Een dag uit het leven van een online-juf...


Nieuwe leerstof... van op afstand. Dat is wat Ben Weyts, onze fantastische minister van onderwijs, verkondigde toen het nog paasvakantie was in België.
Paasvakantie... in een normale wereld maakte ik op La Palma lange wandelingen met mijn nieuwe bergschoenen.
Nu verdiep ik me in PowerPoint, schermopnames en YouTube.
Maar ik vlieg er met volle moed en enthousiasme in.
Ik word online - juf !

afstandsonderwijs

De laatste twee dagen van mijn 'vakantie' ben ik koerier.
Met mijn zwaarbeladen fiets, fiets ik van brievenbus naar brievenbus.
Het hele dorp en een nabij gelegen dorp rond.
Ik stap binnen in het postkantoor met een pakketje voor een kind dat aan de andere kant van de provincie woont.
Want nieuwe leerstof... daar heb je wel wat voor nodig.

In de vakantie stuur ik een proeflesje, om te kijken of iedereen een YouTube-les kan volgen.
Bijna iedereen reageert. Toch na een paar keer aandringen. Zelfs de anderstalige families.
Eén gezin reageert niet. Niet op mail, niet op Facebook, niet op een telefoontje, niet op een brief in de brievenbus.

Op zondag staan mijn eerste lessen klaar en stuur ik een mail met linkjes naar alle ouders.
Oef... ik ben er klaar voor !
Ik plof me met een gerust hart voor de televisie.

Maandagmorgen. Lesdag 1...

7u.15 : Mijn dagelijkse fruitontbijt met Griekse yoghurt, kokosrasp en wat pitten. Een gezonde start kan nooit kwaad. Ook niet als je in je kot moet blijven.

8u : Het plan is om de lessen voor morgen op YouTube te zetten en de lessen voor woensdag in te spreken. Mijn mailbox denkt er anders over. Er zijn verschillende mails van ouders die zich afvragen waar de lessen van vandaag zijn. Die lessen heb ik gisteren om 16u al verstuurd. Blijkbaar zitten alle lessen in de spam-afdeling van de mailboxen omdat ik heel wat mailadressen in één keer toegevoegd heb. Nieuwe mail dus, één per één. Kinderen die in opvang zitten, hebben hun boeken en hun linkjes al niet mee vandaag. Goed begin... 

9u : Heel wat mails om te zeggen dat ze de linkjes inderdaad bij hun spam gevonden hebben. Ze kunnen starten. Ondertussen begin ik aan het werk dat ik eigenlijk al een uur geleden wou doen. Ik probeer mijn lessen op YouTube te zetten. Soms lukt dat in een paar minuten, soms hapert het uploaden en begint hij steeds opnieuw. Dan knip ik een seconde van het filmpje af en probeer opnieuw. Vaak lukt het dan wel. Geen idee waarom. De lengte heeft er niks mee te maken, want mijn account staat langere filmpjes toe. (Ik heb al heel wat geleerd... Juffen leren zelf ook hun hele leven.) 

10u : Ik werk wat aan de lessen voor de komende dagen : PowerPoints maken, schermopnames maken, de lessen bekijken en nadenken hoe ik het zal brengen zodat iedereen kan volgen. Stap voor stap, zonder dat het te saai wordt. Dus ook iets leuks tussendoor. 

11u30 : Oei ... Al zo laat ? Ik moet dringend met het middageten aan de slag. Iedereen doet hier thuiswerk, dus iedereen moet eten hebben. 

12u45 : We zijn klaar met eten. Iedereen zit wat na te babbelen aan tafel. Ik ben van plan om nog even buiten te genieten van het zonnetje voor ik weer aan de slag ga. Maar ik heb 2 berichten op Messenger.
Een filmpje van een computerscherm. 'Of het normaal is dat alle klank door elkaar gaat ?' Ik bekijk het filmpje. Ik hoor mijn stem. Alles heeft echo's. Midden in een volgende zin klinkt mijn vorige zin nog eens opnieuw. Met veel geruis en bijgeluiden. Nee, dat is niet normaal. Ik stuur de link opnieuw. Op mama's gsm klinkt alles goed. 'Zou het kunnen dat het aan de computer ligt ?' Ja, dat kan... 'Misschien eens op een tablet proberen ?' Het lukt... (Ik ben ook ICT'er.)
Tweede bericht : 'Die lessen waren twee uren werk.' Ja, dat is normaal. Volgens onze minister mag het tot vier uur per dag. 'Maar ik moest er bij zitten, anders wil hij niet. Hij kan zich niet concentreren.' Tja... dat zeg ik al een heel schooljaar, maar het werd weggelachen. 'Zal ik hem eens opbellen ?' 'Nee, liever als de papa thuis is.'
Ondertussen begint een andere conversatie met een kind. Dat ze het leuk vond. En grappig. En dat het goed ging. 

13u30 : Ik zit terug voor mijn scherm. Geen zon dus. Er zijn weer mails, de meeste positief, sommige met vragen. Ik communiceer met de juf die de opvang deed. Ze hadden hun boeken niet mee. Ik maak de mail op met de linkjes voor de volgende dag, werk verder aan mijn lessen voor later deze week. 

15u : Pauze. Een theetje en een paasei (of 2, of nee, doe maar 3). Ik heb het verdiend. 

15u30 : Nog wat mails. Ik stuur de mail voor de volgende dag. X is jarig morgen. Ik stuur een apart mailtje met een verrassings-linkje. Jarig zijn is niet zo leuk in corona-tijden als je 9 wordt. 

16u : Nog wat verder werken aan de lessen voor de volgende dagen. Ik spreek nog 2 lessen in, word gestoord door een telefoontje van een bezorgde, alleenstaande tante met een droge hoest. Ik herbegin. Gepraat over droge hoestjes mag niet in de les. 

17u30 : Oeps, mijn brood zit nog in de broodbakmachine. Dat moest er al een half uur geleden uit. Het is nog te redden. 

18u : Avondeten. Of nee, toch niet. Telefoon van de papa van deze namiddag. Er komt wat uitleg aan te pas, over de taken die eigenlijk al voor de vakantie moesten gemaakt zijn. Tja, hij wou niet... Ik vraag hun kind aan de lijn. Voer een gesprekje zoals ik in de klas regelmatig met hem voer. Over het belang van de taak. Over het feit dat alle kinderen nu zo hun taakjes maken. Dat hij mij kan horen, maar dat ik nu even niet bij hem kan komen zitten. Hij begrijpt het. Nu toch... O ja, avondeten... 

18u45 : Ik ben aan wat ontspanning toe. Ik klap mijn laptop toe en leg mijn telefoon weg. De rest is voor morgen...

Leerkrachten ? Ze hebben hele dagen vakantie...

Nog vakantiewerk :