×

Yoors


Inloggen
×

Yoors












#

0 volgers
notifications_noneadd
Gevolgen van Het Leed dat Pesten heet.

Gevolgen van Het Leed dat Pesten heet.


"Heeeee Schele! Jampottenkijker! Brilledoos! Slome Trut! Slome Schele!" Dit zijn een paar van de scheldwoorden die ik in mijn lagere schooltijd dagelijks heb gehoord. 

Ik was 15 maanden oud toen ik een bril kreeg. En op dat moment was ik er blij mee! Er ging een wereld voor me open. 

Eenmaal op de lagere school werd het hulpmiddel waar ik zoveel plezier van had een nachtmerrie. 

Mijn bril in combinatie met mijn verlegen en ontzettend gevoelig karakter maakten mijn lagere schooltijd tot een hel! Ik werd niet geaccepteerd door een groot deel van mijn klasgenoten, en werd dagelijks getreiterd en gepest. Gevolg was onder andere dat ik thuis een moeilijker kind werd. Ik wilde 's avonds niet naar bed, want de volgende dag moest ik weer naar school. Ik durfde op school niets tegen de pesters te beginnen dus ik had thuis een grotere mond. Maar ook was ik vaak in mezelf terug getrokken en stil. 

In de zesde klas van de lagere school moet je de CITO toets maken. En daarna kies je naar welke vervolgopleiding je gaat. En daar kwam het eerste gevolg van het leed dat Pesten heet. Op dat moment besefte niemand wellicht wat er aan de hand was. Maar ondanks een HAVO / VWO advies, koos ik voor een LHNO opleiding. Waarom? De werkelijke reden was niet dat ik te lui was om te leren, of niet anders wilde. Nee de werkelijke reden had alles met mijn pestkoppen te maken! Ik werd namelijk met name door de jongens uit mijn klas gepest, meisjes deden nog redelijk normaal, dus ik koos instinctief voor veiligheid. De veiligheid van een school waar vrijwel geen jongens naar toe gingen. Het LHNO (Huishoudschool) was voor mij een vluchtweg uit de pest-ellende. 

Op dat moment is het gelukt, en heb ik het pesten achter me kunnen laten. Inmiddels had ik ook contactlenzen in mijn ogen gekregen, mijn bril verbannen van mijn gezicht ... en alleen thuis als niemand anders me kon zien zette ik die nog op. Maar de gevolgen van het leed dat pesten heet zijn daar helaas niet gestopt. Want mijn karakter, wat toch al vrij verlegen was, is tijdens het pesten nog verder gevormd. En niet in positieve zin, ik ben ontzettend gevoelig van mezelf, en daar is in de lagere school jaren een ontzettend groot minderwaardigheidscomplex bovenop gekomen. Onzekerheid, Angstig, Teruggetrokken, Gesloten. Geen leuke dingen in elk geval. 

Na die Huishoudschool staat je weer een keus te wachten, want je moet daarna nog naar een beroepsopleiding! En wederom kwamen al mijn oude angsten, die ik vier jaar had onderdrukt, naar boven. Ik wilde Journalistiek studeren, of een Grafische opleiding volgen. Voor beiden kwam ik ten eerste niet direct in aanmerking omdat ik een TE lage vooropleiding had. Dat was de eerste keer dat ik tegen een groter gevolg van het pesten aan liep. Maar ook de angsten die ik onderdrukt had, die weer naar boven waren gekomen. Ik was bang om weer een school te moeten kiezen, want zo'n 'veilige haven' als het LHNO zou ik niet meer vinden. 

Om een lang verhaal kort te maken, ik heb ook toen weer een verkeerde keus gemaakt. Ik ging naar een tweejarige schakelopleiding waar ik uiteindelijk maar één jaar heb afgemaakt. Daarna ben ik gaan werken via diverse uitzendbureaus. Maar hetgeen ik graag had willen doen, dat is er nooit van gekomen ... 

De angst, het gebrek aan zelfvertrouwen, de onzekerheid, heeft mij vele keren overwonnen. Het heeft mij vaak tot 'foute keuzes' gezet. Het allergrootste gevolg is dan ook dat ik nu zonder werk, zonder inkomen thuis zit, en ook geen uitzicht heb op een goede baan. Ik heb door mijn angsten, door mijn verleden mijn CV 'verpest'. En moet maar zien hoe ik de brokstukken aan elkaar kan lijmen ... 

