Gepubliceerd door Thierry P. Dinjens  · 7 april om 19:55  ·
We kunnen de krant niet openslaan of de radio niet aanzetten (of onze sociale media niet bekijken) of het nieuws gaat over Rusland. Gezien de huidige situatie in Oekraïne is dit ook weer niet verwonderlijk. Het nieuws rept enkel over de oorlog en niet (meer) over Rusland als land op zich. Toch wijst een levensvorm die we aantroffen in het Leijpark in de richting van het land van matroesjkapoppetjes, de Wolga en Peter de Grote. Een dergelijk groot land heeft één heel groot doel, naast alle andere belangen die er spelen en dat is het voeden van de eigen bevolking. Rusland wil graag zelfvoorzienend zijn, zodat het land niet afhankelijk is van andere landen voor zover het over voedsel gaat.
Een belangrijke voedingsstof is suiker en Rusland is bijna zelfvoorzienend in deze productie. Met een suikerproductie van 6 miljoen ton suiker per jaar is het land hard op weg om onafhankelijk te worden op dit gebied. Al deze suiker komt van suikerbieten, dus het is zaak de gewassen goed te beschermen. Bietenhopen kunnen absoluut niet tegen de vorst en tegenwoordig worden deze hopen beschermd met winddicht bietendoek of landbouwplastic. Vroeger echter gebruikte men stro voor dit doel. Stro is in feite het kaf van graan en het kaf van allerlei graansoorten kan aangewend worden om stro van te maken. En het is hier op dit stro dat de Russische bieten beschermt tegen de kou, waar een bijzondere paddenstoel groeit: de Blauwplaatstropharia.
Een hele mond vol: de naam stropharia is afkomstig van het Griekse woord ‘strophos’ dat 'riem' betekent en deze naam verwijst naar de riem rond de steel van deze paddenstoel. De lamellen (de plaatjes waartussen zich de sporen bevinden) aan de onderzijde van de hoed zijn blauw, vandaar de naam Blauwplaatstropharia.
Deze paddenstoel is eetbaar en zelfs heel erg lekker. De betere zadenhandelaren verkopen houtsnippers of stro waar deze schimmel reeds in aanwezig is. Met de juiste verzorging komen na verloop van tijd de zwammen tevoorschijn. De hoed kan uitgroeien tot een schijf van wel dertig centimeter in doorsnee. Voor de ouderen onder ons of de nieuwelingen die opnieuw verliefd zijn geworden op vinyle geluidsdragers: dertig centimeter is dezelfde doorsnee als van een LP (langspeelplaat). Deze enorme hoeden hebben de zwam de bijnaam 'Godzilla Mushroom' opgeleverd. De zwam is van oorsprong Amerikaans. Een Amerikaan die het goed doet op Russisch bietenstro, hmm, dus het kan wel!
In Azië groeit deze soort ook en wel op olifantenmest, waar uiteraard grote hoeveelheden onverteerd gras in zitten. In het Leijpark troffen we haar aan op een hakselpad. De opkomst van de houtversnipperaar was het moment waarop de zwam aan haar verspreiding begon. Overal wordt nu versnipperd hout toegepast in parken en volkstuintjes, om dat houtsnippers na verloop van tijd vergaan en zo de bodem van voedingsstoffen voorzien. Bovendien vormen zij goed begaanbare natuurlijke paden voor voetgangers.
Wie een heerlijk vegetarisch of veganistisch gerecht wil aanvullen met deze paddenstoel mag de blauwe plaatjes verwijderen en smullen maar!
De Blauwplaatstropharia kent de bijnaam 'bietenputzwam' om eerdergenoemde redenen. Zo vertelt ook dit organisme ons weer een heel verhaal over hoe alles op de wereld met elkaar verbonden is. En terwijl wij boycotten zien verschijnen waardoor we de broekriem maar weer eens moeten aanhalen, schittert de riem van de Blauwplaatstropharia als nooit tevoren. Tenminste, zolang er houtsnippers zijn, maar geen vrees daar: waar gekapt wordt (en helaas is dit aan de orde van de dag) vallen spaanders.
#leijpark013 #blauwplaatstropharia

Leijpark013 Blauwplaatstropharia