DIY: Een persoonlijke kerstboom maken

DIY: Een persoonlijke kerstboom maken

Wil je eens heel bijzondere, #zelfgemaakte #kerstkaarten versturen? Of gewoon lekker knutselen met een bijzondere techniek? Wat dacht je van deze bijzondere #kerstboom . Nog mooier als je die héél persoonlijk kunt maken.

Goed kijken... dan zie je wat ik er van mezelf heb ingelegd...

Zie je wat ik bedoel?



Misschien zie je het zo, als ik de afbeelding draai en gedeeltelijk afdek.

De kerstboom is helemaal gevormd door mijn naam en het spiegelbeeld ervan.


Hieronder leg ik je uit hoe je dit kunt maken.

Je begint met een vel gewoon A4-papier. Daar heb je waarschijnlijk genoeg van in je printer.

Vouw dit vel dubbel door de twee korte zijden naar elkaar toe te brengen.

Daarna knip of snij je het precies op de vouwlijn doormidden.

Het halve papier vouw je opnieuw dubbel.

Leg het voor je met de vouw naar je toe (Dat is heel belangrijk!)

Gebruik een liniaal om een rechte lijn te zetten van de linkerboven- naar de rechteronderhoek.

Laat nog steeds de vouw naar je toe wijzen!

Schrijf je naam zoals in de afbeelding. Links groot en elke letter wordt wat kleiner. Zorg dat de letters zowel de boven- als de onderkant raken.  

Maak de letters dikker, zodat ze uitgeknipt kunnen worden. Let er op dat je de letters ook aan de onderkant verdikt.

Je ziet dat ik mijn naam, die wat aan de korte kant is voor deze techniek, met een flinke krul wat heb verlengd.

O ja, de vouw blijft naar je toewijzen!

Laat het papier dubbelgevouwen. Knip de lege helft weg.

Laat het papier dubbelgevouwen en knip de vorm uit. 

Pas op dat je de vorm niet doorknipt!

Alles uitgeknipt? Dan kun de het figuur uitvouwen. Je naam is in de bovenste helft zichtbaar, in de onderste helft staat je naam in spiegelbeeld.

Een kwartslag draaien en je hebt een hele persoonlijke kerstboom.

Heb je met gekleurd papier gewerkt, dan kun je deze op ander gekleurd papier plakken en verder versieren. Dat kan met tekenmateriaal, of met geknipte figuurtjes.

Je kunt de uitgeknipte vorm ook gebruiken om een spat-figuur te maken.

In dat geval heb je nodig:

  • Ecoline, liefst meerdere kleuren
  • Een oude tandenborstel
  • Een spatraam
  • Kranten om eronder te leggen
  • Misschien een schort...

  • Leg je uitgeknipte vorm op een stuk papier.
  • Doop de tandenborstel voorzichtig een stukje in het ecolinepotje. Past dat niet (de twee linkse potjes op de afbeelding zijn te klein), dan kun je ook een beetje op een bordje gieten.
  • Door met de tandenborstel over het spatraam te gaan ontstaan er hele kleine spetjes.  En heel veel van die spetjes geven een mooie achtergrond. 

Let op!

  • Rustig aan: beweeg niet zo wild dat de ecoline gaat schuimen. Dan vallen er druppels doorheen.
  • Beweeg ook niet te langzaam, dan kunnen er ook druppels doorheen vallen.
  • Het is slim om naast de figuur al met spetten te beginnen, zodat je een eerste eventuele druppel niet op je werk krijgt.
  • Gebruik je meerdere kleuren? Even tussendoor onder de kraan het spatraam en de tandenborstel schoonspoelen en droogmaken

Als je teveel op dezelfde plaats spettert dan kunnen de kleuren gaan uitlopen. Dat is niet de bedoeling, dus houd je een beetje in...

De ecoline is niet meteen droog. Wacht dus even met het weghalen van de vorm.


Eventuele foutjes, zoals te grote vlekken (zoals hiernaast rechts op de afbeelding) kun je met een opgeplakt figuurtje natuurlijk altijd wegwerken.

Teveel van dat soort vlekken? Wacht tot je mal droog is en je begint gewoon opnieuw!

Beloon de maker en jezelf

Word gratis lid van Yoors!

