#Turkstapijt
#ambacht
#kunstig ambacht


In een wei in Turkey laat een schaap zich gelaten scheren door zijn Herder. In de zomer is het er snikheet en het beestje is wat blij om van die dikke vacht verlost te zijn.
De schapenherder is ook in zijn nopjes. Want het betekent uiteraard extra geld. Opgewekt met verschillende balen schaapswol stapt hij naar zijn gebuur. Die heeft enorme machines om de wol te wassen en te kammen. Hij koopt  de wol van de Herder om die later aan een iets hogere prijs door te verkopen aan de spinster.

De wol ziet er super wit uit en recht van structuur na de wasbeurt en het kammen.

De spinster trekt de gekamde wol in  een dunne of dikke draad. Al naargelang de bestelling van de wevers. Deze draden hecht ze aan een spinnenwiel. Dit is niet zo een toestel al in de Schone Slaapster. Het wordt elektrisch aangedreven en draait de wol netjes op in ovale slierten.
Ze worden vervolgens afgegeven in een ververij.
In Turkije wordt voor de wol alleen maar plantaardige kleurstoffen ingezet.
Door een eeuwenoude ervaring weten de Ververs evenwel dat niet alle kleurstof als vanzelf opgenomen wordt door de wol.
Daarom wordt er aan een waterbad aluminiumsulfaat toegevoegd. Daarin wordt telkens 50 kg wol gedurende vier uur ondergedompeld. De vezels van de wol worden daar behoorlijk stug van.

Zodat het goedje weer in zuiver water moet uitgespoeld en tot droog gecentrifugeerd worden in een special grote electrisch aangedreven centrifuge.
Daarna start men met het verven.

Iedere kleur wordt op een andere manier verkregen.
Om de wol van beige tot bruin om te zetten wordt een bad met water gevuld waaraan fijngemalen notenschalen zijn toegevoegd. Daarin wordt een deel van de wol  ondergedompeld.
De rode kleur wordt verkregen met de cochinelle of met meekrap.
Een cochinelle is een bladluis die uit de platte schijven van een cactus sap zuigen om te overleven.
Eeuwen geleden heeft men van dit beestje ontdekt dat het een rode kleur afgeeft als het zich aangevallen waant. Die kleur is zo steevast dat je ze nooit meer kan verwijderen.
De Asteken en de Maya's hadden dit ontdekt en doorgegeven.
Toen de Spanjaarden in hun contreien wandelden en dit van hen gezien hadden gingen ze ook cochinellen verzamelen en in grotten te drogen leggen.
In die tijd was in Spanje deze rode kleurstof van de bladluizen en hun eieren  peperduur. Alleen de superrijken konden hun kleding in het rood of purper verven.
Dit pigment was toen bijna net zoveel waard  als zilver.
De Meekrap is een plant die men in water moet vermorzelen om de rode kleur op te halen.
Ook de cochinellen en hun eieren mengt men  met water.
Blauw verkrijgt men met indigo.
Geel met wouw, beukenblad, guldenroede, geelwortel, geelhout.
Zwart met galappels, blauwhout,tannine, ijzersulfaat (vervolgt)





Comment with a minimum of 20 words.
Monetization is required
33 comments