×

Yoors


exit_to_app Inloggen

480
camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
De laatste dag

De laatste dag


Peter Willems keek zuchtend nog eens over zijn afdeling in het nu verlaten warenhuis. Zijn lust en zijn leven, hier lagen zijn hart en ziel. Tot vandaag. Dit zou de laatste dag zijn, het laatste uur, de laatste seconden.

Peter streek nog eens door de grijze restanten van zijn haar. Natuurlijk, hij had altijd geweten dat er een moment zou komen dat het afgelopen zou zijn. Een feestje, een toespraak van de baas en misschien een gouden horloge. Zo was het altijd gegaan. En in de weken en maanden daarna was er altijd de mogelijkheid om binnen te vallen tijdens de koffiepauzes, of om deel te nemen aan personeelsactiviteiten. Want ook het gepensioneerde personeel werd daarvoor uitgenodigd. Meer nog, zij waren graag geziene gasten. Warme badjes, dat waren het, elke keer weer.

Maar voor Peter zou er niets van dat alles zijn. Geen speech, geen horloge en geen warme personeelsuitjes. En ook nog geen pensioen, nog niet. Hij voelde zich een stuk ouder dan hij werkelijk was, hij was vorige maand 62 jaar geworden. Hij keek nog eens langs de bijna lege schappen. Hier en daar lagen nog wat producten, het meeste was door de koopjesjagers van vandaag voor een habbekrats meegenomen. Vandaag was het druk geweest, drukker dan ooit tevoren. Vandaag wel. Een wat wrange gedachte.

De lichten gingen uit en de nachtverlichting ging flikkerend aan. Ook dat werkte allemaal niet zo best meer. Wat maakte het ook uit, vanaf het moment dat hij over de drempel naar buiten zou stappen was het zijn zaak niet meer. Letterlijk niet.

Hij zuchtte nog eens diep, stapte naar de deur en gaf zijn sleutel af aan de wat treurig kijkende bewaker. En daarna stapte Peter Willems naar buiten, voor de laatste keer. Even keek hij nog om, de eens zo trotse letters V&D waren niet meer verlicht. Nooit meer.


(c) 2018 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay

Schrijfuitdaging maart 2018

Doe ook mee! Hoe je dat doet? Klik de link:
signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!




Marion's World
Weemoed, vanaf zin 1.
11-03-2018 23:49
11-03-2018 23:49
'Klein'
Een droevig verhaal, wat zeker recht doet aan hoe het is gegaan!
07-03-2018 18:34
07-03-2018 18:34
Dana
Och wat intriest. Goed de gevoelens weergegeven
04-03-2018 17:21
04-03-2018 17:21
Gerrit112ph
Jammer dat het er niet meer is
04-03-2018 12:39
04-03-2018 12:39
HeArt&SoulConnection
ACh , arme man . Halverwege dacht ik al dat is de V&D. en de arme man HEEFT niets meer om terug te gaan. Het is ook een raar gezicht hoor die lege panden waar het altijd bruiste van levendigheid.
04-03-2018 12:09
04-03-2018 12:09
Karin van der Straaten
Erg zoiets, doet mij denken aan het stoppen van ons ouderlijk thuis..Hotel Dreyeroord en uiteindelijk t gebouw zelf nog vermoord Knap geschreven, chapeaux
04-03-2018 12:02
04-03-2018 12:02
Simple YulEnTintje OYV
Triest, maar wel mooi geschreven.
04-03-2018 08:46
04-03-2018 08:46
Veronique
Heel mooi geschreven. Ik geloof wel dat het zo voor vele is geweest. Andere zullen het wel aan hun personeel hebben overgelaten
04-03-2018 07:28
04-03-2018 07:28
Marc
Schrijfuitdaging.... het zou zomaar "echt" kunnen zijn!
03-03-2018 20:41
03-03-2018 20:41
DiaantjesLife
Zo jammer dat die er niet meer is, ik kwam er graag. Hudson & Bay is echt verschrikkelijk! Je hebt het mooi geschreven, want zo zullen er ongetwijfeld een aantal naar buiten gegaan zijn.............
03-03-2018 20:35
03-03-2018 20:35
diniedezeeuw
Ik ging er alleen naar het toilet. Ik kon in de winkel nooit slagen.
03-03-2018 18:51
03-03-2018 18:51
Encaustichris
Mooi, inlevend geschreven. In Haarlem kreeg de horlogeman (64) binnen no-time een nieuwe baan. Hij werkte zijn leven lang bij V&D, iedereen kende hem.
03-03-2018 18:48
03-03-2018 18:48
marijke
een mooi bedrijf is heengegaan. Ongelooflijk hé wie is er niet mee opgegroeid!!
03-03-2018 15:22
03-03-2018 15:22
Soberana
Schrijnend! 62: geen bedrijfspensioen, pas over 5 jaar AOW, ww met sollicitatieplicht en geen werkgever die hem nog aanneemt. Hopelijk ontvangt hij een transitievergoeding, liefst conform kantonrechtersformule.
03-03-2018 15:09
03-03-2018 15:09
Dewaputra
Mooi beeldend en meeslepend geschreven.
03-03-2018 14:47
03-03-2018 14:47
peterdenharder
Mooi geschreven Hans, nieuwe ronde, nieuwe kansen... Hier heeft de woningstichting nu het oude V&D pand gekocht...
03-03-2018 13:42
03-03-2018 13:42
...
Wat triest he! En volgens mij was er een Peter in de V&D bij ons. Gemis die winkel!
03-03-2018 13:03
03-03-2018 13:03
Schorelaar
Mooi, alsof je er zelf werkte. Jammer dat die warenhuizen er niet meer zijn.
03-03-2018 12:53
03-03-2018 12:53
David
Een triest, maar mooi verhaal
03-03-2018 12:44
03-03-2018 12:44
1960-1980
Mooi verhaal heb je geschreven, heel ontroerend! Ik heb ook nog even gedacht een verhaal over V&D te schrijven. Ik heb met Quinten Dreesmann in de klas gezeten in Amsterdam Zuid. Hij kwam altijd op een hele oude fiets, een wrak, naar school. Dat heeft me altijd zo verbaasd. Ik mis de V&D nog steeds. Ik zal zo nog even een leuke foto plaatsen van mijn hond in de V&D.
03-03-2018 12:42
03-03-2018 12:42
Ingrid Tips en meer
Het lijkt me zeer ingrijpend voor alle filiaalmanagers en hun personeel. Ken zelf iemand die er meer dan 25 jaar heeft gewerkt.
03-03-2018 12:32
03-03-2018 12:32
notifications_noneadd
18-10-2018 06:22
4 volgers , 8 antwoorden
notifications_noneadd
17-10-2018 23:07
1 volger , 2 antwoorden
notifications_noneadd
31-01-2018 14:24
1 volger , 1 antwoord