Opgebiecht: ik neem het mijn vriend kwalijk dat hij dood gaat


Namen en gegevens zijn veranderd i.v.m. privacy

Dit is het verhaal van Tessa.

" Ik ben Tessa en ik ben 20 jaar, ik heb al 7 jaar een relatie met Aaron. We hebben elkaar heel afgezaagd op school ontmoet, zoiets wat je eigenlijk alleen maar in films ziet. Ik leerde hem kennen op de middelbare school ik was net een "brugmug" hij zat al in de 3e maar dat leek hem in tegen stelling tot veel andere niets uit te maken en daar waar iedereen om mij heen van de één naar de andere "liefde" hupte bleven wij samen. 

Toen het serieus werd, als je het zo kan noemen op 13 jarige leeftijd (hij was 15)  moest ik hem vertellen dat ik vaak dingen niet mee zou kunnen doen omdat ik taaislijm ziekte heb (en mijn levensverwachting is dat ik uiterlijk 27 jaar wordt mits er een long transplantatie gedaan kan worden.) ook hier had hij geen moeite mee en bleef steeds vaker bij mij dan dat hij met zijn vrienden wat ging doen, een beter vriendje kon ik niet wensen! Er was 1 nadeel, hij rookt. Ik vind dat het stinkt en zonde is van het geld daarnaast kan ik vanwege mijn benauwdheid niet goed tegen. Ik heb hem gesmeekt om te stoppen maar dat is iets wat jij niet wilt opgeven, hij is buiten gaan roken voor mij maar meer niet.

Een jaar geleden werd hij ziek, longontsteking dachten we. Het duurde te lang en na meer onderzoek kwam de uitslag: long kanker, hij Is niet meer te helpen ze kunnen alleen nog de tijd rekken, een inschatting hebben ze niet gegeven.

Ik ben nooit verdrietig geweest alleen enorm boos, ik heb gehuild van boosheid maar heb het Aaron nooit verteld hij denkt dat ik verdriet heb. Ik hou heel veel van hem maar ik haat hem soms enorm! Hij had een gezond lichaam en ik niet. Ik wil zo graag gezond zijn en doen wat iedereen van mijn leeftijd doet en over een paar jaar trouwen en kinderen maar dat zit er voor mij niet in. Ondanks dat ik hem gesmeekt heb om te stoppen heeft hij er voor gekozen zichzelf ziek te maken! En voor wat?  Hij gaat dood en ik neem het hem kwalijk, er zijn dagen dat ik hem letterlijk niet wil zien omdat ik zó boos ben dat ik hem zijn huid vol wil schelden, ookal weet ik dat het geen zin heeft en de korte tijd die we nog hebben alleen maar verpest. Ik haat mezelf er ook om dat ik het hem zo kwalijk neem en het zoveel intense haat naar hem toe bij me oproept want misschien was hij zonder roken ook wel ziek geworden en ondanks alles heeft hij mij altijd bijgestaan wat hij niet had hoeven doen.

ik weet niet of ik het ooit kan accepteren en vergeven maar ik hoop het zo... "



Wil jij ook anoniem je verhaal doen en 3yp per reactie verdienen stuur mij een pb!



help
signup

Word lid en beloon de maker en jezelf!