enige bescherming ook wel wenselijk & tenslotte is de prijs ook niet onbelangrijk. Maar ik denk dat alle drie de voorbeelden uiteindelijk goedkoper zijn dan de wegwerpmaskers die eigenlijk aan geen van de 3 punten voldoen.

|header: pixabay jun7447  | #duurzamemondmaskers#modieuzemondmaskers#beschermendemondmaskers

Frank Zappa
Biography Within rock Frank Zappa was considered a diverse talent. He was a brilliant guitarist, an unsurpassed band leader and an incomparable social satirist. He started in the 1960s as the leader of the crazy avant-rock pioneers The Mothers. His subsequent solo work included everything from jazz rock to orchestral pieces, always brought with the humour that was Zappa's trademark. He succumbed to cancer in 1993 but the astonishing fertile workaholic left behind an awesome oeuvre. Genius is a word that is too often used in pop music, but it definitely relates to Zappa. Zappa.com - Frank Zappa would have turned 80 years old on December 21, if he hadn't died on December 4, 1993, almost 27 years ago, at 52 years old.. And while we're working on numbers: the newly released album The Mothers 1970 (four CDs) is number 116 in its catalogue. The fact that production has not stopped after his death is due to the efforts of the heirs Zappa, who has been doing good works since the death of Zappa's wife Gail, with son Ahmet and Joe Travers, the manager of Zappa's legendary vault full of recordings, as driving forces. In the house he once inhabited, his complete oeuvre is stored in a separate wing. The impact of almost 53 years of Frank Zappa. More than a human life can actually contain. Director Alex Winter was given access to the personal archive of the musician, provocateur and 'experimentalist' Zappa (129 min.), who breathed his last breath after an eventful life and career in 1993. Reworked version of an episode of TROS TV Show Op Reis from 1991 - the longer original version can be found here, this version was edited just after the death of Frank. In this episode Ivo Niehe visits eccentric pop musician Frank Zappa in Los Angeles. In addition to singer Frank acts as an investment advisor on American television and as a mediator between American businessmen and entrepreneurs from the Eastern bloc. In his studio, based in his home in Hollywood, he takes care of all the music and recordings himself. CLUSTER 1993 Frank Zappa TV Special (1991) - The tragic true story of Frank Zappa Frank Zappa took creative risks that few musicians would consider. He also wrote experimental classical music and gallaced all over the world. But Frank Zappa's life wasn't always rosy. His upbringing was rocky and his family life was also hard. Here's the tragic story of Frank Zappa..
Comment and receive 50 YP 50
Requiem: Chapter 5
- Just in time Stephen March could save himself from a certain death with a lateral leap. The bright red glider drilled into the window of ' Redstone & Son ', a branch of a Western electronics company that had gained a foothold in the New World. One of the first groups to have won this authorization after the Second Cold War. The reinforced windows of the electronics store were no match for the kinetic forces of the runaway vehicle. The window glass splits into countless small pieces. At the last moment, Stephen had seen the murder vehicle rushing at him in the light of the window window. His rapid reaction, an instinctive reflex at the moment itself - was happiness or perhaps the result of his daily workout - had given him that small chance and saved his life. Because most of the pieces of glass had been broken up by the movement of the glider inside the shop space, March had not suffered any serious cuts. His pants and vest were torn and smeared by the fall, and his left leg was a little worse planed by the unsoft contact with the concrete, but the rest was not easy.. While he was still recovering from the first shock, he heard above the panicked screams of the pedestrians who witnessed the event, from the store a metallic scraping. To his great surprise, he saw the red carlide moving out of the storefront and turning to him. Stephen frowned amazed the eyebrows. Apparently, that killing machine was targeting him. This wasn't a coincidence, not an ordinary accident.. His hunch shouted at him a single word: “Run!’. He took the first street on the right at a delirious pace, almost slipping he could just avoid a pedestrian who was angry behind him. A second later he heard a bons accompanied by a creepy scraping sound. Stephen looked backwards and saw the unfortunate passerby crushed by the chasing autobot slipping along the wall in a blood-red pattern. The fear knocked him in the throat, the adrenaline made him run even faster. He thought the Metro, I should get it.. There, the runaway computer car wouldn't be able to follow him. He jumped up the stairs with two steps at the same time that would lead him to the main street via a few inland roads and also to the entrance of the underground train network. Whenever he reached the end of one of those roads, he heard the murderous vehicle approaching and blowing his neck like a hot breath. He walked even faster, and it seemed like he was given wings because of the fear that drove him. Eventually he came into the street where the entrance to the Metro was. He saw it as a redeeming mouth that would swallow it up. Another ten meters. With his last breath he squeezed out one last sprint. With a tiger jump, he plunged forward down the stairs and hurtfully rolled to the bottom of the entrance, where he hoped to be safe from the murderous autobot. Stephen felt vomited. It was a miracle, but apparently he didn't break anything at first sight, even though he was in pain everywhere. He crawled stumbling and leaning against a pillar again upright. The red monster remained hovering in front of the entrance to the Metro for a while and then disappeared out of sight.. People looked at him with fear, and many walked around him in a wide