The World of Alvergar: Chapter 1


The world of alvergar:
Chapter 1
The Storm awakens

#iwantthisbooster #shortstory #samenwerking#fantasystories 

Korte Uitleg:

Het verhaal van de "Wereld van Alvergar" is een interactief verhaal dat gemaakt wordt samen met iedereen op Yoors!
In dit verhaal brengen wij deze wereld tot leven door veel verschillende karakters, plaatsen en gebeurtenissen toe te voegen.
Het speelt zich af in een fantasierijk middeleeuwen waar allerlei avontuurlijke verhalen in afspelen. En het mooiste is dat JIJ kan helpen!

Om zo een wereld te maken ben ik zelf al veel aan het nadenken maar hoor ook graag van jullie, de mensen/schrijvers/lezers wat jullie hieraan toe te voegen hebben.
Dus laten we dit samen opbouwen en onze creativiteit er op los laten!!

iwantthisbooster

Wat vooraf ging...

We hebben in de voorgaande blogs al een hoop karakters toegevoegd aan de wereld. (Hier zal ik later nog meer over gaan schrijven.) Zo hebben we onze hoofdpersonage Flint en het dorp waar hij inwoont al mooi omschreven.

Ook hebben we een start voor het verhaal, namelijk de storm! Dus voor nu vond ik het een mooie tijd om een begin te maken aan Chapter 1 van het verhaal en ECHT even iets te schrijven over het avontuur van Flint.

Graag hoor ik tips en feedback over mijn schrijven van het volgende verhaal. Ik ben gewend voor het schrijven van scripts en dit gaat toch momenteel meer lijken om een verhaal vanuit een boek. Hier heb ik dus persoonlijk geen ervaring mee... MAAR JULLIE VAST WEL! 😁

Dus geef zeker tips en feedback op het verhaal en voeg wat toe wanneer je iets weet!

Chapter 1: The Storm Awakens

Het is een mooie dag in Emmenfield. Het mooie dorp dat ontstaan is vanuit kaashandel en ook de gebouwen van kaas zijn. Het is een rustige dag voor de Kaas Smith en zijn zoon "Flint Smithson". De Smith is bezig met een grote kaas hammer te maken, dit maakt hij voor de familie Emmental, De rijkste familie van het dorp. Hun hebben Emmenfield opgebouwd over de generaties heen en hebben nu complete controle over de kaasmarkt. Hierdoor is er ook rivaliteit en criminaliteit ontstaan. Doordat de familie Emmental alleen nog bezig is met het profiteren en hun eigen familie in de macht te houden. Worden er in het geheim kleine groepen gevormd om hun te stoppen.

Flint zit naast zijn vader en kijkt nog even naar een oud portret van zijn familie toen hij klein was. Hier staat zijn moeder nog op als een jonge vrouw naast zijn vader. Flint was toen nog een kleine jongen met 2 grote tanden. Zijn vader vraagt aan hem of hij de hammer kan wegbrengen. Dus Flint steekt de foto weg in zijn tas en pakt de hammer aan die verpakt is in een mooi stuk stof.

Zijn vader zwaait hem uit terwijl hij nog een hap neemt van een blok kaas. Flint loopt over de markt van Emmenfield naar het grote huis van de familie Emmental. Hij wordt gestopt door een wat vreemd personage. Het is een geitachtig persoon van de familie Chévre, genaamd Gar. Hij verteld over de rivaliteit van de families Chévre en Emmental. Deze families zijn al jaren in gevecht, nu meer in geheim dan voorheen. En als hij de hammer brengt naar de familie, dat dit het einde zal zijn van het normale leven in het dorp. Flint besluit om dit te negeren en loopt verder. Op Suggestie van @Janne Marthies  is deze rivaliteit ontstaan.

iwantthisbooster
iwantthisbooster

Aangekomen bij het grote huis van de Emmental Familie. Klopt hij aan de deur met de grote deurklopper. Dit ziet eruit als een mooi gouden ring in een koeien mond. Na een tijdje wachten gaat de grote deur langzaam open en heeft een zwaar schuivend geluid. Degene die open doet is niet de dienaar zoals normaal. Het is deze keer niemand anders dan "Rowdy Emmental".

