Dit gedicht schreef ik voor mij broertje, maar ook voor alle vaders zonder vader.

Vader...

Ik word vader, ik wil schreeuwen…..je zal mij niet horen.
Ik word vader, ik roep en voel me verloren.

Het is stil, ik voel een knagend verlangen voor jou bij mij.
Mijn eigen vader aan mijn zij.

Ik word vader, ik kan het met iedereen delen.
Het past niet bij mij, maar het kan me eigenlijk niet schelen!

Jij bent degene met wie ik delen wil.
Maar wat ik ook roep, het blijft stil.

Toch zal jij mij in het vaderschap gaan steunen.
Je bent er niet meer, maar ik zal altijd op jou leunen!

Jij blijft mijn voorbeeld, zo wil ik ook zijn voor mijn eigen bloed.
Je bent hier niet meer en toch is het goed!

Ja, toch is het goed, al doet het soms pijn.
Omdat ik niet meer bij jou kan zijn.

Wij zijn voor altijd verbonden, mijn vader zal jij altijd zijn.
Nu schijn jij in de zon...

Pap, dank je, FIJN!
xxx

door: een Stem van Gedachten 💭

#verlies #vaderschap #vader #opa #geboorte

Een vader zonder vader...

10 comments