18-20 mei 2018. Het 8e Internationale Festival van Stadspijpers


Het is elke twee jaar weer een evenement om naar uit te kijken. Stadspijper-formaties, verenigd in het International Guild of Town Pipers (IGTP) uit diverse landen, komen voor hun twee-jaarlijks festival bijeen. Een weekend vol ontmoetingen, gezelligheid, folkore, en natuurlijk ook een heleboel muziek uit de middeleeuwen en renaissance. Leuk om naar te kijken en te luisteren en erg leuk om deelnemer te zijn.


Foto: embleem IGTP,  de meeste spelers dragen dit speldje op hun kleding.

Stadspijpers van ’s-Hertogenbosch


Sinds 2011 ben ik lid van de Stadspijpers van ’s-Hertogenbosch, een groep die naar het voorbeeld van de groep die tot halverwege de zeventiende eeuw in de stad bestond is heropgericht ter gelegenheid van het 800-jarig bestaan van de Brabantse hoofdstad, in 1984.

Aanvankelijk speelde ik in de groep op de nicolo, tegenwoordig op de schalmei. Het zijn beide houten blaasinstrumenten met een dubbel-riet, voorlopers van de tegenwoordige hobo. Een nicolo is een tenor-instrument, een schalmei een sopraan. Een enkele keer hanteer ik de blokfluit of een ritme-instrument.

 

Festival in King’s Lynn

Het achtste Internationale Festival van Stadspijpers werd in 2018 gehouden van 18 tot en met 20 mei in het Engelse King’s Lynn. In datzelfde weekend vonden de Hanse-feesten plaats, met een klein gemeenschappelijk programma-onderdeel.

Vrijdag 18 mei

We hadden gekozen voor een bootreis op donderdag de 17e en we konden dus op die donderdagavond al in het Globe-hotel neerstrijken. Een hotel dat gelegen is op de hoek van King Street en Tuesday-market, in het centrum van de King’s Lynn. En dat is prettig, overal lekker dichtbij!

Het gaf ons in ieder geval de mogelijkheid om op vrijdag de stad op eigen houtje te verkennen.

 Vrijdag 18 mei. Het programma begint!

 Het officiële programma begon om 18:30u in Stories of Lynn. De lokale historicus dr. Paul Richards vertelde over het verband tussen de Hanze-steden en King’s Lynn (in die tijd nog Bisshops Lynn geheten). Na afloop was er een hapje en een drankje en de gelegenheid om de eerste nieuwtjes en wetenswaardigheden met elkaar uit te wisselen. Alle deelnemers werden verwelkomd door de burgemeester, en kregen het herinneringsspeldje. Bij deze gelegenheid was er ook een speciale uitreiking van een oorkonde aan de Stadspijpers, vanwege het drie keer organiseren van eerdere festivals (2004, 2010, 2016).

 Zaterdag 20 mei

Op zeven verschillende locaties waren speelplekken ingericht. Bij elke speelplek kon je lezen welke groepen er op welke tijden zouden spelen. Elke groep kwam in totaal drie keer aan de beurt.

Onze eerste locatie was de Tuesday Market, nog geen honderd meter van ons hotel vandaan. Dát is nog eens gemakkelijk!

Onze tweede locatie was in St Nicholas’ Chapel. Een prachtig onderhouden gebouw met een al even prachtige akoestiek. Het gebouw is niet in gebruik voor erediensten, maar wordt veel gebruikt voor concerten e.d.

Op de foto zie je, van links naar rechts:

  • Henk (altpommer)
  • Eugéne (alt-renaissancetrombone)
  • Willem (tenor-renaissancetrombone)
  • Harrie (tenor-dulciaan)
  • Jef (landsknechttrom)
  • François (bas-renaissancetrombone)
  • Theo (bas-dulciaan)
  • Hans (schalmei)

Voor onze derde locatie gingen we naar de Minstrel, een grote kerk aan de Saterday Market. Hier speelden we buiten in het zonnetje.

Mooi weer, samen muziek maken, wat wil je nog meer? Nou, publiek bijvoorbeeld. Het feit dat op dezelfde dag ook het koninklijke huwelijk plaats vond tussen prins Harry en Meghan zorgde er wel voor dat het op straat een stuk rustiger was dan normaal.


Zaterdagavond 20 mei

Tijdens een internationaal stadspijper-festival is de zaterdagavond ingericht voor de muzikanten zelf. Samen genieten van een maaltijd, en natuurlijk zijn er ná het desserts diverse muzikale toetjes. Dat kan van alles zijn. Liedjes, een verhaal, en een heleboel instrumentale stukjes.

 Soms door een groep opgevoerd, soms ook begint er iemand met een melodie en vallen uit de hele groep allerlei stemmen bij. Een muzikaal en gezellig mozaïek. Het leukste is het als je wat doet wat niet al de hele dag werd gespeeld. De stadspijpers verrasten iedereen met de uitvoering van enkele moderne stukken van de Beach Boys. Dat is nog een hele uitdaging op de oude instrumenten!

