Een dag op het ijs (hoofdverhaal)


Vorige week had ik het over een nieuwe manier van lezen. Tijdens het lezen zou je uitstapjes kunnen maken, andere personages of invalshoeken kunnen zien. Ik vertelde erbij dat dat kon en dat ik vandaag een verhaal zou plaatsen. Bij deze! (het was een hele klus en misschien nog niet optimaal, maar het kan)

Het wordt misschien een beetje onoverzichtelijk, maar mijn uitdaging was om er een interactief geheel van te maken... Ik hoop dat het zo te volgen is.

#innovatie #schrijven

 

Een dag op het ijs.

Al dagen is het koud, niet een beetje maar heel. Verschillende sneeuwmannetjes hebben samengewerkt aan een geweldig gladde ijsvloer.

Je denkt natuurlijk dat dit wordt gedaan door de vorst (in Dutch 'vorst' stands for monarch as wel as for the cold period in wich nature is freezing). Dat klopt hoor, Ook de sneeuwmannetjes hebben een vorst. Koning noemen ze hem eigenlijk. Het is een vogelsoort een vogelsoort die je misschien wel kent. Het winterkoninkje.

Deze vogel heeft natuurlijk geweldig zicht op hoe het ijs maken vordert. Het ziet de bultjes in het ijs, het ziet de barsten en de scheuren en kan vanuit zijn of haar luchtige positie prima de bevelen geven.

Heb je ze wel eens gezien? Die sneeuwmannetjes. Let maar eens goed op wanneer je naar een meertje gaat, midden in het bos, dan zijn ze het gemakkelijkst te vinden.

Ze letten daar vaak niet goed op, heerlijk liggen ze nog te badderen in het ijskoude water wanneer de vorst ze overvalt. De vorst deelt het bevel uit aan de sneeuwmannetjes die nog wel wakker aan het werk zijn. Vriezen moeten ze! Met hun handen als takken en de bezem er soms nog in, poetsen ze het ijs en de sneeuw het water op. Steeds verder, steeds harder en gladder.

Tja, wanneer je dan aan de kant ligt te dobberen, dan kan je overvallen worden door het ijs dat tegen je lijf wordt aangeveegd. Natuurlijk proberen ze te ontsnappen. De ene keer door zich te proberen vast te grijpen aan een laaghangende tak, de andere keer door met moeite op het ijs te kruipen.

Maar, wanneer dat ze niet is gelukt wanneer de dag aanbreekt, dan moeten ze stil blijven liggen. Niemand, nee echt niemand mag weten dat hier een sneeuwmannetje aan het werk is geweest.

Op deze manier vriezen ze vast en raken in een heerlijke winterslaap. Vredig liggen ze erbij, wachtend tot de dooi intreedt en ze weer vrij zijn. Vrij, om zo snel mogelijk te verdwijnen in het bos, of gewoon onder water.

Ja, ook in het water, aan de onderkant van het ijs zijn ze soms te vinden. De meesten dus in een diepe slaap maar niet allemaal. Je hebt ook de dames, behorend bij onze sneeuwmannetjes. Deze dames, de zogenaamde sneeuwmeerminnen, die zorgen ervoor dat het ijs ook aan de onderzijde kan groeien. Vaak zijn ze blij met de verloren sneeuwmannetjes die onder water, in een diepe slaap gedompeld, bij ze komen.

Zo kunnen ze ook kleintjes krijgen. Zoek maar eens in die mooie ijsvloer. Soms kun je ze vinden. Prachtige bellen. Nu nog vast in het ijs. Maar ook daar zal de dooi verlossend werken. Straks, Wanneer de sneeuw verdwenen is, de dooi is ingezet, dan begint de grote trek.


Oh ja, ik was aan het vertellen over de trek van de sneeuwmannetjes...

Jullie denken misschien dat het hier gaat om de trek die al die dieren in winterslaap moeten hebben na maanden niets te hebben gegeten, maar niets is minder waar. Het gaat om de trek naar koude gronden. Het noorden en in sommige gevallen het uiterste zuiden. Pure koude is daar heer en meester. Hier zijn het niet de winterkoninkjes die de dienst uitmaken.