Rowdy is een koei-achtige jongen met de leeftijd van Flint. Ze kennen elkaar als sinds dat ze klein zijn en ze willen altijd beter zijn dan de ander. Flint is wat verbaast maar geeft langzaam de verpakte hammer. Rowdy vraagt: "Heb jij met iemand gepraat voordat je hier kwam? " Uit Flint zijn verbazing knikt hij nee. Rowdy zegt wat geheimzinnig: "Mooi, want niemand mag weten dat ik deze heb tot ik klaar ben. Jouw vader weet dat ook. Gelukkig heb ik hem een verassing gestuurd om zeker te zijn dat hij niks zegt!" Flint kijkt wat op van schrik, Rowdy lacht en doet de deur toe. Flint rent snel naar zijn huis.

Aangekomen bij zijn huis, ziet hij zijn vader zitten met een kopje warme thee. Naast hem zit ene wat vreemde man maar ook hij lijkt rustig te zitten. Flint loopt naar hun toe zijn de man introduceert zichzelf als "Albus Blaze, de tovenaar van Emmenfield." (Dit was een suggestie van @Paula Martins ) Flint herkend dit persoon niet uit zijn dorp en toch woont hij hier al heel zijn leven. Iets lijkt hier niet te kloppen. Na een kort gesprek tussen hun verteld de vader van Flint dat Albus hier is om te helpen het dorp weer meer leven te geven. Op dit moment komt Gar aan gerent. Roepend naar Flint dat hij de hammer niet had moeten geven en dat hij deze terug moet halen. Gar pakt aan de kraag van Flint vast een in een soort angst schud hij hem heen en weer.

Uit het niets verbrand Gar, de tovenaar Albus heeft een vuurbal naar Gar geschoten en zegt: "Hij wist te veel." Flint staat bevoreren en weet niet wat hem overkomt. Zijn jeugd rival Rowdy die een Hammer heeft waar hij iets mee van plan is en vervolgens deze tovenaar naar zijn vader heeft gestuurd dat zojuist Gar heeft neergehaald. De Smith pakt een zwaard en hammer en roept. "Wat gebeurt hier!" Albus reageert: "Er gaat hier veel veranderen en ik zorg ervoor dat niemand het in de weg gaat zitten." Flint kijkt naar zijn vader die in volle woede wilt vechten. De Smith zegt: "Als daar het moorden van mensen in Emmenfield bijzit, dan ga ik daar voor in de weg staan!" Hij rent op de tovenaar af en slaat de vuurballen aan de kant dit hij afschiet. Net voordat hij een slag wilt doen voor de tovenaar te slaan komt er EEN HARDE KNAL! De lucht wordt donker en in de verte ontstaat er een donkere wolk. Flint en zijn vader kijken om naar wat er gebeurt, op dit moment sluipt Albus weg. Er is een storm ontstaan in de verte, De vader legt zijn wapens neer en pakt Flint vast. Flint kijkt op naar zijn vader, nog steeds niet wetende wat er precies allemaal gebeurt. Zijn vader zegt, "Het is tijd, de storm is ontwaakt en jij bent de enigste die dit kan stoppen."

Het einde van Chapter 1? Meer komt er nog aan...

Vragen voor de volgende Blog:

- Wie komt Flint tegen op zijn avontuur?
- Wat wordt de tweede lokatie van dit avontuur?
- Wat gaat Rowdy Emmental doen met de Kaas Hammer?

Hierbij hoop ik zeker weer dat ik jullie interesse heb kunnen opwekken. Het verhaal komt nu al ECHT tot leven!
De volgende blog gaan we meer over de karakters schrijven.
Ik heb er in ieder geval al een goed gevoel over!

