Is alles goud wat er blinkt?


Op het Olympisch zwemtoernooi in Londen (2012) veroverde Oranje een paar medailles. Een select groepje medaillekandidaten had Nederland afgevaardigd en het resultaat was zogezegd wisselend.

In deze (destijds voor het eerst geplaatste) blog - met als hoofdthema 'Sport en geloof' - richt ik mijn pijlen in hoofdzaak op de grootste favoriete van toen, Ranomi Kromowidjojo. Haar medaillejacht gebruik ik als illustratie bij mijn gedachtespinsels over het verhaal in de Bijbel over de wijze en de dwaze maagden.
Laat bij die vergelijking wel duidelijk zijn dat ik absoluut niets aan haar zwemkwaliteiten wil afdoen! Ik zou niet durven… Ze zette immers wel een absolute topprestatie neer.

Super Kromo gaat voor goud

“Ranomi Kromowidjojo heeft donderdag bij de Olympische Spelen goud veroverd op de 100 meter vrije slag. De Nederlandse zwemster won in een tijd van 53,00. Ze troefde hiermee de Wit-Russische wereldkampioene Herasimenia af.”

Met deze woorden maakte NOC NSF het succes van de jonge zwemster uit het Groningse Sauwerd bekend op haar site. De start van Ranomi was nog zenuwslopend. Halverwege lag ze namelijk nog buiten de medailles. Maar het herstel op de laatste 50 meter was fenomenaal. De gouden plak was binnen en werd met grote vreugde begroet.

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Een paar dagen eerder was er namelijk de estafette (4*100).
Het Nederlandse kwartet ging als gedoodverfd favoriet van start. En ze werden ook echt dood geverfd, daar in het water. De start was slecht, met een 8e plaats na de eerste 100 meter. Toen Kromowidjojo het water inging, lag ze op de 4e plaats. Ze wist er nog een zilveren plak uit te slepen, maar het goud bleef onbereikbaar. Dat ging naar de andere kant van de wereld, naar Australië. Dat is dus de wereld op zijn kop, zal ik maar zeggen.

Wat in het kader van dit artikel belangrijk is, is de reactie van de Oranje dames. Bij alle vier – ja, ook bij Ranomi – rolden zelfs nog bij de huldiging de tranen van verdriet over de wangen. Zilver was niet goed genoeg. De deur naar het goud en de eeuwige roem was keihard dichtgeslagen. 

Het is dat de coach ingreep, anders had dit wel eens rampzalige gevolgen kunnen hebben voor het vervolgresultaat voor de zelfverzekerde ster.




Wijze en dwaze maagden

In de Bijbel vertelt Jezus een gelijkenis over vijf wijze en vijf dwaze maagden, die wachten tot de bruidegom komt voor het bruiloftsfeest. Hun voorbereiding is prima en ze gaan er dan ook alle tien vanuit dat ze het feest mee mogen vieren. Maar… in die tijd en die cultuur is het niet duidelijk hoe lang de bruidegom op zich zal laten wachten. En precies dat brengt hen in problemen.

Als het startschot klinkt, blijken enkele van de dames bij nader inzien toch minder energie te hebben dan nodig is. Zij moeten olie bij gaan kopen, zodat het vuur in hun lampen weer aangestoken kan worden. Terwijl zij onderweg zijn, komt de bruidegom langs. Degenen die klaar staan, tikken op tijd aan en gaan mee naar het feest, naar de huldiging. Zij zijn gelukkig, want zij hebben de goede strijd gestreden en zij hebben overwonnen.


Het gemis aan olie, aan energie, wordt de dwaze maagden fataal. Zij komen bij de feestzaal aan, zij kloppen en vragen om binnen te mogen. De bruidegom besluit echter dat zij simpelweg te laat zijn en verbiedt hen de toegang. Hij stuurt hen naar een plaats van gejammer en tandengeknars.

Zilver is “te laat aantikken”

De zwemsters gingen er voor de race voor de volle 100% voor. Alles was gericht op een snelle race, een gouden medaille en eeuwige roem. Het mocht niet zo zijn. Super Kromo was zelf wel snel, maar tikte toch echt te laat aan.

De tranen van Dekker, Veldhuis, Heemskerk en Kromowidjojo zullen voor altijd in de herinnering blijven. Mensen zullen hen zich – om de vergelijking met het Bijbelverhaal te trekken - herinneren als de dwaze maagden, die jammerden om hun gemiste kans.

Ons leven hier op aarde is een race op weg naar het leven hierna. Net als Ranomi bij het zwemmen kunnen wij ook het idee hebben dat wij die gouden plak gewoon gaan halen. Er kan eigenlijk niets meer misgaan. Maar… hoe groot is de kans voor jou, voor u, dat je toch te weinig olie hebt voor je lamp? Hoe groot is de kans dat je net niet op tijd bent als Jezus Christus komt? Hoe groot is de kans dat jij jouw inhaalrace net niet kunt voltooien, dat de gouden plak en de eeuwige roem aan je neus voorbijgaan? Hoe groot is de kans dat jij niet naar binnen mag en voor altijd in je eigen tranen zult moeten zwemmen?

Herkansing voor Ranomi Kromowidjojo in het water

Voor Ranomi Kromowidjojo was er nog een coach, die haar op tijd terechtwees. Zij luisterde naar hem en herpakte zichzelf. 

De herkansing die zij kreeg op de individuele nummers – de 100 en later de 50 meter vrije slag – pakte zij met beide handen aan. Zij deed haar naam eer aan. Kromowidjojo betekent namelijk: “nette overwinning”. Het goud – en daarmee de blijdschap - was haar deel.

In ons geestelijk leven is er nog steeds ruimte voor een tweede kans. Nog wel. Maar op het moment dat de Bruidegom komt en de feestzaal ingaat, moeten wij er klaar voor zijn. Wie – net als de dwaze maagden – te laat is, komt voor een dichte, voorgoed gesloten deur. Daarom de vraag: ga jij ook Olympisch goud halen? Ben jij (echt) op weg naar de hemel? Zo niet, luister dan – net als de kersverse Olympisch kampioene – naar de Coach, herpak jezelf en gá voor de herkansing!

En natuurlijk hoop ik van harte, dat - zoals dat na Londen 2012 ook nog steeds gebeurt - ook op toekomstige toernooien nog een flinke portie goud de tas van Ranomi Kromowidjojo zal vullen

 

Meer informatie lezen?

Een aantal andere blogs van mijn hand over het christelijk geloof zijn te vinden in de Collecties Christelijk Geloof en De Bijbel Uitgelicht.

Ook over het thema Sport is trouwens meer te vinden hier op Yoors.

Wil je ook meeschrijven, maar ben je nog geen lid van Yoors?

Meld je dan hier aan…

Nodig vriend uit