Nee, hier heerst een andere vorst. Dit is waar onze Luchtbellen volgroeien, tot echte sneeuwmannetjes. Over die luchtbellen zal ik ook nog vertellen, maar dat doe ik weer ergens anders: Voordat het zover is, moeten de sneeuwmannetjes in wording verschillende tests doorstaan... Een daarvan is de vlokkentest.

Link naar uitstapje sneeuwmannetjes.

Mijn eigen invulling van deze test (ook een link)

Wil je graag meer beelden zien van dit fenomeen? Hier kan dat! (ja, Elles heeft vast niet in de gaten gehad waar ze foto's van maakte) en zelf had ik er ook een paar, die vind je hier

(onder de afbeeldingen gaat het verhaal verder)

innovatie

Met een QR code scanner kan je deze luisterverhalen horen.

(de nieuwere telefoons doen dit automatisch wanneer je de camera er op richt, voor oudere telefoontjes: in de app- store of in de google play store kun je deze scanners ook vinden)


Er zijn natuurlijk nog meer testen die moeten worden gedaan... Ik heb er nog eentje gevonden: De kracht test!. Dit is de Engelse versie waarbinnen ik probeer om met dezelfde taalinvulling het verhaal te vertellen. (in het Engels ben ik hier wat minder sterk in, dus ik hoop dat ik het goed doe)



innovatie

Met een QR code scanner kan je deze luisterverhalen horen.

(de nieuwere telefoons doen dit automatisch wanneer je de camera er op richt, voor oudere telefoontjes: in de app- store of in de google play store kun je deze scanners ook vinden)


Hier dan voor de Nederlanders, ja de Engelse is geen echte vertaling van deze maar zo heeft wel iedereen een indruk! Een andere test die ik ook had gevonden: De krachttest!

Nu terug naar onze vorst op de beide polen!

Geen koninklijke naam, gewoon verschrikkelijke sneeuwman! Waarom? Nou ja, hij is groot, heel groot! Ijsberen rennen voor hem weg! (op de Noordpool dan, de plek waar hij het meeste is) En wanneer mensen dit zien gebeuren zijn ze nogal snel onder de indruk. Vandaar dus verschrikkelijk. Maar het is gewoon een enorme goedzak. Alleen te koud, te cool, of zelfs te chill om in de buurt te komen. De laatste jaren heeft onze verschrikkelijke sneeuwman zich weinig laten zien. Hij is zelfs even ondergedompeld geweest om zelf in een heerlijke slaap te geraken.


Toch heeft hij, juist dit jaar een nieuwe start gemaakt. Hij is op zoek naar zijn koningin. Een echte ijskoningin. En, dat laatste is de reden dat hij ook het internet heeft gevonden. Ergens hier op Yoors schijnt een dergelijke dame te vinden te zijn. Ook superchill! Ze schijnt zelfs kleding te laten ontwerpen door de creme de la creme binnen de modewereld. Onze sneeuwman vraagt zich af of ze misschien bezig is om hem, ja juist hem het hof te willen maken.

Misschien dat jullie het een beetje gevolgd hebben? Die mode ontwerpwedstrijd hier op Yoors? Geweldige creaties zijn ontstaan! Echt een ijskoningin waardig. Wat denken jullie? Zou ze het weten? Van die sneeuwman?


Zelf denk ik van wel. Er is niet veel dat aan haar aandacht ontglipt.

Hieronder kun je een aantal van de mooiste creaties zien ( @Dana  ik ben maar zo brutaal geweest))

Daaronder lees je weer lekker verder!

Vervolg hoofdverhaal

Ja, tot nu toe heb ik jullie alleen maar meegenomen in het leven van een sneeuwmannetje. Maar is dat dan alles? Is er niet echt een verhaal?

Ja, dat is er dus wel. Een ongewoon spanend verhaal.

Misschien heb je het zelfs zien gebeuren, een keer op het ijs. Maar deze keer was wel heel speciaal!


Het meer was volledig dichtgevroren. Een vlakte van ijs. Mensen waren uitzinnig van plezier. Ze konden glijden, schaatsen, spelen op het water en niemand maakte zich zorgen over de kracht van het ijs. Toch was hier iets niet in orde!


