Stomme vraag=stom antwoord


Van nature kan ik heel sarcastisch zijn. Meestal heb ik dat wel onder controle, een vaardigheid die ik door de jaren heen heb ontwikkeld, maar sommige mensen halen het slechtste in me naar boven.

Kijk, als je een hond hebt met 3 poten, kun je erop wachten dat mensen daar opmerkingen over maken. dat vind ik ook helemaal niet erg, als iemand vraagt waarom Nontas 3 poten heeft geef ik daar netjes antwoord op. Hij is namelijk aangevallen door 2 honden, waarna zijn poot geamputeerd moest worden.

Vaak komen we mensen tegen die het misschien niet durven te vragen, maar die het wel nodig vinden om een opmerking te maken over iets wat zo duidelijk is. Na een aantal keren heb ik het dan wel gehad, en flap ik er sarcastische dingetjes uit.

Dan zegt iemand bijvoorbeeld:"Hé, die hond mist een poot!" Dan komen mijn hoorntjes naar boven, en zeg ik dingen als:"O, nee, is hij nu alweer een onderdeel kwijt, wil iedereen even helpen zoeken??? ", of:"Ja, hij heeft gevochten met onze chihuahua".

Dus als je iemand tegenkomt die een hond heeft met een ontbrekend onderdeel, en je wilt weten hoe dat is gekomen, vraag het dan gewoon, dat vinden mensen niet erg. Of je maakt een domme opmerking, dat kan ook, maar dan kun je dus ook een stom antwoord terug verwachten, zeker als je de pech hebt dat ik het ben.