Nu ben ik bijna 46, en pas sinds één jaar durf ik met bril op mijn neus naar de winkel te gaan. Ik heb me altijd geschaamd voor mijn bril door het pesten. Ik heb mezelf altijd minder gevonden als een ander. Ik was niet goed, ik was niet mooi, ik was lelijk, en ik was dom. 

Pas de laatste jaren begin ik in te zien dat het toch anders is, en weet ik waar die gevoelens hun oorsprong hebben. Maar de jaren dat ik me zo heb gevoeld, en vooral de jaren waarin het mij zo is ingeprent door de Pestkoppen uit mijn verleden hebben mij wel getekend. 




wakeupkitty
Tegenwoordig is een bril geen reden tot pesten meer maar gepest wordt er volop. Nu om van alles en niets. En dat pestbeleid werkt voor geen meter. Wat wel helpt mag niet meerdan ben je een kinderbeul. Een goed gesprek met een treiterkop maakt beslist geen indruk. Het is nu wachten totdat alle gepestte kinderen (van ooit) veranderen in verwarde mensen en messen trekken of vol inrijden op... De mond is vol over pesten maar niemand is of was de pestkop rara.
31-05-2018 18:51
31-05-2018 18:51 • Reageer
Betina
we, je ouders en ik, hebben geprobeerd je te helpen, maar konden het ook maar tot op zekere hoogte .............. weet wat dat wij, allemaal van je houden zoals je bent, en dat ik uit naam van onze overleden ouders kan spreken komt omdat ik dat 1000000000000% zeker weet, ;-) Ze hielden van je zoals je bent, no matter what ................ en ondanks dat wij heel verschillend zijn qua karakter en ik het niet altijd met je eens ben, jij overigens ook niet meet mij, ;-) , hou ik ook van je!! No matter what!!
20-12-2017 17:34
20-12-2017 17:34 • 1 reactie • Reageer
Hetty
Ik hou ook van jou! En altijd met elkaar eens zijn kan ook niet ... maar dat maakt het niet anders. We zijn en blijven zussen, en gelukkig ook nog zussen die niet in haat en nijd hoeven te leven.
20-12-2017 18:23
20-12-2017 18:23 • 1 reactie • Reageer
Phuro!
"De angst, het gebrek aan zelfvertrouwen, de onzekerheid, heeft mij vele keren overwonnen." Inderdaad Hetty, heel herkenbaar....
03-12-2017 13:47
03-12-2017 13:47 • Reageer
Ellie B
Ik deel hem
14-10-2017 07:24
14-10-2017 07:24 • 1 reactie • Reageer
Hetty
Dank je wel Ellie!
14-10-2017 10:01
14-10-2017 10:01 • 1 reactie • Reageer
Creaci
Ja, bekend verhaal
13-10-2017 18:33
13-10-2017 18:33 • Reageer
Encaustichris
Wat een bekend verhaal, ik had het helaas zelf kunnen schrijven, al kreeg ik pas op mijn 16e een bril... op je laatste foto zie ik een prachtig mens! Besef je aub dat de pesters vaak net zo onzeker waren als jij! Het pesten gaf hen een gevoel van macht... Ik heb niet de oplossing (had ik die maar, dan was ik nu geen buschauffeur maar oncologie-verpleegkundige), maar ik wens je (zelf)vertrouwen en liefde toe!
10-10-2017 08:14
10-10-2017 08:14 • 1 reactie • Reageer
Hetty
Een mooi ideaal beeld. Maar ook als oncologie-verpleegkundige heb je helaas niet altijd de oplossingen. Je zal dan vaak geconfronteerd worden met macheloosheid vanwege het feit dat je zo graag wil dat je iemand door de hel die kanker heet kunt slepen, en toch macheloos moeten toezien dat de kanker sterker is. Helaas heb ik ook hier ervaring mee.
10-10-2017 09:04
10-10-2017 09:04 • 1 reactie • Reageer
The Original Enrique
Verschrikkelijk en de gevolgen daarvan, zo verstrekkend!
21-09-2017 00:48
21-09-2017 00:48 • 1 reactie • Reageer
Hetty
Nog verder als wat ik in deze blog kort kon vertellen. Dan had ik er meer een boek voor nodig gehad ;-)
21-09-2017 06:19
