Gedicht 'Water' en psychische nood


Ieder mens heeft wel te maken met perioden in het leven, dat het wat moeilijker gaat. Dan kun je soms behoorlijk depressief worden; in een diep psychisch dal raken.

Zelf put ik ook dan altijd weer mijn hoop, moed en kracht uit mijn geloof. Iets wat ik anderen ook gun. Daarom deel ik hier het gedicht 'Water', dat ik ooit eens schreef. Feitelijk is het een lied. Tijdens het lezen kun je op de achtergrond de melodie mee laten draaien…

Gedicht ‘Water’

Soms zien wij het niet meer zitten,

Overspoelt de zee ons hart,

Kunnen wij niet meer genieten,

Raakt de levensdraad verward.

’t Water stijgt ons tot de lip,

als verandert ons bestaan.

Wij hebben op ’t leven geen grip;

Toch kan dat zo niet verder gaan.

’t Water zal wel blijven stromen;

golvend blijft de levensstroom.

Maar wij weten en wijd romen

Van de blaad’ren aan de boom.

Als wij voor een kruispunt staan

- wachtend op het groene licht –

mogen wij de toekomst in gaan,

krijgen wij weer de vreugd in zicht.



Aan de overzij van ’t kruispunt

In ons leven is het droog.

Wat je daar allemaal doen kunt

Zien wij aan de regenboog.

Zoveel kleur en zoveel pracht

Moet voor ons het teken zijn,

Dat God altijd ons weer opwacht,

Dat Hij steeds onze Loods zal zijn.

 

Andere verhalen van Flying Eagle

Diverse bijdragen over de psyché van de mens zijn te vinden in de Collectie Psychische problemen

En ben je benieuwd naar meer over de Bijbel, dan verwijs ik je graag naar de Collectie De Bijbel Uitgelicht, alsmede naar de vergelijkbare Collectie Christelijk Geloof

Mijn gedichten zijn onderverdeeld in de Collecties Christelijke gedichten en Algemene gedichten.

Een specifieke verwijzing maak ik nog naar mijn blog over Noach: Het water stond Noach tot de lippen

Nodig vriend uit

Wil je ook meeschrijven, maar ben je nog geen lid van Yoors?

Meld je dan hier aan…