Bokrijk, een begrip in Genk en verre omstreken.


Bokrijk

Bokrijk is een provinciaal domein van 550 hectare en is jaarlijks goed voor meer dan 1 miljoen bezoekers, 250 directe medewerkers en een afwisseling van monumentaal erfgoed, ongerept natuurgroen en talloze ontspanningsmogelijkheden. Het is een niet losmakend geheel met het Openluchtmuseum als kloppend hart, het arboretum en de talrijke fiets en wandelpaden als groene long en de openluchtspeeltuin als oase van kinderpret valt te lezen op bokrijk.be. En dit vat het perfect samen. Toen de kinderen kleiner waren gingen wij heel vaak naar de gigantische openluchtspeeltuin, die het hele jaar open is en die het "altijd goed doet". Rondom de speeltuin is een heerlijk bosgebied waar je (al dan niet educatief) kunt wandelen, er is een prachtige tuin waar het het heerlijk vertoeven is en er is inderdaad een fantastisch leuk Openluchtmuseum. 

Het fijne van het Openluchtmuseum vind ik dat het enorm groot opgezet is. Je hebt echt het idee dat je in de tijd terug gaat. De huizen staan niet op elkaar geplakt, er is heel veel ruimte, veel groen, er zijn dieren die "gehouden" worden door de "woningeigenaren", er is meer dan voldoende informatie te lezen en te krijgen bij de verschillende huizen en werkplaatsen, je kunt er workshops volgen en spelen met ouderwets speelgoed en dat gewoon lekker ouderwets "op straat". Toen we het de laatste keer bezochten had ik er persoonlijk meteen willen intrekken hoor. Het is werkelijk de perfecte combinatie van natuur & cultuur, van ontspanning en inspanning (steltlopen is niet meer mijn ding), van dieren knuffelen tot kennis vergaren en dat in een prachtige omgeving. Hoewel je er ook kunt eten bij verschillende restaurantjes bestaat er ook de mogelijkheid om zelf een picknickmand mee naar binnen te nemen en op het gras of op de picknickplek (bij slecht weer onder de tent) te picknicken. Hier krijg je echt het gevoel van "toen was geluk nog heel gewoon". Omdat het zo groot is zou ik er wel echt genoeg tijd voor uittrekken. De laatste keer hadden wij "maar" een middagje en omdat wij heel graag de tentoonstelling "de sixties" wilden zien hadden we echt te weinig tijd om alles te zien en alles te doen. 

Deze tentoonstelling was in binnen in een ingericht huis, of hoekje van huizen eigenlijk. Je kreeg een "paspoort" om terug in de tijd te gaan, echt heel grappig. Zo leuk ook om met kinderen te doen, die geen idee hebben hoe bepaalde zaken vroeger "heeeeeeeeeel lang geleden" eruit zagen. Helaas zijn de collage's niet helemaal duidelijk maar ik denk dat je wel een kleine indruk krijgt.

 Mocht je een keer een dagje vrij hebben dan ga zeker die kant op. Check dan even op de site welke tentoonstellingen er zijn, check sowieso even de site want het is echt te veel om op te noemen wat er allemaal mogelijk is. 

Je moet wel een beetje blijven doorklikken om een volledig beeld te krijgen van Bokrijk.

 Oh, en voor de mensen van ver weg, er ligt ook een vakantiepark heel dicht in de buurt waar je huisjes kunt huren en na een dagje cultuur, natuur en spelen een een duik kunt nemen in het zwemparadijs. Gewoon even googlen en dan vind je het wel. Het zwemparadijs vinden mijn kinderen erg leuk, heb er menig kinderfeestje gevierd met ze. 

Reageren op een blog? Dat kan als yoorslid. Lid worden is gratis. Behalve reageren kun je dan ook bloggers volgen of zelf aan de slag als blogger. Je hoeft je alleen even hieronder aan te melden: 



Lees ook eens als je tijd hebt: 

Comment and receive 25 YP 25
Hello everyone
#iamnewhere Hello friends, my name is Alexis I'm from Venezuela. I wanted to make this little introduction of my person following the advice of a @Madeleine that I love it very much and with the help of my son do it. I'm a pastry lover and a full-time housewife. I met Yoors through recommendations from some acquaintances and wanted to come in, to learn more about the platform, learn about new things and make new friends. Count on me for what you need. Happy Afternoon.
Comment and receive 25 YP 25
The survival of every day - tip 3 - Embrace the journey, not the destination
Embrace the journey and not the destination. Not the result, but the process. Last week my daughter participated in a sponsorship run for the Food Bank. People could sponsor a fixed amount or per round. The latter option can of course immensely motivate, but can also emphasize the (to be delivered) performance. Especially if you're not a runner by nature.. Fortunately, my daughter had a lot of fun in the 'trip' and especially the destination; together with many others raised a lot of money for the Food Bank. Fortunately, that was more important than the individual number of rounds or yield per person. 'Embrace the journey, not the destination' - This quote comes from Bear Grills, but countless other people use it in the same way, for example: 'The journey is as important as the destination.' Bear Grills tells the story that people always ask after a mountain climb: “Did you make it to the top?” For Grills and his buddy Mick, it wasn't about the top itself, but about the trip. Mick has en. tremendously lucky because he survived the journey. After a fall, he miraculously landed on a ledge and could be saved by two other climbers. Mick was a different person after that. Humble and grateful that he was alive. The fact that he failed - and thus did not reach the summit - proved to be a blessing for him, because for him life has become a gift. Whether I agree 100% with the tip in the end I do not know. I myself see it as an art to find a good balance between hard work, dreaming and pursuing goals on the one hand, and resting and enjoying the beautiful things in life on the other. If you enjoy your life's journey, you'll also get to your destination. And in a way that is far more satisfying than all that rushing and focusing. And the latter is perhaps even more the challenge than setting goals and pursuing your dream. So still embrace the journey, enjoy life, be grateful for what you already have. #survival   #rice The tips come from survival expert Bear Grills; the world's best-known survival expert, complemented by my own experiences. Photo by Nina Uhlíková via Pexels