21-09-2017 06:19 • 1 reactie • Reageer
homemade.beauty
Ik ben pas een jaar afgestudeerd maar ben ook van kleins af aan heel erg gepest geweest. Ik heb momenten gehad dat ik gewoon niet meer verder wilde met leven. Gewoon omdat het me zo doodongelukkig maakte. Ik was bang om naar school te gaan. Wat zouden ze nu weer zeggen of doen? Ook durfde ik mijn emoties nooit te tonen in het openbaar omdat dat een teken van zwakheid was en daar konden ze me dan ook weer op pakken. Ik heb nooit begrepen waarom. Een paar maanden geleden sprak één van die vroegere pesters mij aan op Facebook. Een enorm lang bericht waarin ze haar excuses aanbood. Ze kunnen wel excuses aanbieden maar dat maakt nog niet goed wat je een ander hebt aangedaan. Vaak zien pesters ook niet in wat voor invloed hun gedrag heeft op anderen. Ik begrijp jouw onzekerheid door dat pesten zeer zeker. *knuffel*
21-09-2017 00:42
21-09-2017 00:42 • 1 reactie • Reageer
Hetty
Heel erg dat ook jij door de hel van pesten bent moeten gaan. En ja, excuses aanbieden ... tja, klinkt heel leuk. En die persoon zal proberen zijn / haar geweten te sussen met het idee dat ze toch hun excuses hebben aangeboden ... maar dat maakt al de angst, tranen, ellende en onzekerheid niet meer goed. Dat maakt ook niet dat je van de ene op de andere dag ineens 'geen last meer zou hebben van het pesten wat is gebeurd'. Nee pesters zien idd vaak niet wat ze een ander aandoen, ik denk vaak dat ze zelf in wezen bang en onzeker zijn ... en als je dan maar hard genoeg de aandacht op iemand richt die nog 'zwakker' is, dan voelt de pester zich beter want hij heeft macht, én wordt vaak ook nog leuk gevonden door vele anderen. Vaak is het denk ik een soort van 'camouflage voor eigen onzekerheid'. Maar dat is enkel wat ik denk.
21-09-2017 06:18
21-09-2017 06:18 • 3 reacties • Reageer
marijke
jeetje meis....geloof in jezelf je bent perfect!! Ik zie 2 mooie foto's!!
20-09-2017 20:34
20-09-2017 20:34 • 1 reactie • Reageer
Hetty
Dankjewel Marijke. En nu geloof ik ook wel in mezelf ... al moest ik daar wel ruim de 30 voor passeren, voor me dat lukte.
20-09-2017 20:46
20-09-2017 20:46 • 1 reactie • Reageer
Ramona
ik zie wat het met mijn zoontje doet en ben zelf altijd gepest ik snap het waarom erachter niet
20-09-2017 20:06
20-09-2017 20:06 • 1 reactie • Reageer
Hetty
Ramona, wat triest dat het eerst jou moest overkomen, en dat je dit nu ook nog eens terug moet zien bij je zoontje. Het waarom achter pesten? Dat blijft heel moeilijk. Om het zeker te kunnen weten zou je 'in het hoofd moeten kijken van de pester'. Dat kunnen we niet dus er blijft enkel een gedachte. En ik heb er vaak over nagedacht ... en kwam steeds weer op dezelfde gedachte uit. Ik denk dat ze zelf in wezen ook onzeker zijn, en daardoor iemand zoeken die 'nog zwakker is', om daar een gevoel van macht bij te krijgen, en zo zichzelf beter te voelen. Jezelf beter voordoen over de rug van een ander. Dat is mijn gedachte ... maar ik kan het mis hebben natuurlijk.
20-09-2017 20:42
20-09-2017 20:42 • Reageer
Ingrid Tips en meer
Herkenbaar. Ik heb een overzicht van blogs over pesten gemaakt. Zou je her goed vinden als ik daar ook naar dit artikel link? Ik deel het op twitter, met #weektegenpesten (18-22 sept.)
20-09-2017 19:19
20-09-2017 19:19 • 2 reacties • Reageer
Hetty
Helaas herkenbaar! En ja hoor, je mag zeker hier naar toe linken.
20-09-2017 19:21
20-09-2017 19:21 • 2 reacties • Reageer
Betina
