Kleine potjes hebben grote oren


Kinderen kunnen je soms met de mond vol tanden laten staan. Want kleine potjes hebben grote oren, zo ook in dit verhaal.

Nieuwe buurt

We woonden net in een nieuwe buurt, mooi huis en kinderrijke buurt. Dat was fijn voor mijn zoontjes van 3 en 5 jaar oud. De oudste kon rustig buiten spelen, weinig verkeer en altijd met het vaste groepje kinderen om zich heen.
We hadden een leuke jonge buurt en gingen allemaal heel goed met elkaar om. We hadden dus een goed contact op de buurt.
Op een dag zag ik dat er bij de buren bouwmaterialen werden gebracht. Ach ja dacht ik ze zullen wel ergens wat gaan veranderen in huis. Verder stond ik er niet zo bij stil.
Verbouwing

Toen mijn man 's avonds thuis kwam, zag ik tegelijkertijd ook weer spullen bij de buren afgeleverd worden en ik zei dan ook tegen mijn man"ze zijn zeker aan het verbouwen aan de overkant, wat zouden ze aan het doen zijn?"
Een paar dagen later stond de buurvrouw op de stoep. Kom je even een bakkie halen bij me vroeg ze. Ach ja, zei ik, dat kan wel even. Ja zei ze dan kun je zelf even zien wat we aan het doen zijn, daar hoef je je zoon niet voor te sturen.
Wat bleek, mijn zoon had gehoord wat ik tegen mijn man zei, en is naar de buurvrouw gegaan. Daar binnengekomen zei hij: Ja ik kom maar es kijken wat jullie aan het doen zijn, mama zei al wat die nu weer aan het verbouwen zijn? Maar nu zie ik het al!
Gelukkig begreep mijn buurvrouw het allemaal en hebben we vreselijk gelachen om dit voorval.

Familiedag

Een volgend voorval was toen hij nog iets jonger was.
We hadden eens in het jaar familiedag, en dan reden wij uit het noorden naar het zuiden van het land waar de rest van de familie ook bij elkaar kwamen. We gingen met 2 auto's en reden achter mijn schoonvader aan. Onderweg moest hij plotseling stoppen. Dat zag mijn man te laat, dus hij botste er tegenop. Mijn man riep geirriteerd: Die ouwe kan ook niet rijden! Gelukkig was er alleen maar blikschade, dus al snel weer opgelost.
Een paar weken later, op zondag bij mijn schoonouders op de koffie zei mijn zoon ineens: Oma, die ouwe ken nie rije he?

Goed opgepakt

Gelukkig pakten ze het goed op en moesten ze er erg om lachen, het had ook anders kunnen gaan. Kinderen horen nu eenmaal van alles en zeggen wat er in ze opkomt. Zo hadden we zelf de kleinkinderen op bezoek. Het was voor hen de eerste keer dat ze bij ons in de flat op bezoek kwamen, dus eigenlijk ook wel een beetje eng, maar ook spannend. De jongste van de 2 rende naar binnen en had het direct naar zijn zin, de oudste van de 2 zei: Wat stinkt het hier!  Hij had het eerste half uur buikpijn en vond het maar helemaal niks, het huis was te klein en het was hem totaal vreemd. Na een half uur, was het ijs gebroken, we hebben hem maar gewoon met rust gelaten, toen ging het vanzelf.