Er waren belletjes, je weet wel, toekomstige sneeuwmannetjes, ze zaten nu nog vast in het ijs. Maar de eerste test was al gedaan. Goed doorstaan ook door de meesten. Maar er was één belletje dat het maar niet voor elkaar kreeg. Geen vlokken! Alleen maar losse stukjes ijs. Kleine pegeltjes meer niet. Dit ene ongeboren sneeuwmannetje, werd boos, kwaad bijna en bij het starten van de volgende test, de krachttest had dit belletje zijn krachten niet goed meer onder controle. Hij begon als een dolle ijs te vormen.


Teveel ijs, veel teveel ijs! Het winterkoninkje kwam in volle vaart naar de plek des onheils. Het zou knappen, het zou barsten! Dit kan niet goed gaan! Fluitend, twitterend, piepend fladderde ons koninkje boven de plek. Onder het ijs had zich al een groepje sneeuwmeerminnen gevormd. Even geen tijd voor sneeuwmeerbeminnen, ook de ondergedompelde sneeuwmannetjes waren wakker. Dit kon niet goed gaan.


Ptsjinngngngn! Een zingend geluid klonk over de vlakte. Een nare knak er achteraan. De meeste mensen trokken zich hier totaal niets van aan. Ijs hoort te werken. Dat geluid hoort er gewoon bij. Maar onder het oppervlak waren duizenden belletjes, sneeuwmannen en sneeuwmeerminnen als een tierelier aan het werk om te zorgen dat het ijs overal dezelfde dikte hield. Vissen kwamen al in het nauw, de ruimte werd klein daar beneden!

Eén luchtbelletje en alles was ontregeld! Het ijs schoot, kraakte, het winterkoninkje was volslagen in paniek. Straks knapt het! Of, nog erger, straks is er echt geen ruimte meer voor het leven onder water. De spanning was enorm!

En toen schoot het winterkoninkje iets te binnen. Mensen! Dat zijn onbezonnen, onbehouwen, domme wezens, ze maken graag dingen stuk, ze genieten alleen voor zichzelf zonder rekening te houden met anderen!


Dat kon hij gebruiken!

Het winterkoninkje floot een vrolijk deuntje, fladderde op de mensen af en daar begon het al, de eerste vingers wezen al zijn kant op!

Een paar telefoontjes kwam tevoorschijn en er werden foto’s gemaakt.

Ze kwamen achter hem aan!


Natuurlijk was het risicovol maar hij zou het proberen. Een grote groep mensen was in aantocht. Ons koninkje vloog nu rustig aan om de mensen niet te verliezen, richting het luchtbelletje. En daar, daar ging het simpelweg op het ijs zitten. Wachten.

Takken werden al naar hem gegooid. Het ijs brak niet. Teveel mensen op een kluit. Het ijs brak niet. En dan, op het moment dat de eerste mensen hem bijna konden pakken, schiet hij weg. Tussen graaiende handen, gapende monden en gooiende kinderen door.

Een paar verwonderde blikken kijken naar het ijs waar hij zojuist nog zat. Een grote luchtbel is duidelijk zichtbaar onder het oppervlak. Een luchtbel die geweldige ijspegels van zich af aan het schieten is.


Het winterkoninkje had gelijk. Mensen zijn dom, oerstom eigenlijk. Maar nu, nu was het de redding van iedereen.

Deze domme groep mensen begon te hakken, schaatsen gingen het ijs in, vele foto’s werden gemaakt. En niet veel later stond een van die kerels met een grote klomp ijs in zijn handen. Onder hem werd door sneeuwmannetjes en sneeuwmeerminnen het gat gedicht.

Een klomp ijs met een luchtbel, ijspegels staken naar buiten en het smolt. Langzaam in de handen van deze ene stommeling. 


Het ijs was gered.

(ik had ook nog een afgeschermde facebook pagina in het leven geroepen, maar dat gaat toch qua onderhoud even iets te ver)


Oh jongens, ik heb nieuws, ik heb de geboortevelden gevonden! Hier lees je er meer over!


En wanneer je van de winterse sferen geen genoeg kunt krijgen... @Adriana schreef er een gedicht over. Hier kan je het lezen. 

(should translation not work the way it should: Adriana wrote a poem about the winter, I really love it the link is above this sentence





26 comments