Op de foto zie je slechts de helft van de Stadspijpers. Het licht maakte een betere foto helaas niet mogelijk. Zoals je ziet, de Stadspijpers hebben naast het renaissance-tenue ook een informele outfit.

Ik sta zelf helemaal rechts op de foto.

 Zondag 21 mei

Ook de zondag kent tijdens een internationaal festival een belangrijk vast onderdeel: The Great Noyse. De naam zegt het precies, tijdens dit onderdeel spelen alle groepen samen en laten enkele vooraf ingestudeerde stukken horen. Dat moet uiteraard toch wel even worden gerepeteerd, dus stond iedereen al vroeg in een repetitielokaal om onder de zeer deskundige leiding van Lizzie Gutteridge te repeteren. Ik heb bewondering voor haar, het valt niet mee om zo’n grote groep onder controle te houden!

Na de repetitie volgde allereerst het de verbindende activiteit tussen het Town Piper-festival en het Hanzefeest.  Een bonte stoet vlaggen, voorafgegaan door alle muzikanten trok door de stad. We hadden twee muziekstukken afgesproken, die aan elkaar gekoppeld waren. Elk stuk zouden we twee keer spelen. Of meer, als dat zo uitkwam. De onvermijdelijke verwarring zorgde ervoor dat er wellicht muzikanten waren die een herhaling misten of nog in het vorige stuk zaten. Mocht de pret allemaal niet drukken!

Helemaal voorop: Lizzie Gutteridge, die ons allemaal in het gareel moest zien te houden.

Een stukje uit de lokale media: Norfolk Now.

Zo zie en hoor je dat de Stadspijpers ook zingen.

Je ziet de muzikanten verzameld voor de optocht gaat beginnen - en waarom zouden we dan niet gewoon alvast wat spelen?

Vervolgens zie je enkele fragmenten uit de optocht zelf.

Dan volgde de Great Noyse, die plaats vond in St Nicholas’ Chapel.  Elke groep liep al spelend vanaf de ingang helemaal naar voren. Een mooie manier om jezelf te introduceren bij het publiek. Toen alle groepen eenmaal stonden speelde elk ensemble nog een stuk. De Stadspijpers van ’s-Hertogenbosch hadden gekozen voor een deels gespeeld, deels gezongen lied: ‘Slaet op den trommele’. We houden wel van een verrassing!

En was het dan echt tijd voor het grote geweld: alle groepen speelden samen een viertal stukken. Fluiten, schalmeien, dulcianen, doedelzakken, draailieren, trombones en natuurlijk slagwerk. Uniek en natuurlijk erg leuk!

Op Facebook kun je een kort fragmentje vinden: 

https://www.facebook.com/st.nicholaschapel/videos/2087296191550763/UzpfSTQzNDUyNTI2NjU2NTUzOToyMjAxNjc0NjIzMTgzOTE5/

Na afloop was er uiteraard een drankje voor alle groepen weer terug naar hun hotel of huis vertrokken.

 

Het was een bijzonder weekend, met leuke hernieuwde kennismakingen, veel plezier en natuurlijk veel muziek. We kijken nú al uit naar het volgende internationale festival in 2020!

 

Muziek maken

Binnen de Stadspijpers is er nog ruimte voor enkele muzikanten. Uiteraard beschikt de groep over de benodigde instrumenten en is het logisch dat niet iedereen zomaar het bespelen ervan beheerst. Dat is allemaal geen probleem, alles kan geleerd worden. Het helpt uiteraard wel als je al een (blaas)-instrument of slagwerk bespeelt.

Woon je in of in de buurt van ’s-Hertogenbosch en ben je nieuwsgierig? Kom gerust een kijkje nemen. Het is handig als je even contact opneemt met de leermeester (Willem Gerritsen): leermeester@stadspijpers.nl.

Kijk ook eens op de website: www.stadspijpers.nl


(c) 2018 Hans van Gemert
Afbeeldingen: IGTP, El Lenssen, José Danse, Hans van Gemert. Filmpje (Norfolk Now): Youtube.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!

