Een eindeloze reis naar ergens - Stap 21


Lezer u bent er nog, ik had werkelijk twijfels of ik u niet vroegtijdig een einde aan uw reis had gemaakt. 

Echter het leven is één risico en wie niet waagt zal nooit de volledige reis meemaken. Waar niks mis mee is, nieuwsgierigheid doodde de kat. 

Maar mijn nieuwsgierigheid brengt u steeds dichterbij die eerste echte stap op deze eindeloze reis.


De man die de armen tegenhield recht zijn hoofd, door dit te doen kijkt hij mij recht aan. Zijn verbaasde blik blijft even op mij hangen, dan spreekt hij in een dialect dat ik niet ken en waarschuwt zijn metgezel. Met een ruk draait deze zich om. Terwijl haar bloed nog van zijn gezicht druipt, komt hij op me af. Nog steeds sta ik als aan de grond genageld. Zijn arm is geheven en in het licht van de vlammen flikkert het lemmet dat verguld is met een rode glans. Ik zie de arm dalen, hef mijn hand op om me te verdedigen, een brandende pijn gaat door mijn geheven hand en alles wordt zwart.

Ik schud mijn hoofd en open mijn ogen. Ik ruik een brand lucht, dan voel ik pijn in de hand, die zojuist door het mes getroffen was. lk kijk naar mijn hand, deze ligt boven op de half opgebrande kaars. Een grote zwarte veeg, een brandwond en resten van een blaar rondom de roze rode wond. Mijn maag wordt even zwak, maar ik beheers mezelf, om vervolgens met mijn goede hand een kom water te vullen. Daar laat mijn gehavende hand in rusten, alvorens ik hem met een mengsel van kruiden en oliën verbind.

De verschrikking van de droom verdooft de pijn, tijdens het verzorgen van de wond voel ik deze nauwelijks. Des te meer voel ik me misselijk van de gebeurtenissen waar ik zo juist getuigen van ben geweest. Het realisme van de droom, zo levensecht, zo benauwend. Ik ben niet instaat de beelden uit mijn hoofd te zetten. Langzaamaan herinner ik me eerdere beelden van dezelfde strekking, minder gedetailleerd, maar absoluut verbonden met de droom daarnet.

Mijn gedachten zoeken naar die vorige keer, er is zoveel gebeurd dat het me tijd kost voor ik de middag herinner. De gedachten waren verdrongen door het feit dat het meester Oniko's laatste dag was, de beelden van die meditatie waren me volledig ontschoten. Nu drijven ze boven, het brandende dorp, meters hoge vlammen, het geschreeuw. Rennende mensen, die probeerden te ontkomen aan de slachtpartij die gaande was. Een slachtpartij uitgevoerd door mannen in het zwart, op die hoog potige wezens. 

Dan pas valt het me op, alsof het zo moest zijn. Of was het mijn verbeelding, mijn wens een aanknopingspunt te vinden. Daar in het schijnsel van de vlammen zie ik de kleden die de paarden bedekken. Ze zijn zwart, maar in het schijnsel zijn ze duidelijk afgezet zijn met goud. lk probeer de gezichten van de berijders te ontwaren onder hun duistere kappen, maar iets zegt me dat het niet hetgeen is wat ik zoek. Mijn ogen dwalen van de kappen naar beneden. Hun borst beschermd door platen, op hun armen dezelfde zwarte platen en er zit reliëf in de platen. Dan valt mijn oog op een glinstering, een embleem op de rechterschouder van een van de mannen, een gouden bloem met daarboven een zwarte cirkel.

Goud en zwart, die combinatie had ik al eerder gezien. Die bizarre droom, een verlenging van, of herinnering aan de meditatie, die mij ontschoten was. Ik had me gestort op mijn leven als leraar en de zoektocht naar het antwoord op Numico's vraag. Geen seconden had ik meer gedacht aan die verschrikkelijke beelden of aan de laatste woorden van meester Oniko.

