This is what we do (with picknickproof paleo recipes)

Wie liever in het Nederlands leest, nodig ik graag uit om naar beneden te scrollen tot aan het roze gedeelte.

As always, for the recipes, scroll down to the bottom of the yellow section.

You’ve met D. You’ve met our dogs. Maybe I should tell you a bit more about how we came to have so many. You see, it was my parents’ fault to begin with. They bred Belgian Shepherds when I was younger. I grew up with a house full of dogs, and loved it. I probably began my first career, assistant canine midwife, when I was about 8. I started training with them when I was 12 years old, first obedience, and then rolled into dog agility when I was 16. When D met me, he had one cat. His dad kept a German shepherd when D was a child, and that was as far as the poor man’s experience with dogs went. I already had Henna and Liam then. When D met Liam, it’s safe to say that was a bit of a shock. Introducing the two men in my life to one another, was the ultimate “new boyfriend test,” and Liam didn’t always make things easy for D. Luckily, they learned to see eye to eye, and have been the best of friends ever since.

I’ve been training dog agility for about 16 years, started competing with a leisurely, happy go lucky sort of attitude about 14 years ago, and about 9 years ago, if I’m not mistaken, I became an instructor. I’ve trained about 6 agility dogs, with varying succes (but as long as we have fun, who cares?) and D learned about dog agility through me. He went along to a small practice trial at the start of the season, and ended up being more nervous and competitive (as a spectator) than me (as a participant) and I thought it was hilarious. He then came to see me at training, and ran “a few rounds with Henna to give this thing a try,” but soon progressed to “learning to run” with my Mum’s foolproof, beautiful Early (who is Kate’s grandmother, by the way) and then started running with Early’s granddaughter (and Kate’s older sister) Cayenne. They’ve been competing for two seasons now, and could be doing worse. Between the two of us, D is now the fanatic. It’s still hilarious, except when his trial nerves end up grating on mine.


Together, we spend a considerable amount of time doing dog agility. Below, you can see a video of me and Early, when we were both much, much younger.

We train all year, and compete in the spring and summer. Competitions are spent outside, and last all day. This means we have weekly picknicks (that I spend a lot of time preparing). D, who can pretty much eat anything without it bothering him, doesn’t worry about it too much, and can stop at any food truck he sees. I can’t do this without getting headaches, but I’ve gotten quite good at making portable paleo meals. Most of my meals stick to the template of a Whole 30 meal. This means a modest portion of protein (about as big as the palm of my hand), a portion of healthy fat, and the rest of the plate is filled with vegetables (and possibly fruit). This keeps me sustained for long periods of time without getting hungry, and without loss of energy. Listed below are some of my favourite portable meals, and even for people who do not stick to a paleo or grain free diet, they are a nice alternative to the ever present, undeniably Belgian sandwiches.

Ready for some recipes?

Egg salad with crunchy dipping veggies

Per serving:

  • Boil 2 eggs, and let them cool down
  • Crush them with a fork and mix with salt, pepper, and homemade mayo. Place in a sealable container. 
  • Cut 3 carrots into sticks, and keep in a separate container.


  • Add avocado to your egg salad.
  • Turn your egg salad into tuna salad by adding canned tuna packed in brine or olive oil.
  • Turn your egg salad into chicken salad by adding shredded chicken.
  • Replace carrot sticks with red bell pepper or cucumber sticks.

Mason jar salad with beetroot, apple and herring pickled in vinegar

Spiralize (or otherwise turn into noodles) or chop 1 apple, 1 steamed beet, and a quarter of a cucumber. Slice up two pickled herring fillets. Add fresh mayo . The mayo I used here was my basic recipe, with grated horseradish and garlic added to it. Side note: I love my spiraliser. Not just to make veggie noodles instead of pasta, but for salads like this as well. It’s so fast, and so easy, and it looks amazing when you plate it.


You can play around with these as much as you want. I make them in a muffin tin, to have easy portion control.

