×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
60
Hanny en Greetje en de boze tovenaar

Hanny en Greetje en de boze tovenaar


 

 HPJ Goossens vroeg zich af of sprookjes moderner konden. Laten we eens kijken.


Er was eens een meisje, dat Hanny heette. Ze woonde alleen met haar moeder in een hutje aan de rand van het bos, op de plek waar de maneschijn ’s avonds de grasvelden in een zilverwit licht zet. Hanny en haar moeder leefden gelukkig van wat de natuur hen bracht. Voor de grotere bestellingen was er gelukkig de bestelsite van een grote supermarkt en eens in de week kwam een vrachtwagentje hun bestelling brengen. Hanny keek elke week al uren, soms al dagen uit naar dat moment, want stiekem vond ze de chauffeur erg leuk. Elke keer lachten ze vriendelijk naar elkaar, maar Hanny durfde eigenlijk geen gesprek te beginnen, zo verlegen was ze.

Ook deze week was het vrachtwagentje gekomen. Deze keer had Hanny, met een vuurrode kleur, aan de chauffeur gevraagd: ‘Hoi, hoe heet je?’ En de chauffeur, met al net zo’n rode kleur, had zacht gezegd ‘Greetje’, en ze was weer snel in haar wagentje gestapt en weggereden.

Die avond zat Hanny achter haar PC. Zou ze ergens een profiel van Greetje kunnen vinden? Na een half uurtje zoeken was ze bijna wanhopig. Zoveel Greetjes, er was bijna geen doorkomen aan. Er was er één bij zonder profielfoto. Zou dat de goede Greetje zijn? Ze wist het niet en durfde ook geen vriendschapsverzoek te sturen, je hoort zoveel rare verhalen.

De week erop kwam Greetje weer. Weer lachten ze lief tegen elkaar en toen Greetje aan Hanny vroeg of ze het leuk zou vinden om een stukje mee te rijden zei Hanny meteen ‘Ja!’.

Greetje tikte op de TomTom het adres in naar een nieuwe klant en daar konden ze op weg. Links, rechts, rechtuit, weer links, de TomTom gaf netjes alle aanwijzingen. Het verharde weggetje was al lang overgegaan in een steeds smaller zandweggetje in het bos. Tot de wielen zich vastdraaiden in de modderige zandbodem.  De wagen kon niet voor- of achteruit. Vervelend. Hanny pakte haar telefoon. Geen bereik. Ook Greetje had geen bereik. Wat nu?

‘Ik geloof dat het niet ver meer is,’ zei Greetje. ‘Misschien moeten we maar gaan lopen en hulp vragen.’

Het was mooi weer en stiekem vond Hanny het best fijn om samen met Greetje door het bos te lopen. Hun vingers raakten elkaar en verlegen blozend liepen ze hand in hand verder. Na een paar honderd meter liep het weggetje bij een eenzaam boshuisje dood. Naast het huisje stonden allemaal kunststof vaten. Sommige vaten waren lek, en een vieze, stinkende vloeistof lekte op de bosbodem.

Hanny en Greetje liepen op het huisje af. Tegen het huisje aan lagen grote doorzichtige plastic zakken. Er zaten allemaal gekleurde pilletjes in, het leken net snoepjes. Daar ging de deur open. Een man in een blauwe overall en een pet op zijn hoofd stapte naar buiten en keek hen boos aan.

‘Wat doen jullie met je knuistjes aan mijn huisje?’

‘Dag meneer, we zijn verdwaald en onze auto wil niet verder’,  zei Greetje verlegen. En Hanny vroeg ‘Meneer, wie bent u en wat zijn dat voor snoepjes?’

De man nam de meisjes van tot top teen op en ineens deed hij poeslief. ‘Hallo lieve meisjes. Ik ben eh… laten we maar zeggen een soort tovenaar. Kom maar even binnen hoor, dan kun je eh….. bellen of zo.’  

