Lief dagboek


25 november 2016

Ja dat was het dan voor me. Again... Weer opgenomen op de psychiatrische gesloten afdeling. Deze dag was ik aangekomen op de afdeling. Het was niet bepaald spannend want het was niet mijn 1e keer dat ik opgenomen werd.

26 november 2016

Ik schreef bijna dagelijks in een dagboek zodat ik toch wat te doen had. Dit is wat ik schreef:

De eerste dag op de afdeling ging wel redelijk, maar 1 ding waar ik niet tegen kan is dat ze me een ander merk medicatie gaven. Wel natuurlijk nog hetzelfde medicijn maar niet hetzelfde merk. Ik voelde me er erg paniekerig om, want een ander merk betekend ook andere bijwerkingen... Ik zit vrij veel op mijn kamer en nu zit ik even bij de tv. Hopen dat ik straks nog even naar buiten mag onder begeleiding. Mijn kamer zit op de ZIZ (zeer intensieve zorg) vrijwel prikkelvrij dus ik heb haast geen last van prikkels. Werd vannacht wakker om 04:00. Naja, net mijn haren gedaan en nu Southpark kijken. Voel me leeg en eenzaam. Vanochtend maakte ik een verwarde indruk en gister avond ook. Veel last van ´wanen´ (ik haat dit woord want dan voel ik me gek)

30 november 2016

Voor mijn gevoel zag ik er heel slecht uit, het ging die dag ook heel slecht. Deze dag heb ik 2x op 1 dag in het voorportaal gezeten (prikkelvrije ruimte voor de isoleer). Ik kon mijn woede daarin kwijt. Het was angstig om achter deuren te zitten die op slot gaan. Totaal afgezonderd. Een camera hield je constant in de gaten, uhh ik voelde me zo bekeken.

1 december 2016

Dit schreef ik die dag:

Gek zijn betekend niet dat je gebroken bent of een geheim verbergt. Het is jou of mij zijn maar dan VERGROOT...

2 december 2016

Dikke duim voor deze dame die dit schrijft!! Deze dag mocht ik voor het eerst weer zelfstandig naar buiten, toch wel een klein lichtpuntje in mijn duisternis toch? Ik heb nog vaak in het voorportaal gezeten ik denk wel 7 keer, maar het hielp wel. Alleen het idee van die gesloten deuren vind ik nog steeds niet fijn...

13 december 2016

Jaja, we springen ineens 11 dagen verder. Er was veel gebeurt in die 11 dagen. Ik deed die dag een vreugdedansje, ik was al 1 week voorportaal vrij!! Niks gedwongen shit, gewoon alles doen vanuit mezelf. Afgelopen week was het zo goed gegaan volgens mijn persoonlijke begeleiders, dat ik die dag weer terug naar huis mocht!! BAMM, deze Beau kreeg dat lekker voor elkaar. Ik keek er erg naar uit om weer naar huis te gaan, eindelijk mijn vriendin weer zien. Ik heb veel gezien en veel meegemaakt. Veel meegekregen wat ik liever niet mee had willen krijgen.

19 januari 2017

Vandaag de dag dat ik al langer dan 1 maand thuis ben. Joepie! Het gaat momenteel weer niet zo top, eigenlijk nog slechter dan voor mijn opname. Maar hey, ik was nog niet van plan te stoppen met vechten. Ik krijg binnenkort traumaverwerking zodat ik vanuit de kern van het probleem kan werken. Ik heb 1 heel belangrijk ding geleerd: ik ben niet het probleem, en mijn problemen zijn serieus en niet verzonnen.

Dus, als je dit leest en je kampt zelf ook met problemen uit je verleden: jij bent niet het probleem. Probeer te genieten van elke dag.

Groetjes, Beau