×

Yoors


exit_to_app Inloggen

camera_alt
Afbeelding toevoegen
Worden wij gediscrimineerd?

Worden wij gediscrimineerd?


Dat is een groot woord: discriminatie. Maar steeds vaker voel ik me wel ergens gediscrimineerd of beter gezegd, ik heb een gevoel wat sterk lijkt op de gevoelens die worden getoond in films over discriminatie en buitensluiten van groepen mensen.

Maar eerst eens kijken wat van Dale zegt over discriminatie: het maken van ongeoorloofd onderscheid: rassendiscriminatie. De Overheid zegt het zo: In deze wetten staat dat iedereen in Nederland in gelijke gevallen gelijk behandeld moet worden.

Oppervlakkig bekeken is er geen sprake van discriminatie van hoogbegaafden. Ze worden gelijk behandeld, geen hoogbegaafde wordt geweerd omdat hij of zij hoogbegaafd is. Maar dat gevoel blijft er wel bij mij. Misschien is een andere manier van kijken een oplossing. Als ik de film Hysteria bekijk dan is de algemeen geaccepteerde kijk op vrouwen in die tijd niet fraai. Ze kunnen nauwelijks nadenken laat staan een gefundeerde mening hebben en klaarkomen is ook alleen iets voor mannen. Een vrouw is met regelmaat hysterisch en als je dan de clitoris stimuleert, haal je daarmee de knopen uit haar functioneren en doet ze weer normaal. Als vrouw dan want dan nog heeft ze geen intelligentie noch verantwoordelijkheidsgevoel. Dat hebben mannen..

Als ik dan de omschrijving er bij haal van discriminatie, was er toen helemaal geen sprake van discriminatie want vrouwen waren mindere wezens, geschikt voor de voortplanting, opvoeding en het huishouden. Als een vrouw dan een huis wilde kopen kon dat niet maar dat is ook logisch want dat kon ze allemaal niet bevatten en ook nog verantwoordelijk er voor zijn. Dat was een vrouw, zeg maar niet gegeven door de Schepper.

Als ik een film als Milk bekijk dan zie ik dezelfde kenmerken terugkomen. Mannen die iets seksueels hebben met ander mannen maakt ze “natuurlijk” mindere wezens. (In dezen is het grappig dat het vooral weer over mannen gaat en nauwelijks over vrouwen..) Dat je deze mannen anders behandeld in die tijd is logisch want ze waren mindere wezens, vies en zeker de Schepper had het niet zo gewild, anders konden 2 mannen bv. wel kinderen krijgen. In die tijd en vanuit die mensvisie is er ook geen sprake van discriminatie.

Wat beide voorbeelden verbindt zijn de vele onmogelijkheden die deze mensen ondervonden. Geen huis kopen, niet klaarkomen, niet trouwen, niet hand-in-hand lopen over straat, allemaal zaken die onmogelijk waren en soms nog steeds zo zijn. En ik denk dat het ondervinden van onmogelijkheden vanwege je “zijn”, de kern is van discriminatie. Je kunt niet doen wat jij het liefste wilt doen.

Een tegenargument is natuurlijk dat mensen die graag andere mensen martelen ook niet mogen doen wat ze het liefst willen doen. En daar ben ik zeker voorstander van, om dat zo te blijven vinden. Er zit dus ergens een grens of grijs gebied van groepen mensen die terecht gediscrimineerd worden en groepen mensen die onterecht gediscrimineerd worden. En dan kom ik bij het effect dat bepaald gedrag op andere mensen heeft. Een martelaar heeft een ander mens nodig om te martelen en dat vindt die andere mens meestal niet leuk. En dus is die discriminatie terecht omdat het nadeel oplevert voor een ander mens. Maar een homostel hand-in-hand zien lopen kan ook een ander irriteren.. Waar is de lijn, de grens dan? Volgens mij is het grijze gebied erg groot en we moeten er over praten, bediscussiëren in publieke debatten om te kunnen beoordelen waar en wanneer het terecht of onterecht is om iets wel of niet toe te staan. Voor mij ligt de grens daar, als het voor een ander echt onoverkomelijk is om ergens mee te leven. Dat die ander het niet kan negeren, niet de andere kant op kan kijken maar voor hem of haar een reële bedreiging vormt of aanzienlijk schaadt. Dan is het terecht dat iets niet mag.

