Is schrijversblok altijd vaag? Z

Is schrijversblok altijd vaag?

Invloed schrijversblok op gevoel 

3* 140w reactie op Lilith Rose i.k.v. Schrijfopdracht-D

schrijversblok

Een schrijversblok is voor een schrijver altijd een blok aan het been. Het voelt dan alsof je je als schrijver in de nacht van je carrière bevindt. En voor geen enkel mens is dat een plezierige ervaring. Immers, het is altijd fijner om in de lente of de zomer van je schrijversseizoen te zitten dan in de herfst of de winter.


Toch is enige verheldering beslist op zijn plaats, want deze foto opent wellicht nieuwe perspectieven. Een andere kijk op het leven door middel van een kort schrijfsel over het gevoel dat je bekruipt. En dan wordt het denk ik uiteindelijk toch een stukje minder vaag dan het zich oorspronkelijk liet aanzien.

Dat is wat @Lilith Rose ons in woord en beeld maar wat graag – en toch ook een beetje tegen wil en dank - aantoont.

Vaagheid en het schrijversblok 

Waarom heb ik het hier over ‘vaag’? Omdat de vaagheid op de achtergrond van de tweede foto de hoofdrol speelt. En deze foto is de basis voor een recente schrijfopdracht, die diezelfde Lilith Rose voor ons bedacht.

Laat ik het zo zeggen: de vage achtergrond hiervan is een middel om tot het doel van deze korte blog te komen. Te weten: het antwoord op de vraag ‘Is een schrijversblok altijd vaag?’.

Ergens in een kamertje in je gedachten kan zoiets natuurlijk altijd opdoemen. Toch waag ik het erop te stellen dat het antwoord nee is. Immers, de woorden kunnen je in een fase als dit midden in de nacht ineens helder voor de geest komen. En dan doen ze hun best zo snel mogelijk het licht te zien. Het is zeg maar een kwestie van groei.

schrijversblok

Groei over schrijversblok heen 

schrijversblok

Groeien is ook de titel van een van mijn gedichten. De basis was niet zozeer een schrijversblok, als wel een mentale blok. Het was een moment dat die psychische blokkade werd opgeheven. Een dag als basis voor de rest van mijn leven. In elk geval in een aantal opzichten.

Midden in de zoektocht naar mezelf vond ik ineens iemand die ik eigenlijk nog helemaal niet kende. Het was iemand die verstopt zat achter een enorme lading maskers en muren. Iemand die jarenlang in de nacht van het leven had doorgebracht, maar nu een onvergetelijke ervaring kreeg. En daar opende zich een bijzondere weg, waarlangs ook het schrijven zich bewoog.

Ooit was het allemaal kommer en kwel, maar nu vond ik iemand die ikzelf was. Groeien is een schitterend deel van het leven, besef ik mij nu.

 

Het kernwoord in de @140woorden uitdaging van deze maand is midzomernacht. Dat is ditmaal in elk van de drie alinea’s van dit verhaal verwerkt.

Een verhaal dat is geinspireerd door twee recente bijdragen van @Lilith Rose, die ook voor twee afbeeldingen heeft gezorgd!

schrijversblok
schrijversblok

Wil je ook meeschrijven of reageren,
maar ben je nog geen lid van Yoors?

Share
DM

4 comments