Promote: support and profit

Support Hans van Gemert with a promotion and this post reaches a lot more people. You profit from it by earning 50% of everything this post earns!
Comment and receive 50 YP 50
Who was I in a past life?
#reincarnation Hello! I am Edward of the Knight. I am very optimistic in character and when people at the KRO asked people to participate in the Regression Therapy program at Louis De Bie, I thought why not? But I have to admit that I didn't believe in having a past life at all. I was thinking, either do you fantasize under a session or it's a form of telepathy. You then, as a ghost somewhere in the Universe, pick up memories of someone else's life. From the Akasha storage area of the Universe maybe. Because that's what I believed in. Also that we each have a soul and we belong to a whole created by the Creator, the source of energy from which everything came into being. But now I have to admit that I am not sure what to think about it. Because the images that I received during my Regression Therapy under the direction of Dr Louis De Bie turned out to be very true. To see if it was right, what I just shook up my sleeve during the session, which lasted about an hour, we went to the area in France. To Normandy. In Tourvolle sur Arques in the countryside stands the Miromesnil castle. Under trance, I told, with great conviction, that I had worked there as a gardener in 1753. Just a little while 250 years ago! The memories that came to me were very vivid. I saw myself planting flowers, weeding among the many vegetables in the vegetable garden, cropping the grass with a scythe, etc. Life as a gardener there, I remembered, was very satisfying. I was living in a house on the right side of the castle with my wife and 2 children. A young and a girl. We all had a loving existence. With the lord of the castle, who appreciated my work, I also had a friendly contact earlier. By the way, it was a man with a good character. He occasionally gave the children some toys and they were also invited to the castle. There they were treated to tasty things and they were even allowed to play hide and seek in the castle. I don't remember him having a wife. My wife at the time did work as a cook in the kitchen. A large window overlooked the flowers and the vegetable garden. You only had to take a few steps outside to bring in crispy fresh vegetables in the kitchen. The visit with Derek Bolt, who helped lead the search in the right direction, was very exciting for me. Because you know, I still thought I made it all up. Under trance, it is difficult to determine for yourself whether your thoughts are true or fantasy. But when we entered Miromesnil through a door between a high wall, I immediately knew how to walk along the trail from the castle to the house. I knew exactly. The house is located to the right of the castle with the back facing the vegetable garden. I remembered that I could pass by a garden lodge from the house to the garden. So the front door of the house was on the other side. I knew we had a big room and two bedrooms. One for the parents and one for the children. Today, family of the current owner of the castle Nathalie Milotet lives in. We got a tour of the cottage in which I had enjoyed many happy days in the past. We were also invited by the current owner. The castle is partly inhabited by her. But part of it is now a museum. On a brown writing table there lies the will of the then lord of the castle, where I was a gardener. It describes in French that after his death, the gardener received an annuity of 200 pounds for the rest of his life. When we asked the woman if this was a lot, she replied that you could make a good living at that time and then the lord of the castle really carried his gardener in the heart So that's how I remembered him. We also went to visit the city of Rouen itself. Because I had told during the session that I would occasionally go to a blacksmith in the city to have my gear sharpened or to buy something new. The blacksmith was also a good friend of mine at the time and I was allowed to stay with him. Because of course everything happened with cart and horse back then and if you had to go on foot, it took hours before you got to Rouen from the countryside. I remembered exactly how I had to go a straight road towards Cathedral to see the blacksmith. In the century at that time, all blacksmiths lived together on the same street. They were competitors of each other. In the meantime, the street had changed its name. That's what a local historian told us. Instead of Rue Standre de la Porte aux Fevres, she is now called Rue aux Ours. I had also remembered an inside of a church. After going to see the cathedral inside, this turned out not to be the right church from which I had seen images. It was Eglise StOuen. She looked just like I described under the session. A beautiful stained stained glass Rosette above the entrance to the Church. A dark brown very tall pulpit, a tube organ behind the altar. It knocked like a bus. I also remembered my own passing in this session and saw my then wife, my daughter with her husband and twin children and my son standing around my bed. I was at peace with it at the time because I had a lung disease and I was refraining from it a lot. I was also thankful on my deathbed for the life I had suffered It was a satisfactorily peaceful existence with the pleasure of seeing the plants bloom and growing. Which I really enjoyed back then. I had no enemies and some close friends and a very lovable wife. And real fun kids. I would like to draw storage again for this life. My current life is really hectic. But that's also because I love music a lot, I put myself forward as a DJ. Together with a good friend, I also work out music concepts. In addition, I also work in an advertising agency. You also have to save your household, and I live apart from my soul friend. So a completely different life. From what I experienced, I picked up a lesson: “Take it slow down now and then, Edward, I think. W myant, all that hectic stuff is really not necessary. But yes it will also be the present zeitgeist, isn't it? I do slow myself down a bit more these days.
More



45 comments