Randomword: vakantie aan zee


 MygirlyLife bedacht de RandomWord-uitdaging. Met een willekeurig door haar aangewezen woord een #verhaal (gedicht, tekst, whatever) maken dat tussen de 300 en 500 woorden lang is. Dat RandomWord moet dan minimaal drie keer gebruikt worden. Klik hier voor meer informatie of als je er ook aan mee wilt doen.Ik heb het woord van Esther geraden en van haar een nieuw woord gekregen. Kun je raden met welk woord ik aan de slag moest?

Als de zon, zoals vandaag, weer zo lekker schijnt dan krijg ik steeds meer zin in vakantie. Het eigen land biedt mogelijkheden te over. De afgelopen jaren hebben we het vaak gezocht in glooiende landschappen met wandelpaden die dwars door de velden liepen. En na zo’n wandeling uiteraard een welverdiende kop koffie met een overheerlijk stukje vlaai. Of een glas limonade. Of zoiets. 

Misschien wordt het dit jaar weer een vakantie aan zee. Ik heb daar lange tijd een haat-liefde relatie mee gehad. Boulevards vol met een teveel aan strandhuisjes, terrasjes of winkeltjes. Stranden vol met een teveel aan badgasten, kuilen en restanten van zandkastelen waardoor je steeds moet oppassen dat je heelhuids op je voeten blijft. Nee, dat is allemaal niet meer zo mijn ding. Ik zoek het liefste stranden op waar het aantal badgasten aangenaam laag is. Dat er dan ook minder terrasjes zijn, dat neem ik graag op de koop toe. Er is per slot van rekening helemaal niks mis met een wandelingetje als je dan toch even een koud glas limonade of bier wilt nuttigen.

Ik kan me mijn allereerste vakantie herinneren. Als klein jongetje ging ik met mijn ouders en mijn zus en broertje naar een camping in Zeeland, in Groede. Een camping die compleet stond volgebouwd met caravans, met nauwelijks ruimte ertussen. Maar gelukkig was het strand vlakbij. Mijn ouders hadden enkele strandstoeltjes, wat handdoeken en een parasol. 

Wij, kinderen, waren aan de vloedlijn te vinden. Uiteraard werden er lange kanalen gegraven en het uitgegraven zand werd gebruikt voor de meest fantastische zandkastelen. Het mooiste was om dit allemaal te doen als het vloed was en het steeds hoger opkomende water al je zandsculpturen ging bedreigen. 

Aanvankelijk zaten we in de minuscule binnenplaats van het kasteel het opkomende water af te wachten. Als het water de buitenste linies echter begon weg te spoelen dan verlieten we onze schuilplaats en probeerden we uit alle macht om de muren van ons zandkasteel zo te versterken dat ons fort stand zou houden. Maar helaas, de kracht van het water was elke keer te sterk. Het was ook fascinerend om te zien hoe het water alle sporen van ons bouwwerk compleet uitwiste.

Er bleef weinig anders over dan ons weer te voegen bij de overige badgasten van ons gezin, om daarna samen op een terrasje met een glas limonade uit te rusten van de geleverde inspanningen. En de volgende dag probeerden we het allemaal gewoon opnieuw.

(c) 2017 Hans van Gemert

Het woord is uiteraard al lang geraden en het juiste woord is terug te lezen in de reacties. Als je die nog niet gelezen hebt kun je natuurlijk nog een raadpoging doen. Weet je om welk woord het ging? Zeg het in een reactie.
Ook andere reacties zijn uiteraard welkom!


Foto's aan zee zijn (oorspronkelijk als dia) in 1966 gemaakt door mijn vader. Dat blonde manneke, dat ben ik.
De foto van het Limburgse land is in 2017 door mijzelf gemaakt.