bow.. In the light of a window of a train he saw the reason. He just looked like a wreck. In the toilet of the underground, he tried to decent his clothes some and take up the worst damage. All in all, it turned out to be too easy. All his muscles were stiff due to the intense effort but nothing felt broken to. He bled from a number of small wounds to the elbows and hands. The abrasions on his leg did not look really life-threatening, although it had to be taken care of professionally. Stephen should see a doctor as soon as possible for a skilled patch. Now he no longer looked like a diplomat Stephen March, but more like a clochard who had walked into the wall several times in his alcoholic haze... or perhaps fell down the stairs of the Metro. His first idea was to tell the police everything and file a complaint against strangers. Only then did he realize that he had not seen a license plate number on his murderous stalker. In the New World all gliders or autobots were numbered on the bottom, the doors and the top of the vehicles. So one could immediately see or find out which city or area they came from. In addition, the windows were darkened so that he could not disclose the face of the driver or occupants. weird! He would wait a while to visit the police. His sixth sense told him that he might do more harm than good with that.. After an hour on the emergency service of the nearest hospital, he was given the necessary iodine tincture, special adhesive plasters containing an antibiotic and gauze dressing - and what was especially important - a strong painkiller. His leg was not broken, but still hit worse than he had previously suspected. Stephen told the doctor on duty that he had fallen from the stairs of the subway entrance due to a misstep and sustained those injuries. Even if that was only half the truth, it wasn't a lie. It sounded really convincing how Stephen brought it, but this explanation also avoided any annoying questions from the doctor on duty or a mandatory visit to the law services. Stephen March didn't get high on the Security Service right now, especially after the unsolved murder of his half-sister Suzy. The idea of walking a block and a little more at Redstone & Son to inquire, he also rejected. Maybe any witnesses recognized him while the police were still there investigating the case. What intrigued him most of all was the reason behind this unexpected attack on his person. Why was he attacked, hunted like a wild animal, eventually he was also nearly killed? What was the point, what was behind this, was this connected to Suzy's murder?? All the questions haunted in his head. He felt hunted and anxious and looked around as he sought his way back. When he was back at his apartment, he first poured himself a good whiskey.. He knew that it was not wise to mix medicines and alcohol, but this was an exception to the rule. His hand was still shaking slightly when the golden moisture was poured into the crystal glass. He took a big sip of Chivas Regal. Stephen felt the fluid that immediately warmed him a way to his stomach, which now settled some. Stephen let the last hours before his mind's eye pass. After the identification with Suzy's personal items he had received from Mr. Huang, he went for a walk in the shopping streets of Sanctuary. Getting his feelings back under control after the psychological thump he got in the morgue. Then suddenly the red homicide vehicle that showed up at him? Stephen put the rest of his whiskey glass aside and poured out the contents of the canary yellow plastic bag with his sister's personal belongings, whom he miraculously could have saved during all those struggles of the last few hours, onto the table. There were the usual things that are usually found in the possessions of a woman. First of all, her torn and bloody garments, which he laid apart with due respect and a great piece of dismay. Another example of the lack of sympathy from the New World police forces. In the pocket there was also a torn handbag, a broken lip gloss, a key ring, a hairbrush that had also suffered under the trap, a crushed pack of started paper wipes and a wallet with some banknotes in it, some pictures, but all her credit cards were missing or withheld by the Security Service. Scattered, he was messing around in all the boxes of her wallet when he found between two pictures in a note pleated in two. March immediately recognized Suzy Chang's beautiful female handwriting. There was only one word on it and a number: “Passage 6.”. It didn't tell him anything. That couldn't be the note Captain Vastai was talking about. The conscious note that referred to him? The key ring of four keys he weighed equally predominantly in his palm. He immediately recognized the blue rectangles key of an autobot. Number SW280387. Nothing was referring to that Passage 6. One of the other three keys must have been from Suzy's apartment since the name was printed in the key bar of the residence where she was staying: ' Pinewood House Asurai ’. A number was printed on the tip of the bar: 837. As he already knew, this referred to the eighth floor apartment 37. The other two were still a mystery to him. A mystery that he would certainly try to solve. He wouldn't ask the police what those keys were for.. By the way, if they had been of some interest, he probably wouldn't have gotten it.. Maybe today he took a walk to Pinewood House Asurai. Stephen changed and took the elevator to the underground garage with a painful grimace on his face in his own autobot and entered the address of the residence. The speech recognition program looked this up in its internal memory, started the almost silent drive system and the vehicle automatically slipped into the traffic jam of the pre-programmed route. Stephen leaned weary backwards in the seat and waited with his eyes closed for him to reach his destination.. copyright Rudi J.P. Lejaeghere Requiem: Chapter 4 or 6 - Requiem: Chapter 4 - Requiem: Chapter 6 -