De titelvraag is of we als hoogbegaafden worden gediscrimineerd. In het licht van het vorige zou ik zeggen van ja. Bij ons is er geen sprake dat we geen huis mogen kopen of niet hand-in-hand mogen lopen. Welke onmogelijkheden ondervinden wij dan omdat we wat anders zijn dan de rest? Ik zoek bv. al jaren naar een goede onderwijsmogelijkheid voor mijn kinderen en klanten. Niets te vinden. Ik zoek ook naar mogelijkheden om werk en hoogbegaafd-zijn te combineren. Soms is er iets mogelijk, vaak voor korte tijd, meestal zit in de uitvoering juist de onmogelijkheid. Dit verklaart ook mijn aversie tegen opmerkingen als “alles is mogelijk”. In werk, relaties of onderwijs is veel onmogelijk gebleken. Met onderhand 17 jaar ervaring durf ik dat wel te stellen. En sommigen zeggen wel eens dat dit aan mij ligt. Dat kan maar in die 17 jaar hoor ik het ook geregeld van anderen, lees ik de verhalen en oproepen voor hulp en bijstand. Zie ik de effecten van onmogelijkheden op vele fronten en in vele manieren.

Dit gezegd hebbende is natuurlijk de volgende vraag, wat nu? Een toevoeging in de grondwet dat ook hoogbegaafden niet mogen worden gediscrimineerd is ook weer zo wat. En wat verandert er dan?? We kunnen te rade gaan bij de aangehaalde groepen die wel de grondwet haalden: vrouwen en homoseksuelen. Wat deden die om hun ondervonden onmogelijkheden mogelijk te maken? Hoe kregen de vrouwen de mogelijkheid om huizen te kopen, hoe kregen de homo’s de mogelijkheid om te trouwen?

Voordat iets discriminatie heet, is er een voorspel. Een bewustwording van de onmogelijkheden die mensen ondervinden en die hen begint te irriteren. Zij willen ook die mogelijkheden want andere mensen mogen dat ook of zij ondervinden niet die onmogelijkheden als wij. Maar een voorspel is geen garantie op een happy-end. Dat ondervonden bv. de pedoseksuelen na de jaren 70/80 van de vorige eeuw. Voor mij zijn we nu bezig met dat voorspel. Er is aandacht voor onze onmogelijkheden, er is wat speciaal onderwijs, een andere kijk op hoogbegaafde werkers. De vraag is of we ons happy-end vinden of dat we blijven in onze onmogelijkheden. Mijn keuze is voor iedereen wel duidelijk.

Willem Wind




Katja Oostergetel
Gediscrimineerd. Zelfs mijn telefoon kent het woord niet
21-06-2017 09:59
21-06-2017 09:59 • Reageer
Katja Oostergetel
Ik denk dat de vraag of er sprake is van discriminatie veel te oppervlakkig belicht wordt hier. Er zijn veel meer tegenargumenten te noemen bijvoorbeeld. Het psychologie van de 'vermeend gediscrimineerde' en de eventuele dader blijft buiten beeld en ook de twee opties aan het einde zijn natuurlijk veel te beperkt voor iemand die meer mogelijkheden ziet dan alleen zwart of wit. Vrij oppervlakkig. Als ik het vraagstuk genuaceerd bekijk kom ik tot de conclusie dat er vele antwoorden mogelijk zijn. Ik kies er zelf voor me niet gedisciplineerd te voelen.
21-06-2017 09:58
21-06-2017 09:58 • 1 reactie • Reageer
Willem Wind
Goed voor jou Katja, dat je je niet gediscrimineerd voelt. Dat is ook de beste verdediging. Maar als je zoals ik je inzet voor anderen wiens gevoelens je niet kunt dirigeren, komt nogal eens de gedachte op dat wij als hoogbegaafden buitengesloten worden. We krijgen onvoldoende mogelijkheden om met ons natuurlijk en bij ons passend gedrag te vertonen in onderwijs, werk en maatschappelijk functioneren. Geïsoleerd mag je natuurlijk wel zijn wie je bent maar dan doe je ook niet mee in de maatschappij. En dat alles maakt dat ik wel vind dat we als groep en als hoogbegaafden worden gediscrimineerd.
21-06-2017 13:18
21-06-2017 13:18 • 1 reactie • Reageer