  • You can bake them without a crust, or you can line the sides and/or bottom of the tin with: mandolined potato, sweet potato or zucchini slices, prosciutto, or thinly sliced sugarfree bacon.
  •  You can then put any type of chopped up or sliced veggie in there: red bell pepper, mushroom, sauteed spinach, spring onion, sweet potato, zucchini, tomato, or whatever else you like.
  • Add egg. You can add scrambled egg, and make a frittata, or you can carefully drop an egg in there without breaking the yolk. If you want to make a fluffier muffin, with more veggie and less egg, you can make a kind of souflé, by separating egg whites from yolks, and whipping up the egg whites. Whip the yolks separately, and carefully mix them together, with any seasoning you want. This gives your egg more volume, so you can incorporate more veggies into the same amount of egg.
  • Bake in a preheated oven at 160°C. When the top has turned golden brown, the way you want it, you can test them. Press down on the top with a spoon or fork. If liquid egg still comes to the top, your muffins aren’t cooked through yet. Covering everything with a piece of aluminum foil keeps your frittata muffins from browning even more. Cook until they are done. Mine take about 30 minutes, but I strongly suspect my tiny oven in my tiny kitchen of having a less than trustworthy thermostat. I advise you to keep your eye on your frittata muffins until you get the hang of cooking them to your preferences. Also, when making souflfé muffins, bake them at 140°C as they burn more easily.
  • Allow them to cool completely before taking them out of the mold and storing in an airtight container. You can freeze them like this, or they will keep in the refrigerator for 2 days.

Duck breast salad

Gourmet leftover recycling at it’s best: When I cook a duck breast (I love it pan fried, but you could roast if you like), it’s a bit much for one serving. D doesn’t love it, so I usually eat this when he’s not at home. Half goes on my plate, and half gets to cool down before taking a nap in the fridge. The next day, I have it for lunch with salad greens or raw spinach, cucumber noodles, and a dressing consisting of: olive oil, orange or lime juice, pepper, salt, and an optional splash of coconut aminos (a soy free, sugar free, grain free soy sauce alternative that is amazing). This gets topped with orange segments or pomegranate, or a little bit of both. Yummmm!!!


So, that's all she wrote for now, folks. There are so much things that can be cooked and prepped and made portable, but this post is seriously long already. Stay tuned for more!

Too bloody hot to cook (with basic mayo and cold brew coffee recipes)

Looking for a picknick proof drink? How about cold brew coffee? Easy to make ahead, and it will keep for at least one week, when refrigerated.

My name is Jasmien. I lead a blessed life in the company of my man D and my 4 lovely dogs. I love feeding people, and I love to tell stories, so that is what I do here. Hope you enjoy my bilingual tales about our paleo food journey, and our madness!!!

If you don’t want to miss my next post, follow My Tiny Paleo Kitchen on Facebook!

Dit is wat wij doen (met paleo picknickreceptjes)

Je hebt intussen D ontmoet. Je hebt onze honden ontmoet. Misschien moet ik je iets meer vertellen over waarom we er zoveel hebben. Eigenlijk was het allemaal de schuld van mijn ouders. Ze hadden een kennel met Belgische herders, al van toen ik klein was. Ik groeide op in een huis vol honden, en vond dat zalig. Mijn eerste carière, die van hondenvroedvrouwassistente, begon op de leeftijd van ongeveer 8 jaar. Ik begon met de honden te trainen toen ik een jaar of 12 was. Eerst gehoorzaamheid, maar toen ik 16 was, leerde ik ook de agilitysport kennen. Toen D mij ontmoette, had hij een kat. Zijn vader had een Duitse Herder gehad toen D nog jong was, en verder dan dat reikte eigenlijk zijn ervaring met honden niet echt. Ik had toen Henna en Liam al. Toen D voor het eerst kennismaakte met Liam, was dat nogal een schok. De twee mannen in mijn leven aan elkaar voorstellen, dat was zo een beetje de ultieme “test voor het nieuwe lief” en Liam maakte het niet altijd even makkelijk voor D. Ze leerden echter elkaars taal een beetje spreken, en zijn sindsdien de beste vrienden.

