#leijpark013 #speerdistel

Gepubliceerd door Thierry P. Dinjens  · 56 minuten  ·
Een plant die we tegenkomen in het Leijpark noopt ons ertoe om even een reisje terug in de tijd te maken. We gaan naar Schotland en wel in de 13e eeuw. In die tijd voeren de Vikingen (uit Noorwegen) nog rond op de Noordzee en hadden de eilanden Man, Kintyre en de Hebriden veroverd op Schotland. Dat smaakte naar meer en pogingen werden ondernomen om Schotland in zijn geheel te nemen. De toenmalige Schotse koning probeerde eerst nog om de bezette gebieden terug te kopen, maar toen dat niet werkte, werd het oorlog. Het verhaal luidt als volgt:
“Een legertje Vikingen probeerde een legereenheid van de Schotten 's nachts te overvallen. Om geruisloos te zijn hadden zij hun schoenen uitgetrokken en op blote voeten slopen zij dichterbij. Al snel echter trapten zij op desbetreffende plant en zij schreeuwden het uit van de pijn. De Schotten schoten in de actiestand en versloegen de Vikingen. Na nog een veldslag die in een soort gelijkspel eindigde, trokken de Noren zich terug en Schotland was gered, door een plant nog wel!”
De plant in kwestie was de Speerdistel, de stekeligste distel onder de zogeheten vederdistels. Om de Speerdistel te eren werd de Orde van de Distel opgericht in Schotland (The Order of the Thistle) en dit is tot op de dag vandaag de hoogte onderscheiding die men in Schotland kan krijgen. Op een aantal Schotse wapenemblemen vindt men nog immer de Speerdistel terug.
Er zijn weinig planten die zoveel dieren aantrekken als distels. De bloemen trekken vlinders (waaronder uiteraard de distelvlinder), bijen, hommels en zweefvliegen aan, maar daar blijft het niet bij. Als de bloei voltooid is en de Speerdistel zit volop in de zaden, dan komen de vogels. Sijsjes, kneutjes en vooral ook de putters komen van de zaadjes snoepen. De andere naam voor de putter is niet voor niets 'distelvink'.
De Speerdistel is ook een typische stoepplant. Wij mensen houden niet van planten die tussen onze tegels opkomen er daarom worden stoepplanten vaak weg geschoffeld. Heel zonder eigenlijk. Weliswaar heeft de speerdistel overal stekels (op de steel, de bladeren en zelfs de bloemhoofdjes) zij levert heel wat dieren die we wel graag zien voedsel. En voor natuurliefhebbers die wel eens willen zien wat er allemaal rondvliegt in het Leijpark, is het een kwestie van in de buurt van een Speerdistel te gaan zitten en: wachten. Wie stil zit ziet allerlei kevertjes, vlinders en ander fladderend gespuis op de Speerdistel afkomen. Vogelaars mogen iets verder weg gaan zitten (ook iets later in het seizoen) en onze gevederde vriendjes zullen de speerdistel weten te vinden. Dat scheelt weer uren zoeken en turen.
In het Leijpark kan de Speerdistel (genoemd naar de bladeren die uitlopen in een punt) met gemak zo groot als een volwassen man worden. De bladeren die in een cirkel op de grond liggen kunnen wel een meter in doorsnee worden, alsof het een stekelig wagenwiel is. Niet over het hoofd te zien, behalve 's nachts door een stelletje Vikingen. Hadden zij gewoon overdag, met open vizier de strijd aangegaan, zoals dit werkelijke ridders betaamt, dan had er wellicht schot in de zaak gekomen. Ach ja, berouw komt na de zonde..

Leijpark013 Speerdistel