×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
Eenzaamheid en Kerst

Eenzaamheid en Kerst


Donkere dagen voor Kerst



Als het Kerstfeest nadert, komen veel mensen in een dip. De donkere dagen voor Kerst zijn voor velen niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk donker. De eenzaamheid, die ze het hele jaar door soms al voelen, neemt slechts toe naarmate de jaarwisseling nadert. De gezelligheid, die deze periode van het jaar voor veel anderen kenmerkt, gaat hun deur voorbij. Ze voelen zich eenzaam en verlaten; niet in staat om lief te hebben of geliefd te worden. De mentale, psychische pijn is onuitwisbaar.

Dit komt tot uiting in een gedicht, dat stap voor stap - couplet voor couplet - in dit verhaal verweven is. Als je het gedicht op een eenvoudige manier direct achter elkaar - in zijn geheel - wilt lezen, dan kan dat via deze link.

Nieuwsbericht over eenzaamheid

Vandaag las ik een nieuwsbericht:
'Ik ben eenzaam en alleen'.
Voor jou schrijf ik dus dit gedicht;
het is meer dan 'kleedt je en ga heen'.

Een van de problemen met eenzaamheid is denk ik, dat iemand die eenzaam is wel signalen uitzendt, maar dat deze niet gehoord worden. En dan wordt het 'eenzaam en alleen'. Als mensen al reageren is het bovendien vaak in de trant van: 'Wat erg voor je. Praten lucht op, dus zorg dat je iemand vindt om het mee te delen. Succes en sterkte'. Maar dan ben je als eenzame natuurlijk wel weer snel terug bij af.

Overigens hoeft eenzaamheid niet per se met iets psych(olog)isch te maken te hebben. Ook (onverwachte) ziekte, of materiële problemen - zoals geldgebrek - horen hierbij.

Noodkreet

Al heb je heel veel meegemaakt,
dat niet door de beugel kan,
al heb je menig noodkreet geslaakt,
agapè is 'Gods houden van'!


De meeste mensen hebben wel teleurstellingen in het leven moeten verwerken. Voor sommigen lijkt het leven echter minder eerlijk dan voor anderen. Een eenzaam persoon zoekt regelmatig naar erkenning door mensen. Erkenning die - in een dergelijke vicieuze cirkel - helaas vrijwel niet te vinden is. Hoe hard de schreeuw, de noodkreet, ook klinkt. En dat doet pijn! Heel veel pijn.

Daar waar mensen falen is echter de ruimte waar God Zijn onmetelijke Liefde kan tonen. Als je in Hem gelooft, kun je een reddingsboei grijpen, die je zal helpen. God zal op allerlei manieren Zijn goddelijke 'agapè' liefde bewijzen. Hij hoort jouw noodkreet en Hij reageert daarop.

Een nul, niets waard in eenzaamheid

Jij denkt vaak: er is geen plaats voor mij;
het leven op deze aard
gaat mij niet snel genoeg voorbij;
ik ben een nul, niets waard.

Dankzij de gulle handen van de strooiende mensheid om je heen, voel jij je steeds minder waard worden. Persoonlijke devaluatie is aan de orde van de dag. Als iedereen negatief op je reageert, als iedereen je afwijst, als de eenzaamheid klaarblijkelijk 100% bij jou hoort, dan is de boodschap duidelijk. Jij bent niet welkom. Er is voor jou geen plaats. Jij hoort hier niet. Dergelijke gedachten spoken constant door je hoofd. Ze houden je daar waar je bent en nooit bovenuit zult groeien: op de nullijn (of daaronder).

Iemand die eenzaam is, kan zich zelfs zo waardeloos voelen, dat gedachten aan zelfmoord ook schering en inslag zijn. En dan ben je al weer een heel stuk verder van huis. Dan wordt de noodkreet een heuse noodklok. Er moet hoe dan ook ingegrepen worden, want je dreigt een gevaar voor jezelf te worden. Je voelt je dan nog meer eenzaam en alleen worden. Het leek nauwelijks mogelijk, maar de put is dus toch nog dieper. Je kunt nog verder wegzakken. Einde oefening?!?

Kruis en Kerst

Maar is dat zo? Dat lijkt mij niet!
Immers, daar aan het kruis
droeg Jezus jouw eenzaamheid en verdriet.
Voel jij je ook daar niet meer thuis?

