Klein kamertje



mijn haren die kriebelen mijn gezicht ‘stilletjes’.

Bedluizen kastluizen, ze kijken me allemaal aan met grote bolle ogen.

Ze zijn verspreid door mijn kamer. Stiekem wou ik dat ze groter waren en met meer kleuren dan kon ik met ze mee dansen als er weer eens feestje werd georganiseerd.

Sommige plaatsen in mijn kamer zijn versierd met webben.

Ik wou dat ik een daas was zodat ik in het web kon vliegen zodat de spin zich in me vergist en voordat Miguel (Miguel is trouwens de knapste en liefste spin in mijn kamer misschien ook wel op aarde)

maar hij vergist zich in me want ik ben nu een daas en ik ben zonder dat hij het weet veel sterker dan hem.

We springen en zweven samen de lucht in tot miguel op de grond beland met zijn poten gespreid in de lucht

niets aan te doen…

Maria zeg ik vernederend ik wil terug een mens zijn en zonder te weten wat ik precies zeg voel ik de grond onder me beven, want als mensen stappen trilt de vloer af en toe mee zeker met die zware schoenen die ik aan heb.

Eenmaal naar buiten gestapt zet ik mijn bril op mijn ogen maar daarna zet ik hem onmiddellijk weer af want ik kan het niet verdragen net zoals ik mutsen ook niet kan verdragen.

De bril schuift mijn haren naar achteren het creëert een soort van haarvloedgolf, voor mijn haarluizen dan.

Als een gek mens gekke dingen blijft uitkramen heeft het voornamelijk geen zin om te blijven luisteren alhoewel je je daar rap in zou kunnen vergissen.

Ieder mens probeert altijd iets te vertellen net zoals de oren van een paard.

Woorden die zijn slechts woorden maar als ze uit jou mond komen maakt het me niet uit welke woorden je zegt.

Dan wil ik ze gewoon vangen, kussen en terug vrijlaten want ze zijn te mooi om gevangen te houden

dit is nog geen liefde, het is een kast.

Geduld mijn publiek, ik moet nog even mijn tijd nemen

om mijn luizen te bedanken en Miguel

Ook Maria die op een of andere manier nooit aanwezig is en tegelijkertijd het beste advies geeft

en mezelf want je bent een groene bloem met witte puntjes

die niemand ooit nog zal vergeten.

En wanneer ik dan eindelijk klaar bent om te zeggen dat ik van je hou bedank ik als laatste mijn kleine kamertje.