Let's make a new adventure! Groetjes - Marc

Comment and receive 25 YP 25
I'm new to Yoors
#iamnewhere Hello friends, glad my name is Camila (my friends call me Camí) I am 22 years old and I am Lcda. in Business Administration, I am from Argentina, I met Yoors through my brother, he told me that it was a great and very pleasant platform to make good friends, get inspired, discuss good topics or just hang out. I hope to find on yoors a nice platform as my brother describes it and make great friends.
Comment and receive 50 YP 50
Requiem: Chapter 5
- Just in time Stephen March could save himself from a certain death with a lateral leap. The bright red glider drilled into the window of ' Redstone & Son ', a branch of a Western electronics company that had gained a foothold in the New World. One of the first groups to have won this authorization after the Second Cold War. The reinforced windows of the electronics store were no match for the kinetic forces of the runaway vehicle. The window glass splits into countless small pieces. At the last moment, Stephen had seen the murder vehicle rushing at him in the light of the window window. His rapid reaction, an instinctive reflex at the moment itself - was happiness or perhaps the result of his daily workout - had given him that small chance and saved his life. Because most of the pieces of glass had been broken up by the movement of the glider inside the shop space, March had not suffered any serious cuts. His pants and vest were torn and smeared by the fall, and his left leg was a little worse planed by the unsoft contact with the concrete, but the rest was not easy.. While he was still recovering from the first shock, he heard above the panicked screams of the pedestrians who witnessed the event, from the store a metallic scraping. To his great surprise, he saw the red carlide moving out of the storefront and turning to him. Stephen frowned amazed the eyebrows. Apparently, that killing machine was targeting him. This wasn't a coincidence, not an ordinary accident.. His hunch shouted at him a single word: “Run!’. He took the first street on the right at a delirious pace, almost slipping he could just avoid a pedestrian who was angry behind him. A second later he heard a bons accompanied by a creepy scraping sound. Stephen looked backwards and saw the unfortunate passerby crushed by the chasing autobot slipping along the wall in a blood-red pattern. The fear knocked him in the throat, the adrenaline made him run even faster. He thought the Metro, I should get it.. There, the runaway computer car wouldn't be able to follow him. He jumped up the stairs with two steps at the same time that would lead him to the main street via a few inland roads and also to the entrance of the underground train network. Whenever he reached the end of one of those roads, he heard the murderous vehicle approaching and blowing his neck like a hot breath. He walked even faster, and it seemed like he was given wings because of the fear that drove him. Eventually he came into the street where the entrance to the Metro was. He saw it as a redeeming mouth that would swallow it up. Another ten meters. With his last breath he squeezed out one last sprint. With a tiger jump, he plunged forward down the stairs and hurtfully rolled to the bottom of the entrance, where he hoped to be safe from the murderous autobot. Stephen felt vomited. It was a miracle, but apparently he didn't break anything at first sight, even though he was in pain everywhere. He crawled stumbling and leaning against a pillar again upright. The red monster remained hovering in front of the entrance to the Metro for a while and then disappeared out of sight.. People looked at him with fear, and many walked around him in a wide bow.. In the light of a window of a train he saw the reason. He just looked like a wreck. In the toilet of the underground, he tried to decent his clothes some and take up the worst damage. All in all, it turned out to be too easy. All his muscles were stiff due to the intense effort but nothing felt broken to. He bled from a number of small wounds to the elbows and hands. The abrasions on his leg did not look really life-threatening, although it had to be taken care of professionally. Stephen should see a doctor as soon as possible for a skilled patch. Now he no longer looked like a diplomat Stephen March, but more like a clochard who had walked into the wall several times in his alcoholic haze... or perhaps fell down the stairs of the Metro. His first idea was to tell the police everything and file a complaint against strangers. Only then did he realize that he had not seen a license plate number on his murderous stalker. In the New World all gliders or autobots were numbered on the bottom, the doors and the top of the vehicles. So one could immediately see or find out which city or area they came