Ik begon ongeveer 16 jaar geleden met het trainen van agility en begon 2 jaar later op het gemakje wedstrijden te lopen. Als ik het juist heb, ben ik nu ongeveer een 9-tal jaar instructeur. Ik heb intussen 6 agilityhonden opgeleid, met wisselend succes (maar zolang het plezant blijft, maakt de rest allemaal niet zoveel uit) en D leerde dus via mij de sport ook kennen. Hij ging een keertje mee kijken naar een oefenwedstrijdje, en bleek zenuwachtiger en competitiever (als toeschouwer) dan ik (als deelnemer). Ik vond het hilarisch. Daarna kwam hij een keertje mee kijken op een training, en “liep eens een rondje met Henna om eens te proberen.” Daarna ging het al snel van “leren lopen” met een van de ervaren honden van mijn Mama, onze mooie Early (die toevallig ook de oma van onze Kate is) tot “lopen tot we erbij neervallen” met Early’s kleindochter (en de grote zus van Kate) Cayenne. Ze zitten nu in hun tweede wedstrijdseizoen, en doen het niet slecht. Van ons beiden, is D de fanatiekeling geworden. Het is nog altijd hilarisch, behalve wanneer zijn wedstrijdzenuwen op mijn systeem beginnen te werken.


Samen spenderen we dus een groot deel van onze tijd aan die agilitysport. Hieronder zie je een filmpje van mij en Early, toen we allebei nog veel, veel jonger waren.

We trainen het hele jaar door, en lopen in de lente en zomer wedstrijden. Die wedstrijden gaan grotendeels buiten door, en duren de hele dag. Dit betekent dat we eigenlijk bijna wekelijks picknicken (en ik spendeer best veel tijd aan dat eten). D, die bijna alles kan eten zonder daar echt last van te hebben, maakt zich weinig zorgen. Ah ja, hij kan aan eender welk frietkot of hamburgerkraam gaan aanschuiven. Ik kan dit echter niet doen zonder daarna voor te boeten met hoofdpijn, maar ik begin stilaan een echte pro te worden in het klaarmaken van draagbaar paleo eten. De meeste van mijn maaltijden volgen ongeveer het schema van een Whole 30 maaltijd. Dit betekent: een bescheiden portie proteïne, ongeveer zo groot als mijn handpalm, een portie gezonde vetten, en de rest van het bord wordt gevuld met groenten (en met een optionele portie fruit). Dit houdt mij lang op de been zonder dat ik honger krijg of mij slapjes voel. Hieronder vind je een lijstje met mijn favoriete, draagbare maaltijden. Zelfs voor mensen die zich geen zorgen maken over graanvrij en paleo voeding, zijn ze wel eens een leuk alternatief voor de onvergetelijke, typisch Belgische boterhammetjes.

Klaar voor wat receptjes?

Eiersla met krokante dipgroentjes

Per portie:

  • Kook 2 eitjes, en laat ze goed afkoelen. 
  • Prak ze fijn met een vork en meng met verse mayonaise. Doe alles in een goed afsluitbaar potje. 
  • Snijd 3 wortels in staafjes, en bewaar ze in een apart potje.


  • Doe avocado bij je eiersla.
  • Verander je eiersla in tonijnsla door tonijn op eigen nat of op olijfolie toe te voegen.
  • Verander je eiersla in kipsla door er fijngesneden kip bij te doen.
  •  Vervang de wortelstaafjes door komkommer- or paprikastaafjes.

Slaatje met rode biet, appel en zure haring

Maak noedels van (of snijd in stukjes): 1 appel, 1 gestoomde rode biet, en een kwart van een komkommer. Snijd twee zure haringfilets in stukjes. Voeg verse mayonaise toe. Degene die ik hier heb gebruikt was een versie met geraspte mierikswortel en knoflook. Zijsprongetje: Ik ben na enkele maanden nog altijd superblij met mijn spiraliser. Niet alleen om groentenoedels te maken ter vervanging van pasta, maar dus ook voor slaatjes zoals deze. Het is ongelooflijk snel en makkelijk, en ziet er supermooi uit wanneer je het op je bord dresseert.