Ooit - en misschien is dat nog niet eens lang geleden - had je jouw geloof. Alle problemen leken houdbaar. Er was Iemand die om jou gaf. Maar nu, in deze onmenselijk diepe put, lijkt ook dat zo ver weg, zo ongrijpbaar. Je voelt je eenzaamheid en begint die enigszins te koesteren. Het is het enige bekende dat je nog hebt. En er is niemand, die jou begrijpen kan.

Toch was Jezus Christus in de Hof van Gethsémané, bij het verhoor en aan het kruis ook ontzettend eenzaam en in de steek gelaten, alleen. Hij kent de pijn en het verdriet van de eenzaamheid. Maar het kruis was voor Hem 'slechts' een doorgang... Zijn onverdiende dood biedt jou een ongekende hoop op medeleven. Immers, na Goede Vrijdag werd het Pasen!

Open armen voor de eenzame


Hij is er en stelt jou nooit teleur,
staat met wijd open armen klaar.
Mijn beste, sluit nu niet de deur.
Maak plaats, want de Heer staat daar...

Toen Jezus aan het kruis hing, hing Hij daar met Zijn armen wijd open. Besef je wel wat dat beeld wil zeggen? Het betekent, dat Hij alles heeft opgeofferd om jou te redden; om jou uit te nodigen en welkom te heten. Hij gaf in die volstrekte eenzaamheid Zijn leven om de deur naar de hemel voor jou te openen. En Zijn armen waren (en zijn!) wijd open. Als Hij zover is gegaan, heeft Hij alle reden om jou nooit teleur te stellen.

En nu klopt Hij aan de deur van jouw hart. Hij wil maaltijd met jou houden. Of het Kerst is, of een heel gewone doordeweekse dag, dat maakt niet uit. De Heer vraagt jou om plaats te maken voor Hem. Wil jij dat? Doe jij dat? Sta jij Hem toe om jouw eenzaamheid en verdriet te dragen, op te heffen?

Gods hand komt met Kerst in jouw eenzaamheid

Je tranen... Eens verdwijnen ze,
maar laat ze nu maar gaan.
God zegt: 'Ik heb een plan met je.
Wat Mijn hand begon, laat Ik nooit meer gaan.'

God heeft een plan met ieder mens. Dat is een algemene waarheid. Maar dat houdt dan automatisch in, dat Hij ook een plan met jou heeft. Jij hebt waarde in Zijn ogen en ten diepste is Zijn mening de enige die werkelijk telt. Oftewel, je mag jezelf op waarde schatten. Je mag er zijn zoals je bent. Tranen van binnen, ver weg gestopt, mogen naar buiten. Ze mogen stromen, omdat God jouw opgeluchte, opgeruimde hart wil bewonen.

Het werk dat God ooit in en met jou begonnen is, zal Hij nooit laten varen. Omdat Hij niet loslaat wat Zijn hand begon, is het nu aan jou om jouw eenzaamheid bij Zijn troon te brengen en achter te laten bij het kruis. Ja, als je eenmaal de keuze hebt gemaakt om tot bekering te komen, wens ik je van harte gezegende Kerstdagen. De Heer zij met je, al de dagen van je leven!

Meer informatie lezen over het christelijk geloof?

Een aantal andere blogs van mijn hand over het christelijk geloof zijn:


Meer christelijke gedichten…

Een aantal andere gedichten van mijn hand over het christelijk geloof, verwerkt in blogs op Yoors, zijn:

·         Een lammetje ging dwalen

·         Groeien

·         Jij voelt je bedrogen

·         Klooster

·         Positief


Wil je ook meeschrijven, maar ben je nog geen lid van Yoors?

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid.



Karin van der Straaten
Mijn thuis was op christelijke grondvesten en wat ze terug gaan bouwen ook, de basis is mooi en waardevol gebleken All-een..eenzaam? maar wezenlijk NOOIT echt alleen
08-12-2017 19:16
08-12-2017 19:16 • Reageer
Ronald Ostendorf
Als opsteker een initiatief om eenzaamheid draaglijker te maken: https://yoo.rs/ronaldos/blog/de-mooiste-kerstgedachte-ontstaan-via-sociale-media-1512645292.html?Ysid=11339
07-12-2017 13:04
07-12-2017 13:04 • Reageer
Ratelaar
Mijn man vindt deze tijd ook vreselijk en in februari komt hij hier weer van boven op.
25-11-2017 08:38
25-11-2017 08:38 • Reageer
Ben
Goed geschreven; op naar de Kerst.
23-11-2017 12:51
23-11-2017 12:51 • Reageer