Gedicht: Golfbreker

Gedicht: Golfbreker


settings
  • Instellingen
  • Positie

    Automatische scrolling

Dit gedicht heb ik geschreven om rust te vinden in moeilijke tijden. Mijn opa is al oud, volgens hem is zijn leven voltooid. Het kan zijn dat het volgende week komt te overlijden, dit kan ook volgende jaar zijn. Dat weet niemand. Ik probeer het wel een plekje te geven, ik probeer er vrede mee te hebben. De vier golfjes stellen mijn twee opa's en twee oma's voor, die allemaal gelukkig nog bij mij zijn.

Vier golfjes kabbelden naar de kust.

Tegemoetkomend aan eeuwige rust.

Zachtjes gleden ze over het water.

Ze zouden niet weten wat er gebeurde na later.

Zes golfjes kwamen langzaam dichterbij,

Gebroederlijk gingen ze, zij aan zij.

Zij gingen vooruit, langzaam en snel.

Daar sloegen ze om, geborgen en wel.

De golfjes zij eigenlijk de mensen en de zee waar in ze zich bevinden is het leven. Hoe dichter ze bij de kust komen hoe ouder ze worden en aan de kust zullen ze uiteindelijk langzaam ten onder aan gaan. De zee waarop ze leven, lijkt heel groot en ruig. Net als ons leven soms veel obstaksel lijkt te kennen. Maar aan het einde zal de zee weer rustiger worden. Als de golfjes dan uiteindelijk om slaan is het goed, ze zijn rustig an hun einde gekomen.



Beoordeel

Reviews en Reacties:

5.0 / 5 (2 reviews)
expand_more
Verberg reacties
Mooi en diep gedicht! Moest even slikken
| 12:12 |
dat is lief vol liefde voor je opa's en oma's
| 18:40 |

Persoonlijk kanaal
Arbowetten bestonden toen nog niet
Gezondheid & Geest
mentale fysiotherapie
mentale fysiotherapie
Muziek, Kunst & Cultuur
Portret tekenen
 
×

Yoors


exit_to_app Inloggen