from. In addition, the windows were darkened so that he could not disclose the face of the driver or occupants. weird! He would wait a while to visit the police. His sixth sense told him that he might do more harm than good with that.. After an hour on the emergency service of the nearest hospital, he was given the necessary iodine tincture, special adhesive plasters containing an antibiotic and gauze dressing - and what was especially important - a strong painkiller. His leg was not broken, but still hit worse than he had previously suspected. Stephen told the doctor on duty that he had fallen from the stairs of the subway entrance due to a misstep and sustained those injuries. Even if that was only half the truth, it wasn't a lie. It sounded really convincing how Stephen brought it, but this explanation also avoided any annoying questions from the doctor on duty or a mandatory visit to the law services. Stephen March didn't get high on the Security Service right now, especially after the unsolved murder of his half-sister Suzy. The idea of walking a block and a little more at Redstone & Son to inquire, he also rejected. Maybe any witnesses recognized him while the police were still there investigating the case. What intrigued him most of all was the reason behind this unexpected attack on his person. Why was he attacked, hunted like a wild animal, eventually he was also nearly killed? What was the point, what was behind this, was this connected to Suzy's murder?? All the questions haunted in his head. He felt hunted and anxious and looked around as he sought his way back. When he was back at his apartment, he first poured himself a good whiskey.. He knew that it was not wise to mix medicines and alcohol, but this was an exception to the rule. His hand was still shaking slightly when the golden moisture was poured into the crystal glass. He took a big sip of Chivas Regal. Stephen felt the fluid that immediately warmed him a way to his stomach, which now settled some. Stephen let the last hours before his mind's eye pass. After the identification with Suzy's personal items he had received from Mr. Huang, he went for a walk in the shopping streets of Sanctuary. Getting his feelings back under control after the psychological thump he got in the morgue. Then suddenly the red homicide vehicle that showed up at him? Stephen put the rest of his whiskey glass aside and poured out the contents of the canary yellow plastic bag with his sister's personal belongings, whom he miraculously could have saved during all those struggles of the last few hours, onto the table. There were the usual things that are usually found in the possessions of a woman. First of all, her torn and bloody garments, which he laid apart with due respect and a great piece of dismay. Another example of the lack of sympathy from the New World police forces. In the pocket there was also a torn handbag, a broken lip gloss, a key ring, a hairbrush that had also suffered under the trap, a crushed pack of started paper wipes and a wallet with some banknotes in it, some pictures, but all her credit cards were missing or withheld by the Security Service. Scattered, he was messing around in all the boxes of her wallet when he found between two pictures in a note pleated in two. March immediately recognized Suzy Chang's beautiful female handwriting. There was only one word on it and a number: “Passage 6.”. It didn't tell him anything. That couldn't be the note Captain Vastai was talking about. The conscious note that referred to him? The key ring of four keys he weighed equally predominantly in his palm. He immediately recognized the blue rectangles key of an autobot. Number SW280387. Nothing was referring to that Passage 6. One of the other three keys must have been from Suzy's apartment since the name was printed in the key bar of the residence where she was staying: ' Pinewood House Asurai ’. A number was printed on the tip of the bar: 837. As he already knew, this referred to the eighth floor apartment 37. The other two were still a mystery to him. A mystery that he would certainly try to solve. He wouldn't ask the police what those keys were for.. By the way, if they had been of some interest, he probably wouldn't have gotten it.. Maybe today he took a walk to Pinewood House Asurai. Stephen changed and took the elevator to the underground garage with a painful grimace on his face in his own autobot and entered the address of the residence. The speech recognition program looked this up in its internal memory, started the almost silent drive system and the vehicle automatically slipped into the traffic jam of the pre-programmed route. Stephen leaned weary backwards in the seat and waited with his eyes closed for him to reach his destination.. copyright Rudi J.P. Lejaeghere Requiem: Chapter 4 or 6 - Requiem: Chapter 4 - Requiem: Chapter 6 -



450 comments