TOP!! er mag veel meer over pesten geschreven worden en gebundeld worden, want helaas is het nog steeds aan de orde van de dag!!
20-09-2017 20:04
20-09-2017 20:04 • 1 reactie • Reageer
Soberana
Het was meer jouw angst en onzekerheid dan die bril, die voor de pesters aanleiding waren om tot hun lafhartige daden over te gaan. Mijn man droeg al een bril toen ik hem leerde kennen (we waren 12), maar niemand heeft het ooit in zijn botte hersens gehaald om zelfs maar te proberen die lange, knappe, zelfverzekerde jongen te pesten. Hij draagt nog steeds een bril en ik vind dat aantrekkelijk. Ik heb ooit eens de uitspraak gedaan: 'ik vind het sexy-er wanneer hij zijn bril afzet, dan wanneer een heel peloton andere mannen hun onderbroek laten zakken'.
20-09-2017 17:24
20-09-2017 17:24 • 2 reacties • Reageer
Hetty
Waarschijnlijk wel Soberana, maar de bril was een prachtige bonus voor de pesters om het daar op te gooien. Op jonge leeftijd ben je nog niet zo wijs dat je de link kan leggen van karakter naar bril en neem je dus de woorden als "schele, jampottenkijker, brilledoos" etc heel erg mee. En daarmee geef je zelf ook de bril de schuld ... en dat resulteert in vreemde dingen soms. Het ging bij mij heel ver. Zonder die bril had ik wel een vleugje van zelfvertrouwen, en kon ik heel goed een 'masker opzetten'. Voor de buitenwereld zag het er uit alsof ik arrogant was zelfs. Maar wel alleen als ik mijn contactlenzen in had. Zodra dat niet kon en ik mijn bril op moest zetten, dan werd het anders. Ik weigerde gewoon om naar buiten te gaan. Zonder bril ... of binnen blijven.
20-09-2017 17:33
20-09-2017 17:33 • 1 reactie • Reageer
Betina
Soberana, natuurlijk speelde haar eigen onzekerheid mee, maar die werd vooral veroorzaakt doordat ze die enorme bril op haar koppie had, en niet zomaar een bril, nee, +13 aan sterkte, en in die tijd kon dat niet weggeslepen worden zoals 't nu wel kan ........... nee, toen waren 't echte jampotbodems ...... en dat is wel degelijk de trigger die die pestkoppen ertoe verleid heeft om haar zelfs in elkaar te slaan en enorm te pesten ............. En als je al verlegen en onzeker bent, en je hebt dan ook nog eens leuke jampotbodempjes op je neusje staan .............. tja, dan ben je de sjaak, maar zie dat een kind dat onzeker is maar eens wijs te maken, dat lukt niet ................ en je ken helpen ene steunen wat je wilt, maar zolang die cirkel blijft bestaan, blijft ook de onzekerheid en 't minderwaardige gevoel ............... en ik spreek hier als oudere zus, die mijn zusje altijd geholpen en gesteund heeft in deze voor haar vooral hele moeilijke tijd. En ze heeft er wel degelijk altijd nog de gevolgen van .................... hopelijk komen er betere tijden aan!! En iets beter heeft ze 't in ieder geval al, ze heeft een lieve vriend, en 4 enorme grote harige vrienden, die haar onvoorwaardelijk steunen en hun leven voor haar zullen geven!!!
20-09-2017 19:23
20-09-2017 19:23 • 2 reacties • Reageer
Mieke Van Liefde
Het is te hopen dat de pesters het lezen.
20-09-2017 16:34
20-09-2017 16:34 • 1 reactie • Reageer
Hetty
Zelfs als dat zo zou zijn Mieke, dan nog denk ik dat ze hun schouders ophalen en zich nog nooit realiseren dat het zoveel teweeg kan brengen. Ik heb jaren later, in mijn 30-er jaren eens naast een oude klasgenoot, (één van de grootste pesters), gewoond ... en ook toen treiterde hij als hij kon door me na te praten als ik tegen mijn hond aan het praten was in de tuin.
20-09-2017 16:46
20-09-2017 16:46 • 1 reactie • Reageer