Deze vroege zondag ochtend loop ik voorzichtig naar beneden met mijn werk kleding in mijn hand. Het is een onrustige nacht geweest, want ik maakte mij het beste zorgen van ik mijn wekker wel zou horen. Ik mocht van mijzelf gewoon NIET te laat komen namelijk. Het is na een lange tijd rust weer tijd om mij in te zetten voor mijnvak. Ik heb er zin in vandaag!
Het eerste wat mij opvalt als ik deze ochtend het deel is loop is de opkomst van de prachtige zon. deze zondag ochtend. Een mooie roze kleurige lucht, gevulde met zachte blauwe kleuren en een deken van mist over de landerijen laten mij zelfs weten dat het een cadeau is om hier te mogen wonen. Ja dit heb ik heb ik best vaak, maar dat heb ik ook wel nodig! Ook omdat de werkzaamheden in de tuin mij gaan opbreken. We zitten na 5 jaar echt wel in de afrondende fase, maar och, wat een werk nog.
Nadat ik mijn dagelijkse dieren ronde heb gehad mag ik voor mijzelf zorgen.

Tijdens het brood smeren drink ik een bakkie koffie. Mijn broodtrommel gevuld met vanalles en nog wat doe ik in mijn tas, samen met een pakje chocolademelk, flesje Spa rood en een pakje taxi, ik pak mijn autosleutels en vertrek naar mijn werk voor vandaag.

Ik ontmoet al mijn collega's voor vandaag, en het zijn een mooie gevulde dag te worden. Het is een dag waar veel gesprekken zijn behandeld over echt de meest mooie dingen van het leven. Een gepensioneerde meneer die als purser heeft gewerkt bij de KLM, een meneer die vol trots over zijn twee honden vertelde waar hij vanavond mee naar het bos zou gaan, een mevrouw die haar lust en leven had gevonden in het koken.
De ochtend is voorbij gevlogen.

Voor vandaag had ik een collega direct naast mij staan ​​die ook erg gezellig was. Een jonge jonge, maar iemand die gezond verstand heeft, niet oordeelde, behulpzaam en vriendelijk is.
Maar ook kreeg ik berichten van bezoekers die er weer goed in hakken!
Een hoog bejaarde vrouw vertelde dat ze als meisje van 3 jaar jong samen met haar zussen en moeder in een jappenkamp heeft gezetten. Wat dat met haar heeft gedaan. Maar ook dat ze gelukkig is met hoe haar leven er nu uit ziet.
Maar het meest lastige van vandaag is, en dat is ook de reden dat ik dit nu opschrijf, want ik merk dat hij er wel erg emotioneel inhakt, is het verhaal van een meneer die zijn vrouw zeer recent verloren is. Mijn hulpverleners hart heeft geleerd om mij niet teveel aan te trekken. Wat ik daarmee bedoel, is dat ik mij goed kan afsluiten voor het wel en wee van mensen.
Maar dit keer was het anders. Het verhaal van deze meneer raakt mij enorm!
Vanaf dat meneer weg is gegaan denk ik regelmatig aan hem.
Hoe verdrietig hij was, hoe lang we samen gesproken hebben.

Praten is voor mij niet echt een uitdaging, maar vanmiddag moest ik zoeken maar woorden. De woorden die ik gevonden heb leken er dan ook op dat ze wel hun best hebben gedaan, want dat meneer weg kreeg ik een prachtige lieve lach te zien. Die lach zal ik niet vergeten. Het zinnetje 'dank je wel dat je wilde luisteren, dat je voor mij wilde zorgen’, doet goed.

Mijn wens voor nu is, dat als meneer vanavond naar de sterren kijkt , zijn vrouw een hand kusje geeft, zijn armen om zich heen slaat met in gedachte dat hij haar een knuffel geeft.

'Lieve meneer, u zal altijd een stukje herinnering zijn voor vandaag. Ik wens u het beste.'

#rouwen  #begrip  #hulpverlener  #moeilijk  #dankbaar 
@

Ken je dat……?


Comment with a minimum of 10 words.
Monetization is required
14 comments