Hiervan kun je eindeloos veel versies maken. Ik maak ze in een muffinvorm om makkelijk te kunnen portioneren.

  • Je kunt ze met of zonder korst bakken. Bedek de bodem van je vormpjes met flinterdunne aardappelschijfjes, zoete aardappelschijfjes, courgetteschijfjes, prosciutto crudo, of heel dun gesneden gerookt spek.
  • Daarna kun je eender welke groente, in blokjes of schijfjes gesneden, erin leggen: paprika, champignons, ui, tomaat, spinazie, zoete aardappel, courgette, of iets anders dat je nog hebt liggen.
  • Voeg ei toe. Je kunt geklutst ei nemen, en een gewone frittata maken, of je kunt voorzichtig je ei in de vorm laten vallen zonder de dooier te breken. Als je een luchtigere muffin wilt, met meer groente en minder ei, kan je een soort soufflé maken. Splits de eieren, en klop de eiwitten op. Klop de dooiers apart op en voeg er eventueel kruiden aan toe. Het geeft je eitjes wat meer volume, zodat je er meer groenten aan kan toevoegen.

  • Bak in een voorverwarmde oven op 160°C. Wanneer de bovenkant mooi gekleurd is, kun je ze testen. Druk met een lepel of vork op de bovenkant, en wanneer er nog vloeibaar ei naar boven komt, zijn ze nog niet gaar. Dek af met aluminiumfolie, zodat de bovenkant niet nog meer kleurt, en bak nog iets langer. Bij mij duurt het ongeveer 30 minuten, maar ik heb een lichtbruin vermoeden dat de thermostaat van het mini oventje in mijn mini keukentje niet altijd even betrouwbaar is. Ik zou zeggen: Houd je muffins goed in het oog tot je door hebt wat voor jou een goede baktijd is. En: als je soufflé muffins wil maken, bak ze dan op 140°C, want ze verbranden iets sneller.

  • Laat ze volledig afkoelen voor je ze uit de vorm haalt en in een luchtdichte doos bewaart. Je kunt ze invriezen, of gedurende 2 dagen in de koelkast bewaren.

Slaatje met eend en fruit

Restjes eten met stijl: Als ik eendenborst maak (ik maak het liefst in de pan op het vel gebakken, maar je zou ook kunnen roosteren als je wil), is het net teveel voor  portie. D is er niet dol op dus eet ik het meestal als hij er niet is. De helft gaat dan op mijn bord, en de helft mag afkoelen voor het de koelkast in gaat. De volgende dag wordt het een slaatje met bladgroente (sla, rucola of rauwe spinazie), komkommernoedels, en een dressing, gemaakt van extra vierge olijfolie, limoen of sinaasappelsap, peper, zout en een optioneel scheutje kokos aminos (dit is een alternatief voor sojasaus, geen suiker, geen granen, geen soja, en het is gewoon zalig). Hierover komen dan sinaasappelpartjes, granaatappelpitjes, of een beetje van beiden. Yummmmmmmm!


Zo, dat was het weer voor vanavond, luitjes. Er zijn nog zoveel dingen die je kan klaarmaken op draagbare wijze, maar deze post is nu al ellenlang. Kom gerust terugkijken, en dan vind je misschien nog meer ideetjes!

Too bloody hot to cook (with basic mayo and cold brew coffee recipes)

Op zoek naar een picknickproof drankje? Wat dacht je van cold brew koffie? Super eenvoudig om op voorhand te maken, en je kan het minstens één week in de koelkast bewaren.

Ik ben Jasmien. Ik heb het geluk om mijn leven te mogen spenderen in het gezelschap van mijn ventje D, en onze 4 schatten van honden. Ik vind het zalig om voor mensen te koken, en verhalen te vertellen, en dat is dan ook wat ik hier doe. Hopelijk heb je iets aan mijn tweetalige verhalen over ons paleo avontuur, en onze chaos!!!

Als je mijn volgende post zeker niet wil missen, verwelkom ik je met veel plezier op de Facebook pagina van My Tiny Paleo Kitchen!