Mevrouw sjamanka


Jaren geleden, in de tijd dat ik nog zocht naar een oplossing voor een zware depressie, was ik in contact gekomen met een vrouw die zich bezighield met sjamanisme. Zij was in de 40 jaar oud en had rond 5 jaar tijd doorgebracht in de leer bij een sjamaan. Ze organiseerde heling sessies voor de mensen die daar interesse voor hadden. Geboeid, vermoeid en geïntrigeerd stapte ik over de drempel van haar living en zag dat alles eruitziet hoe het eruit zou zien in het geval zij zich niet inliet met al het spiritueel gedoe. Ik zag geen, heilige voorwerpen, magische tekens of wandelende geesten. In het midden stond er een zetel waarin ik ging liggen terwijl mevrouw sjamanka een stoel nam en achter mij ging zitten. Al starend naar het plafond hoorde ik haar langzaam zingen, terwijl ze ritmisch aan de slag ging met een oude drum. Ajajajahuaja haaa! Ajiu jiu hua hai! het geluid ging van stil naar luider en langzaam had ik het gevoel dat mijn hoofd zwaarder werd en ogen slaperig. Uit nieuwsgierigheid keek ik naar boven en probeerde haar gezicht op te sporen. Tot mijn verbazing waren haar ogen zo wit als de sneeuw, haar irissen rolden naar boven en ik kreeg een ongemakkelijk gevoel dat zij er niet meer was. Gebiologeerd en van streek staarde ik het tafereel gade en vroeg me af of ze het zou merken moest ik ongemerkt de benen nemen. Na 30 of 40 minuten was het afgelopen, en kreeg ik een te horen dat ze mijn totem dier zag. Een totem dier is een wezen dat ons beschermd en leiding verleend aan onze rondgeklungel, hier op een kale rots dat rondhangt in een enorme ruimte van het niets, met al zijn kale rotsende makkers. Mijn dier was een grote beer, en volgens haar woorden was het een heel krachtige totemdier. Ik geloof haar, omdat doorheen mijn jarenlange zoektocht naar iets waarachtigs en echts in die (barst)wereld was het meerdere malen gebeurd dat ik op het nippertje aan een ramp was ontsnapt. Volgens haar is het vooral de bedoeling om in het geval van problemen te bidden en om hulp vragen aan dat dier. Het werd me dan ook aangeraden om een figuurtje of t-shirt te kopen met een beer, wat ik daarna gedaan had.

Een sjamaan is iemand die door in een trance te gaan, in contact komt met de geesteswereld en om hulp vraagt om het lichaam of geest van het individu te genezen. Ze kunnen ook hulp bieden in de vorm van advies, om al dan niet waakzaam te zijn voor bepaalde dingen of acties te ondernemen in bepaalde richting. Zowel in België als Nederland kun je terecht bij talloze mensen die zich met sjamanisme bezighouden. Het gaat ook om verschillende tradities en culturen die hun eigen gebruiken en methodes hebben in verband met dat onderwerp. Je hebt bv. medicijnmannen die bij de native Amerikanen horen, denk maar aan de verschillende cowboy films waar ze telkens ter sprake komen. De voornaamste verschil tussen sjamanen van Siberië en de medicijnmannen van Amerika, is dat bij Siberische sjamanen het individu uit zijn lichaam treedt, wat ook wel astrale projectie wordt genoemd. Hoe het precies in elkaar zit, weet ik niet maar het komt erop neer dat je ziel (of wat het ook moge zijn) het lichaam verlaat en zich kan vrij bewegen in verschillende dimensies dit zowel hier op aarde als op andere. Bij de medicijnmannen daarentegen gaat men verschillende ceremonieën uitvoeren waarbij men in contact komt met de geesten. Onder geesten verstaat men de overleden voorouders of natuur geesten die in de belichaming van dieren of iets anders komen. Een praktisch voorbeeld heb je bij de Sioux indianen:

Bij het afsmeken van een visioen trad het individu in contact met het bovennatuurlijke, deed de stam dit in zijn geheel, dan gebeurde dit tijdens de Zonnedans. De Zonnedans was de hoogste uiting van de Lakotareligie. Het was de meest gecompliceerde ceremonie en de enige ceremonie bij de Lakota’s die verband hield met de kalender. De ceremonie werd altijd hartje zomer gehouden als de stam bijeenkwam. De eigenlijke ceremonie duurde vier dagen. De voorbereidingen duurden drie á vier dagen. Tijdens deze voorbereidingen werd de Zonnedanshut gebouwd die bestond uit een cirkelvormig overdekt prieel dat gedurende de ceremonie de toeschouwers kon herbergen. Ook van essentieel belang waren de zangers en hun drum.