Helemaal vertrouwen deden Hanny en Greetje het niet, maar ze moesten toch hulp halen? Ze stapten naar binnen. In het huisje zagen ze leidingen, flessen en glazen, met vreemde vloeistoffen erin. Wat een raar luchtje hing hier!

‘Hier’, zei de man, ‘neem een snoepje. Dat zul je heel lekker vinden.’ En hij duwde hen een snoepje in de hand dat erg veel leek op de pilletjes die ze buiten gezien hadden. De meisjes keken elkaar even aan en brachten de hand met de snoepjes naar hun mond. ‘Mooi,’ lachte de man een beetje gemeen, ‘daar staat de telefoon.’ Hij wees naar een tweede kamertje en duwde de meisjes hier naar binnen. Meteen maakte hij de deur op slot. ‘Zo, dat zal jullie leren! Een beetje nieuwsgierig doen hier! Veel plezier op jullie tripje!’

In het kamertje, waar natuurlijk geen telefoon was, keken de meisjes elkaar geschrokken en ongerust aan. ‘Tripje? Heb jij dat pilletje opgegeten?’ vroeg Hanny. ‘Nee, natuurlijk niet. Net alsof gedaan. En jij?’ ‘Ik ook.’ Ze openden tegelijk hun handen en lieten de pilletjes zien. ‘Weet je, dit zijn vast enge drugs.’ Hanny knikte. Dat dacht zij ook. ‘Hij hoopt natuurlijk dat we onderuit gaan, de rotzak.’

‘Ja,’ zei  Greetje,  ‘wie weet wat hij met ons van plan is!’
Hanny sloeg geschrokken haar hand voor haar mond. ‘Hij zal toch niet…’

Ze keken het kamertje rond. Wat een rommel. Dozen, oude kranten. Verpakkingen met rare tekens erop, opvallend vaak met een doodshoofd erop. In de hoek stonden een paar halfvolle flessen. Greetje pakte er eentje bij de hals vast. Hanny pakte de andere. En nu maar wachten, de man zou vast komen kijken of de pilletjes al werkten.

En ja hoor, na een kwartiertje ging de deur voorzichtig en langzaam open. De man keek op het hoekje. Hij zag Greetje op de grond liggen. Hij likte langs zijn lippen. Wat een buitenkansje, twee van die mooie meisjes in zijn hutje. Net toen hij naar voren stapte om haar eens flink te pakken kwam Greetje overeind en mepte de fles op zijn hoofd stuk. Precies tegelijk had Hanny, die achter de deur stond, hetzelfde gedaan. Zonder een woord te zeggen zakte de zogenaamde tovenaar in elkaar. Hanny en Greetje renden de kamer uit en probeerden zo snel mogelijk naar buiten te komen.  Ze renden over het pad, voorbij de vrachtwagen, steeds maar verder. Gelukkig kwamen ze een boswachter tegen, en ze vertelden alles wat er was gebeurd. De zogenaamde tovenaar werd opgepakt en draaide voor jaren de bak in. Hanny en Greetje kregen een grote beloning. Natuurlijk trouwden ze en ze leefden nog lang en gelukkig in liefde samen.

(c) 2017, Hans van Gemert

Kopfoto: Pixabay

Vind je dit een leuk verhaal? Laat het me weten in een reactie. Delen van dit verhaal op jouw Facebookpagina wordt óók zeer gewaardeerd!




