Het is vandaag 21 september, wereld Alzheimer dag.
Welke bloem is beter geschikt om te plaatsen op deze dat dan het Vergeet-me-nietje.
Deftige naam Myosotis, ik hou het op Vergeet-me-nietje.
Het vergeet me nietje is hét symbool voor Alzheimer, de naam verklaart direct waarom.

Vergeet-me-nietjes bloeien in de lente, en er zijn vele soorten van.
Vrijwel iedereen kent het blauwe vergeet-me-nietje, maar wist je dat ze ook roze of wit kunnen zijn?
Ze verkleuren soms spontaan, ik heb nog niet kunnen ontdekken waardoor het komt.
Voor zover mij bekend is het geen aparte soort.

De meest bekende Vergeet-me-nietjes zijn vaste planten, die houden van een wat vochtige grond.
Er bestaan echter ook eenjarige soorten.
Ze doen het in de zon, maar ook in de half-schaduw.
Vergeet-me-nietjes zaaien zichzelf uit, maar woekeren niet.
Ze kunnen ook zomaar ineens uit je tuin verdwenen zijn.

Ik vind ze schattig, en de symboliek erachter mooi!
Wikipedia vertelt twee legendes die ik hier graag nog even vermeld:
- In de middeleeuwen was een soldaat met zijn geliefde aan het wandelen, in zijn hand een bosje vergeet-me-nietjes. Hij viel in het water, met zijn harnas aan. Hij wierp de bloemen naar zijn geliefde en riep: vergeet me niet! Sindsdien staan de bloemen symbool voor eeuwige trouw.
- Volgens een Griekse legende was God klaar met het namen geven van alle planten. Er was nog één blauw bloemetje zonder naam, en dat riep: "vergeet mij niet". Zo zul je heten zei God.

Vergeet me nietjes: ik heb ze in de tuin, al waren ze afgelopen voorjaar ineens weg.
Dus ik reed naar mijn ouders, waar ik een nieuwe pol op mocht komen halen.
Ik droog ze vaak in de bloemenpers, en maak er dan sleutelhangers of sieraden van, vol symboliek.
Het mooiste zijn ze echter gewoon in de tuin, vol in bloei.

#flowerparade #myosotis #vergeetmenietje #alzheimer #symbool #legende #voorjaarsbloeier #blauw #roze #wit