#HUNEBEDDEN : Een hunebed of dolmen is een megalithische (Oudgrieks: μέγας (megas) = groot, λίθος (lithos) = steen) grafkamer uit het neolithicum (4000-3000 v.Chr.) die bestaat uit ten minste drie maar vaak (veel) meer staande draagstenen, overdekt door een (of meer) deksteen.
Hunebedden zijn volgens de gangbare theorie resten van prehistorische grafkamers. Ze zijn echter niet te beschouwen als graven in de gewone betekenis, maar eerder als knekelhuizen. Het is niet met zekerheid te zeggen dat grafsignalisatie de oorspronkelijke functie van al deze bouwwerken is geweest. Er zijn dolmens waarvan vermoed wordt dat ze enkel als heiligdom dienstdeden.
In Nederland worden ze vooral gevonden in Drenthe, veelal op de Hondsrug. Ze zijn gebouwd tussen 3350 en 3050 v.Chr.,[1] in de meest westelijke uitloper van het territorium van de trechterbekercultuur. In totaal zijn er daar 52 hunebedden bewaard gebleven in Nederland. In bijvoorbeeld Duitsland en Denemarken zijn nog honderden te vinden.

HUNEBED bij HAVELTE (Dr.)