Het is donderdagavond rond etenstijd als John in zijn auto stapt bij een friettent in ons dorp. Hij heeft net friet met snacks gehaald en het eerste wat hij ziet is een mobiele telefoon die op de grond ligt. Naast de auto. Compleet met schouderband. 'Raar', denkt hij. Maar hij pakt hem op en stapt in de auto en rijdt naar huis.

Thuis aangekomen roept hij mij en verteld wat er gebeurt is. Ik zeg gelijk dat hij een foto moet maken van het mobieltje en op facebook moet plaatsen. John haalt de hoes van de telefoon en ziet er ook nog een bankpasje in zitten.

Hij legt een papier over de belangrijke gegevens en zet het bankpasje op de gevoelige plaat met alleen de naam er op. En zet op zijn profiel op Facebook dat hij een bankpasje en mobiel heeft gevonden. Daarna gaan we toch eerst maar even eten want anders wordt dat koud.

Na het eten plaatsen we ook nog de foto op Instagram storie met plaatsnaam er bij . De foto wordt goed gedeeld en na een uurtje krijgt John een berichtje via Facebook 'Ik wil er vanaf in Dongen'. Het is een vriendin van de dochter van de eigenaresse van de verloren spullen. Zij schrijft dat dit pasje aan deze vrouw toebehoort met het telefoonnummer erbij van diens man.

John belt natuurlijk gelijk dat nummer en krijgt inderdaad deze man aan de lijn. Hij geeft de telefoon door aan zijn vrouw en na een paar vragen over de telefoon gesteld te hebben, die de vrouw goed beantwoord, geeft John ons adres door.

Na een goed half uurtje wordt er aan de deur bij ons gebeld en staat de eigenaresse aan de deur met een doosje bonbons en de mooiste tulpen, tenminste ik denk dat het tulpen zijn, die ik ooit gezien heb. John vraagt nog even of ze haar code, zonder dat hij kijkt, in wil drukken om te laten zien dat zij de echte eigenaresse is. En prompt springt de telefoon aan.

Ze was zo bij dat ze bij vertrek nog omdraaide en zei:

'Er zijn gelukkig ook nog eerlijke mensen'.

#tulpen #verloren #paskwijt #telefoonkwijt #dankbaarheid #dankbaar #bloemen


10 comments