Portugal, dag 18-19 : Het leven tussen de Portugezen.


19-20 juli - Vandaag 'lopen' we niet ver. Onze reis loopt stilaan ten einde. We hebben veel moois gezien, fijne mensen leren kennen, trager geleefd,... en blijven wat in het dorpje om de lokale sfeer in te ademen.

Even wat 'losse' dingen die me te binnen vallen, waar je in de hotels misschien nooit mee te maken krijgt, maar die wel leuk zijn om te weten.

Zo heb je bijvoorbeeld de 'starters' in een restaurant. Je krijgt ze ongevraagd, terwijl je op je eten wacht. Soms een mandje brood, wat olijven, wat paté, soms heel mooi ogende 'hapjes van het huis'...
Het is de gewoonte dat je ze betaalt als je ze op eet. Raak je ze niet aan, dan komen ze niet op de rekening.


Als je weg gaat van echt drukke, toeristische plaatsen is het leven voor ons, Belgen - Nederlanders, echt goedkoop.
Als je op de middag gaat lunchen en je neemt de dagschotel, krijg je meestal veel voor erg weinig geld. 

Wij kregen het volgende (2 personen) : Een halve liter huiswijn (wel degelijk lekker, mijn man is een wijnkenner) , een halve liter water, de starters op de foto hierboven inbegrepen, een hoofdgerecht (keuze uit kip en een soort octopus - foto), een dessert en een koffie.
Prijs per persoon : 8,50 euro... 

Geen hoogstaande, verfijnde keuken, maar eerlijke, lekkere en verse kost op een mooi terras.

Had een plaatselijke bewoner er mij niet attent op gemaakt, ik ging het nooit geweten hebben.

In het dorp woont een bakker die zijn brood nog in een houtoven bakt, op ambachtelijke manier.

Om 13 uur en om 19 uur is er opnieuw een verse lading. Het brood is zelfs nog warm als je rond die tijd langs gaat. Als er rook uit de schoorsteen komt, weet je dat er straks een heerlijke geur rond het huis hangt.

Het huis heeft een enorme houtstapel naast de deur. Verder merk je niks op : geen etalage, geen uithangbord, enkel een grote poort en een voordeur. Naast die voordeur hangt een afbeelding van een oude bakkerij. Dat is het enige wat er op wijst dat er brood gebakken wordt. De oude vrouw die je bedient (er ligt geen brood uitgestald) spreekt enkel Portugees, dus ik wijs gewoon op de prijslijst naar 800 g... Prijs per gewicht dus.  Ik betaal 1,50 euro voor een vers groot brood.

Hierboven zie je het huis. De afbeelding op de rechter foto hangt tussen de twee vensters.

In Portugal staan prachtige, grote huizen in de heuvels en langs de kust. Er wordt ook volop gebouwd. Vooral de kustlijn langs de kliffen wordt helemaal volgestouwd met luxe-villa's, grote appartementsblokken en luxe-residenties.
Maar in dezelfde buurt kom je vaak ook oude huisjes tegen die op instorten staan of al ingestort zijn. 

Niemand lijkt die op te knappen of helemaal af te breken. Ze bouwen gewoon een paar meter verder en laten het verkommeren.

Morgen onze laatste dag op Portugese bodem...