In veiligheid?


De man keek naar de vrachtwagen die op het bos kwam aanrijden. Een twintigtal soldaten sprong uit de groene vrachtwagen. De commandant schreeuwde in een harde, bonkige taal enkele bevelen en de manschappen verspreidden zich in het bos. Het was een kwestie van tijd voor de vluchteling zou worden opgespoord en gepakt – of erger.

De man kon niet blijven staan, dat stond gelijk aan zelfmoord. Hij draaide zich om en drong dieper en dieper het donkere woud in. Achter hem hoorde hij de schreeuwende mannen. Dat geschreeuw was in zijn voordeel, zo konden zij het onvermijdelijke breken van takken niet horen. Blijven rennen was geen optie, daarvoor was hij te vermoeid. Achtervolgers kijken vooral vooruit, zelden omhoog. Hij klom in een boom en verschool zich tussen de takken. In zijn provisorische boomhut wachtte hij op de dingen die zouden komen.


(c) 2017 Hans van Gemert
foto: pixabay

Geschreven in de 140yw-uitdaging van Miranda: schrijf een verhaal in exact 140 woorden, met in maart 2017 het verplichte woord 'boomhut'.

Naar de vrijheid

Hoe het verder gaat