Het hoogtepunt van de voorbereidingen vond plaats als de bouw van de Zonnedanshut bijna klaar was. De medicijnman die de ceremonie leidde, stuurde er twee verkenners op uit die moesten gaan zoeken naar een geschikte cottonwoodboom (Amerikaanse populier). Vonden zij deze boom, dan brachten zij de medicijnman op de hoogte. De medicijnman ging naar de boom toe en bad tot de boom met zijn pijp. Vervolgens werd de boom omgehakt met een bijl die nog nooit eerder gebruikt mocht zijn geweest. De boom werd opgevangen door vier jongedames die nog maagd moesten zijn. De boom werd door een groep mannen terug naar het kamp gedragen. Men stopte onderweg vier keer en imiteerde het gehuil van wolven, dit laatste is een gedraging van krijgers die terugkeren van het oorlogspad.

De boom werd in het midden van de Zonnedanshut opgericht in een tevoren gegraven gat. Was dit eenmaal gebeurd, dan kon de eigenlijke ceremonie beginnen. Deelname aan de Zonnedans was mogelijk op zes verschillende manieren. Een manier was om stukjes vlees van het lichaam te snijden en deze op te offeren. De meest voorkomende manier was echter om sneetjes te kerven in de huid van de borst waar houten stokjes door gestoken werden die met koorden aan de boom in het midden werden bevestigd. Soms deed men hetzelfde aan de rugkant maar werden er bizonschedels aan de koorden gehangen. Terwijl de deelnemers in de zon staarden, moesten zij zich al dansende proberen los te trekken.

Deelname aan de ceremonie had vaak visioenen tot gevolg. Heel bekend geworden in de geschiedenis is het visioen dat de beroemde medicijnman Sitting Bull ontving na deelname aan de Zonnedans waarin hem de overwinning werd geopenbaard die enkele dagen later zou plaatsvinden tijdens de slag van Little Big Horn.” (Julio online)

Wat betreft de astrale projectie daar zou ik graag iets vertellen over iemand die ik had ontmoet op mijn werk. Ik werk namelijk in de chipsfabriek en om de zoveel tijd ontmoet je mensen die afkomstig zijn uit alle uithoeken van de wereld. Het was een man ergens uit een centrale Amerika die lange tijd een strijd leverde tegen zijn lichaamsgewicht. Op een dag besloot hij om een week lang niets te eten, en enkel maar het water te drinken. Na 5 tal dagen van een dergelijk regime viel hij door de uitputting op zijn bed en dacht dat hij doodging. Plots begon zijn (geestelijk) lichaam zich te bewegen en zweefde naar het plafond, waardoor hij verbijsterd toekeek hoe zijn (fysieke) lichaam op het bed lag. Door zijn denken kon hij naar de plaatsen zweven die hem gekend waren, en het eerste waar hij aan dacht was zijn kleine zusje (ze was in de 20). Dus terwijl hij ‘rondhing’ bij zijn naaste familielid merkte zij daar helemaal niets van. Na een tijdje was zijn ‘ziel’ terug in zijn lichaam en deed hij zijn ogen open. Het leukste aan wat die man had verteld was dat zijn zusje bevestigde wat hij had gezien in die toestand (woord per woord). Het is slechts een van de voorbeelden dat ik persoonlijk kreeg te horen, op het internet krioelt het van die verhalen.

Sjamanisme is een boeiende weg die je kan bewandelen als mens. Gedurende lange tijd ben ik in contact gekomen met een sjamaan en de manier waarop hij samen met zijn vrouw door het leven ging. Daarnaast ook een heling gevraagd aan de vrouw waarover ik er eerder over had. Persoonlijk had ik niet de indruk dat het destijds iets uitgemaakt had voor mijn welzijn. Haar advies had mij niet geholpen, het was eerder een interessante ervaring meer niet. Wat ik misschien had kunnen doen, was lessen sjamanisme te gaan volgen en een inwijding ondergaan. Wie weet had dat een bepaalde soort impact geleverd op mijn geest, volgens mij is het een levensweg en duurt het lange tijd vooraleer je de vruchten van dat weg kan plukken. Het kan ook zijn dat ik mezelf voor de gek hou, het is in elk geval een boeiend onderwerp waar er talloze boeken en informatiebronnen over bestaan. En als je al iets meeneemt uit die blog is de interesse voor het onderwerp en hopelijk een glimlach op je gezicht.

Bibliografie
  • Julio online. (sd). De rituelen van de Lakota Indianen. Opgehaald van http://www.julio-online.net/html/lakota.html
  • Wikimedia Commons. (2018). Offerkipsenegal. Opgehaald van https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Offerkipsenegal.jpg