Durf ik de sprong te wagen?


Af en aan komt het uiteindelijk toch weer terug. Het idee dat ik meer kan met mijn diploma dan lesgeven op een school. Het idee dat ik best een eigen onderneming kan starten en kan kijken hoe het loopt, maar het risico dat het fout gaat, houdt me constant tegen. Waarom zou ik mijn zekerheid opgeven voor iets wat onzeker is?

Dit jaar werk ik drie dagen binnen het onderwijs. Dat is voor mij genoeg om van rond te komen en zélfs aan het einde van de maand nog een klein zakcentje over te houden. Volgend jaar zou het echter zomaar anders kunnen zijn. Ik neem namelijk een gok, waarvan ik niet weet hoe het uit zal pakken. Heel misschien kan ik namelijk aan de slag op een school waar ik al eerder gewerkt heb. Het gaat dan om twee dagen in totaal, wat me minder geld oplevert (natuurlijk) dan nu. Het is alleen nog lang niet zeker of ik het inderdaad wel ga worden, maar dit keer ga ik erop wachten.

Met die twee dagen kan ik echter niet meer rondkomen. Ik heb dan net te weinig om alleen te kunnen blijven wonen. Mijn vriend en ik zijn plannen aan het maken om samen te gaan wonen, zodat het financieel ook makkelijker behappen is en tevens woont hij dichter bij die school dan ik. Slechts twee dagen werken kan ik echter niet. Dat is me te weinig en dan zit ik veel te veel stil, dus ik begon te bedenken wat ik daarnaast nog zou kunnen doen. En daar werd het me ineens voor mijn voeten geworpen!

Mijn vriend vertelde over wat de moeder van een meisje dat hij bijles geeft, had gezegd. Laat dat nu precies overeen komen met het idee dat ik al had voor mijn eigen zaak. Er is dus werkelijk vraag naar wat ik een paar jaar geleden bedacht tijdens de opleiding en waar ik het afgelopen jaar meerdere malen aan gedacht heb. Nu laat het me niet meer los.

Het starten van een eenmanszaak is vrij simpel en een KvK-nummer kost niet zoveel, maar dan de rest... Ik heb een website nodig, moet materiaal ontwikkelen en ik moet zelf de boekhouding gaan doen. Dat is waar ik het meest tegenop zie. Kan ik dat wel? Nog nooit gedaan, nog nooit geprobeerd zelfs, want van cijfers word ik gek. En toch lijkt het me allemaal niet zo vervelend meer. Naast mijn twee dagen werk van volgend jaar is het ook nog eens prima te behappen (denk ik). Dus waarom zou ik het niet doen?

Met die instelling ben ik vandaag begonnen aan mijn ondernemersplan. Een vriend van mij, die begin dit jaar zijn eigen eenmanszaak is gestart, vertelde dat ik niet een heel plan hoef te maken, maar ik wil alles goed op papier hebben. Dat is een voorwaarde voor mezelf. Ik moet een duidelijk doel hebben, ik moet voor mezelf weten wat ik aan ga bieden en wat ik daar financieel van verwacht. Alles moet tot in de puntjes uitgezocht zijn voor ik mijn KvK-nummer aan ga vragen.

Ik ben benieuwd of ik volgend schooljaar start met niet alleen een (oude) nieuwe baan, maar ook een nieuwe eenmanszaak.