Sprookje



Niet zo heel erg bijzonder ver hier vandaan

Woonde de koning van ‘t kanslozebestaan


Hij zat daar hele dagen hoog op zijn troon

DE koning was hij ,ook al had hij geen kroon


Met de scepter zwaaide Ego, konings tovenaar

Deze Koning kon zelf écht helemaal niets, vandaar


Op een dag zat de koning met zijn Ego te praten

Waarom voelde deze koning zich steeds zo verlaten


“Koning” zei Ego “ U moet uw hart niet laten breken”

“U bent zo fantastisch, dat is laatst wel gebleken”


“Zoals bij de prinses die zogenaamd van u hield”

“U hakte mooi haar hoofd af, toen zij net was neergeknielde”


“Want hoeveel waren haar woorden Mij nou eigenlijk waard“

“Daarom Beantwoorde U haar liefde toch rechtstreeks met uw zwaard”


“En zolang U, Mijn Koning, echt alles doet wat ik U zeg”

“Staat de liefde uw kansloosheid nooit meer in de weg”


Het hart van deze koning veranderde gaan de weg in steen

Want door ‘t volgen van zijn Ego bleef hij voor altijd alleen


©️kvd2018