PAAZ....


Opgenomen op de PAAZ...

 


Langzaam hoor ik de klapdeuren aan het eind van de gang dichtslaan. Ik roep nog "love you" maar hoor weinig terug....
Ik draai mij om en kijk naar de tassen op en naast het bed. Een houten wand scheid mijn ruimte met die van mijn kamergenote.
Daar sta ik dan 34 jaar, mama van zoontje van 4, met de ziel onder mijn armen. Ik snap het allemaal niet meer.
Wat ik wel snap is waar ik ben. Deels omdat ik zelf er voor gekozen heb hier te zijn. Deels omdat de omgeving het uitschreeuwt naar me.
Ik ben opgenomen in het ziekenhuis op afdeling Psychiatrie.

Of te wel de PAAZ.
Ik hoor mensen op de gang en de verpleegkundigen in het kantoor, aangezien mijn kamer zich er recht tegenover bevindt.
Beetje radeloos kijk ik om me heen en ineens slaat de paniek toe.
Hoe moet dat nou met die kleine. Zijn papa heeft zijn intrede gemaakt in mijn huis om voor onze held te zorgen in de periode die komen gaat.
Langzaam begin ik te kijken wat ik allemaal meegenomen heb. Een tas met kleren en een tas met knutsel spullen heb ik bij elkaar geraapt waardoor ik op zolder een ravage heb aangericht.
Het spijt me zo allemaal. Dat ik zo in de war ben. Zo boos kon zijn. Mezelf steeds meer ben verloren.
Dan loopt de papa weer binnen. De lieverd is om een koptelefoon geweest zodat ik mijn muziek kan luisteren. Hierna vertrekt hij weer. Het is net zo pijnlijk als een uur geleden.
Ik pak mijn knutsel spullen en ga aan de slag. Het bed is best fijn en langzaam begin ik er te landen. Zo nu en dan komt er iemand kijken maar verder wordt ik met rust gelaten.
Totdat een verpleegkundige mijn kamer binnenkomt en mij vertelt dat een afspraak te hebben met de psychiater. En wel nu.
Schoorvoetend loop ik door die bijna eindeloze gang. Aan het eind ervan, achter een raam met een van gekleurd glas groot oog, zit de psychiater.
Hij kijkt van zijn beeldscherm naar mij en weer terug.
"Zo", zegt hij
na mijn relaas aangehoord en gelezen te hebben. "Dat is allemaal niet zo goed gegaan he. We kunnen wel zeggen dat je jezelf behoorlijk verwaarloosd hebt"
Zelfverwaarlozing.....
Daar zit ik dan, ex woonbegeleider in de psychiatrie zelf opgenomen op de PAAZ.