Comment and receive 26 YP 26
Crisis The Ultimate Moment To Create A New Reality
I've been feeling for months that there's something completely new to do. Completely away from the existing concepts. Already from March last year, when I was still in Spain where even the army was walking down the streets, I immediately felt peace: 'This is the intention'. And even though I saw a lot of things wrong in the world, I also felt “I don't have to fight.”. That felt pretty contradictory; if I don't fight then I'm gonna let this happen when I feel it's not right. huh? I didn't really understand that. I'm gonna get something out of the way? Don't I dare to face the confrontation? I even participated in a manifestation a few months ago to feel if I didn't have to stir up the rebel within myself. But I didn't feel it there, no matter how well-intentioned, I felt that it wasn't my place. From Your Comfort Zone - Last week the quarter really fell. Fight is not the answer. And don't think about what needs to be done either. Because we can only think of that in existing frameworks and concepts, within the current system. And then you end up thinking the same thing, but with a different sauce. The real renewal is in the transformation from THINK to BE and from there CONNECT. Yeah, now it might be a little soaring for some of you. But more natural and grounder I can't actually make it. It's about presence and about the energy field. Everything in the end is energy. Where my attention is going is what comes. This is a fact that I have often used in my life, for my art, in how I do business and how I live. That was pretty comfortable in my own bubble. Create on my own square meter. I even sat on a mountain in Spain for it. Because I thought I'd better get as far away from the system as possible so I could create my own reality. And I think for sure it helped me in the beginning to experiment without too many stimuli from the outside world. But I didn't come back for nothing, I also felt that I had to do something at the bottom of that mountain, in the world.. And I obviously chose a wonderful moment for that. 𝐒𝐭𝐨𝐩𝐩𝐞𝐧 𝐦𝐞𝐭 (𝐛𝐞)𝐝𝐞𝐧𝐤𝐞𝐧, 𝐞𝐧 𝐭𝐢𝐣𝐝 𝐦𝐚𝐤𝐞𝐧 𝐨𝐦 𝐭𝐞 𝐞𝐱𝐩𝐞𝐫𝐢𝐦𝐞𝐧𝐭𝐞𝐫𝐞𝐧 - What this situation requires is new, also for me. It's about creation in the complete field, the bigger picture. And I know by now, if I can't, I only have one thing to do: stop thinking and make time to experiment! The two of you are putting a field* ten times easier so that's how I sat on the couch with my love on Sunday evening. We experimented with feeling a new intention, purely to feel a new energy field and connect with it. With what our heads can't think of anymore. That went amazingly easy. Pure that intention was all that was needed, immediately I felt tingling, my head opening as if I had no skull anymore, I felt that together we were dissolving a kind in the energy. It took maybe only 15 minutes but it also felt crystal clear for both of us: This is what we are going to do; BEING in not knowing, but practicing, playing, feeling and experiencing! 𝐍𝐢𝐞𝐮𝐰𝐞 𝐰𝐞𝐫𝐤𝐞𝐥𝐢𝐣𝐤𝐡𝐞𝐢𝐝, 𝐧𝐢𝐞𝐮𝐰𝐞 𝐞𝐧𝐞𝐫𝐠𝐢𝐞! - The coincidence wanted (yes synchronicity is brilliant) that I could practice with this field the next day because I went to the office for the first time in six years! I took my jacket out of the mothballs, and I went to do another - for my - very old system in. After an exciting brainstorming session I drove back home; an intense sense of happiness flooded me. I literally felt that I wasn't in the old field anymore. I felt a new reality (I know, this is with words not explaining but I'm just trying). It was like looking into the world with new eyes. I was in the existing system. I drove home with working Netherlands on the highway. But it felt completely different, as if I had driven into another reality. A parallel life that always existed next to the life I knew. I've been laughing in my car. I came home really euphorically. This is what we can all do! Get our energy out of the old system. Just that, without finding any of that system (because then I'm already there with my energy). No: just focus the energy and my attention on the reality that also wants to be created and which I do not yet know at all. If we all pull our energy away from the drama that currently controls our lives and timelines, then it simply doesn't exist anymore. There really is no need for a trial or demonstration. Not a drop of blood to flow. How genius is that! Out of the head, no more thinking or fighting. And yes: this is new. You may never have done or felt this before. Sitting in the field and not knowing is mega exciting, because you don't know, you don't know what's going to happen or what that looks like or how it should feel. But that's just the right thing, if you knew it, you would still be in an existing concept. It is in surrender inviting a new reality. Ohhh what do I feel to the depths of my cells that this is exactly what needs to be done. So I invite you with all my heart to experiment! *I just got the question, 'what is a field put?'. I'm going to make an attempt to explain. It's about energy. The best way to feel and try yourself is to hold your hand in front of you with the palm up. Now feel the space 5 centimeters above your palm. Yes, exactly, I ask you to feel the space above your hand.. If you do that, you will find that you do feel something. So you can feel something outside your body with energy and your attention. By putting your attention so strongly on that energy around you, you turn the energy field on as it were. This makes the field that is always around you really felt for you and you can start playing with it. Pure by putting an intention, a thought, puts your energy in the field. Without steering, purely surrender to everything you do not know is allowed to happen; -) Let the magic begin! Photo by Joshua Sortino on Unsplash #spirituality #consciousness #creation #fromtheotherside
Comment and receive 25 YP 25
Bonte specht.
#specht