Gewekt


Het was op een broeierige zomeravond in juni. De onweerswolken pakten dreigend samen en terwijl de mensen nog in allerhaast de etenswaren van de barbecue probeerden te redden, vielen de eerste druppels al. Groot en zwaar spetten ze uiteen op de daken, de straten en de nog gloeiende barbecues. Met geweld sloeg de bliksem in op de natte straat, een vurige striem baande zich onder oorverdovend gedonder een weg in het diepe riool om in sommige huizen verrassende effecten te veroorzaken.

Toen het onweer eenmaal was gestopt was het stil. Heel stil.

Alleen in de donkerste diepten van het oude riool bewoog zich iets. Een slijmerig wezen rekte zich uit. Grote, balvormige ogen tuurden door het duister.

‘Mijn uur is eindelijk gekomen,’ sprak hij in zichzelf. En langzaam maar zeker begon hij zich een weg te banen naar de oppervlakte.

(c) 2018 Hans van Gemert

Afbeelding: Pixabay

Eindelijk wakker

Het vervolg bij Dewaputra

140 w Juni

De uitdaging van FrutselenindeMarge, deze maand met 'slijmbal', dat ook in delen gebruikt mag worden.

signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!