Dat jij je kindje kust... {gedicht}

Dat jij je kindje kust... {gedicht}

Het volgende gedicht heb ik zo'n 250 maanden geleden geschreven. Vandaag is het tijd, dat dit het licht ziet; dat het gepubliceerd wordt. De achtergrond is het vraagstuk van ongewenste zwangerschap en abortus. 

Het gedicht heet: 

Dat jij je kindje kust...

Het water gunt zichzelf geen rust,

krioelt hard over elkaar heen;

‘snel, sneller, snelst; ik zoek de kust’;

steeds hoger, door de branding heen.

gedicht


Jij kijkt genietend om je heen,

‘zoiets geeft nou van binnen rust’;

je denkt terug en ‘och, waarheen’

en droomt dat jij je kindje kust.


De zee stroomt dreigend op het land,

wil jou zo graag verrassen;

smaller en smaller wordt het strand,

‘zal ik me nog aanpassen?’

Jij laat je maar wat graag verrassen,

gedraagt je naar de zee galant;

voor je schoenen blijf je wel oppassen,

snel en laf vlucht je op het strand.

Het water van de zee bevalt jou,

jij wordt hier met de branding één;

de rust van beiden verdrijft de kou,

jullie voelen je niet alleen.

gedicht

Dit geluk zo mogen aanschouwen

is mij bevallen als die wind;

op zulk geluk nu voort gaan bouwen

brengt mij terug, naar mij als kind.

 

Een paar andere diepgaande bijdragen rondom onderwerpen als abortus en erkenning van het doodgeboren kind zijn: 

Wil je ook meeschrijven, 

maar ben je nog geen lid van Yoors?

Meld je dan hier aan…

Promote: support and profit

Support Flying Eagle with a promotion and this post reaches a lot more people. You profit from it by earning 50% of everything this post earns!


- The revenue of this ad will be returned to the Yoors members -
More