HeArt&SoulConnection
Toch even 'moraliserend' als de oude versie . ;-) ....alles blijft intact maar wel in ene modern jasje
29-09-2017 15:11
29-09-2017 15:11 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Het moet toch ook een beetje herkenbaar blijven :-)
29-09-2017 23:33
29-09-2017 23:33 • 1 reactie • Reageer
Mell Catsoul
Hahaha, geweldig weer. Moet me een beerje denken aan mijn schooltijd toen we, serieus, met nederlandse les dit verhaal kregen van de Juf: : http://www.verhalenbank.nl/items/show/19205
21-05-2017 22:14
21-05-2017 22:14 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dat is ook een bijzonder verhaal!
21-05-2017 22:32
21-05-2017 22:32 • Reageer
Vicky
Heerlijk heerlijk heerlijk Had ik.al gezegd heerlijk :-D
19-05-2017 16:49
19-05-2017 16:49 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank voor je heerlijke reactie :-)
19-05-2017 16:55
19-05-2017 16:55 • 1 reactie • Reageer
Sofievdb
Hoe je het verzint? Knap verhaaltje en idd modern
18-04-2017 09:37
18-04-2017 09:37 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je wel Sofie!
18-04-2017 10:42
18-04-2017 10:42 • Reageer
Marion's World
Dat noem ik nog eens moderniseren hé whahahahahahaha Briljant gevonden met die snoepjes trouwens.
06-04-2017 11:22
06-04-2017 11:22 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je wel!
06-04-2017 11:33
06-04-2017 11:33 • Reageer
opera
Ze leefden nog lang en gelukkig! Haha!
20-03-2017 23:59
20-03-2017 23:59 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Happy end, vind ik wel leuk :-)
21-03-2017 00:06
21-03-2017 00:06 • Reageer
Dana
Geweldig. Sprookjestovenaar eersteklas
17-03-2017 11:10
17-03-2017 11:10 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Hm.... sprookjestovenaar eersteklas..... mooie zin :-) Inspirerend ook. Dank je wel!
17-03-2017 12:50
17-03-2017 12:50 • Reageer
Referendaris
Ah, die is lief.
16-03-2017 15:11
16-03-2017 15:11 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Ik houd wel een beetje van lief, geloof ik. Soms....
16-03-2017 16:47
16-03-2017 16:47 • 1 reactie • Reageer
Xandra
Heel leuk geschreven :)
15-03-2017 22:27
15-03-2017 22:27 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je!
16-03-2017 16:46
16-03-2017 16:46 • Reageer
Hans van Gemert
Dank je wel!
15-03-2017 08:37
15-03-2017 08:37 • Reageer
Encaustichris
Dat noem ik Girl power! Wederom erg leuk geschreven!
15-03-2017 08:23
15-03-2017 08:23 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je wel :-)
15-03-2017 18:40
15-03-2017 18:40 • Reageer
MissMarbel
Super leuk gedaan! Ik ben benieuwd naar de rest van de sprookjes. Die ga ik zeker nog eens lezen.
14-03-2017 21:11
14-03-2017 21:11 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je!
14-03-2017 22:12
14-03-2017 22:12 • Reageer
Hpj Goossens
Hahaha, je raakt er aardig bedreven in!!
14-03-2017 18:36
14-03-2017 18:36 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
En er zijn best veel sprookjes ... :-) We zullen zie hoe lang ik het vol houd.
14-03-2017 18:38
14-03-2017 18:38 • 2 reacties • Reageer
Mam.en.zo
Wat een heerlijk modern sprookje
14-03-2017 17:45
14-03-2017 17:45 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je :-)
14-03-2017 18:24
14-03-2017 18:24 • Reageer
johan_jongedijk
Mooi hoor een modern sprookje
14-03-2017 16:50
14-03-2017 16:50 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je Johan
14-03-2017 17:08
14-03-2017 17:08 • Reageer
_PetitCorbeau_
Heel leul geschreven!
14-03-2017 16:40
14-03-2017 16:40 • 1 reactie • Reageer
Hans van Gemert
Dank je!
14-03-2017 16:44
14-03-2017 16:44 • Reageer
notifications_noneadd
04-11-2018 07:28
2 volgers , 2 antwoorden
2 antwoorden
notifications_noneadd
02-11-2018 12:10
2 volgers , 2 antwoorden
2 antwoorden
notifications_noneadd
30-10-2018 12:31
3 volgers , 21 antwoorden
21 antwoorden
notifications_noneadd
18-10-2018 18:24
8 volgers , 13 antwoorden
13 antwoorden