Next Step:

Gerelateerde Blogs

Ook iets te Schrijven/Bloggen



Wordt Yoors lid!

Aanmelden

Vacancy as dwang neurosis.
#Vakantie as compulsive neurosis. 😅 Don't ask me why but I came across the definition of a compulsive neurosis on the site of the Jellinek Clinic. People with that condition need to repeat a certain act of themselves several times.. “They see that this is strange behavior, but often can't stop it..” We know, thanks to Pfeijffer, that mass tourism destroys exactly what it's attracted by.. That there's nothing left of the authenticity we look up if we want to experience it all at once.. We also feel that the spirit of time is changing when Floortje Dessing has to say aloud in NRC that she really doesn't feel guilty about her travels.. Philosopher Ruud Welten has long been calling travel a “collective compulsive neurosis”. Dirk De Wachter advocates that people sit back and ask themselves whether they really like it so much, that travel. Good idea. Put Instagram aside. Ignore what the neighbors do. What's better about Dubrovnik than The Hague?? Is your own backyard really less fun than a beach bar with sticky plastic chairs in Thailand?? Is life really fun when you're thousands of miles away from home?? Psychiatrist Dirk De Wachter on “compulsive” travel: “Is your garden no better than twelve hours to fly?” The annual holiday exodus has begun with associated traffic jams on roads, airports queues and overcrowded trains. What impacts people to get away from home as soon as possible once the holiday has begun? “It's an urge full of contradictions,” says the well-known psychiatrist Dirk De Wachter in “The World Today”. It's very double.. People go to hot places, but there they want air conditioning.. People go looking for exotic food, but want to buy it in “shopping malls”. They say they strive for silence, but travel to incredible hustle and bustle. They want variety, but at the same time get into the familiar. And so I wonder how many climate-busting youngsters leave by plane today..” Vacation as a compulsive neurosis “Is your garden not better than twelve hours to fly?”
Frank Zappa
Biography Within rock Frank Zappa was considered a diverse talent. He was a brilliant guitarist, an unsurpassed band leader and an incomparable social satirist. He started in the 1960s as the leader of the crazy avant-rock pioneers The Mothers. His subsequent solo work included everything from jazz rock to orchestral pieces, always brought with the humour that was Zappa's trademark. He succumbed to cancer in 1993 but the astonishing fertile workaholic left behind an awesome oeuvre. Genius is a word that is too often used in pop music, but it definitely relates to Zappa. Zappa.com - Frank Zappa would have turned 80 years old on December 21, if he hadn't died on December 4, 1993, almost 27 years ago, at 52 years old.. And while we're working on numbers: the newly released album The Mothers 1970 (four CDs) is number 116 in its catalogue. The fact that production has not stopped after his death is due to the efforts of the heirs Zappa, who has been doing good works since the death of Zappa's wife Gail, with son Ahmet and Joe Travers, the manager of Zappa's legendary vault full of recordings, as driving forces. In the house he once inhabited, his complete oeuvre is stored in a separate wing. The impact of almost 53 years of Frank Zappa. More than a human life can actually contain. Director Alex Winter was given access to the personal archive of the musician, provocateur and 'experimentalist' Zappa (129 min.), who breathed his last breath after an eventful life and career in 1993. Reworked version of an episode of TROS TV Show Op Reis from 1991 - the longer original version can be found here, this version was edited just after the death of Frank. In this episode Ivo Niehe visits eccentric pop musician Frank Zappa in Los Angeles. In addition to singer Frank acts as an investment advisor on American television and as a mediator between American businessmen and entrepreneurs from the Eastern bloc. In his studio, based in his home in Hollywood, he takes care of all the music and recordings himself. CLUSTER 1993 Frank Zappa TV Special (1991) - The tragic true story of Frank Zappa Frank Zappa took creative risks that few musicians would consider. He also wrote experimental classical music and gallaced all over the world. But Frank Zappa's life wasn't always rosy. His upbringing was rocky and his family life was also hard. Here's the tragic story of Frank Zappa..