Geschreven  door Thierry P. Dinjens 

Het is heel duidelijk winter, de eerste sneeuw is gevallen en ook al weer grotendeels verdwenen, maar toch zijn dit soms barre tijden voor vogels die niet in het najaar weggetrokken zijn naar het Zuiden. Neem nu de merel. Een standvogel doorgaans, dus hij blijft hier. Dit is overigens niet helemaal waar, want een aantal merels trekt wel degelijk naar zuidelijker oorden, maar daar staat tegenover dat Noordelijke merels, uit bijvoorbeeld Scandinavië, bij ons komen overwinteren. De bessen en afgevallen fruit staan nu op het menu, nu er in de bevroren grond geen insecten meer te vinden zijn. Als ook de vijvers en plassen bevriezen zou je denken dat de merel voor een groot probleem staat, omdat er immers geen drinkwater meer ter beschikking is. Gelukkig duurt het wel even voordat ook de Ley dichtvriest, dus daar is in elk geval water. Maar merels eten ook (verse) sneeuw of likken aan ijspegels om vocht binnen te krijgen. Zonder vocht zal een merel niet snel komen te zitten, zonder eten is een ander verhaal. In onze tuinen kunnen we broodkruimels en gebroken pinda’s bijvoeren, zo ook (hele) appels, omdat stukjes appel makkelijker bevriezen, maar ook zijn ze gek op vetbollen en krenten. In het Leijpark zijn voldoende bessen van onder andere de vlier, de lijsterbes, de Gelderse roos en de liguster. En dat is maar goed ook, want één ieder van ons verlangt naar de merel om strakjes, in de vroege lente, weer het hoogste lied te zingen..

Leijpark013 Merel

1 comment